Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

Σου βάζει ο Ιατρός διατροφή την εκτελείς. Σου βάζει ο Πνευματικός νηστεία αγκομαχάς. Σου δίνει χάπια ο Ιατρός τα παίρνεις με ευλάβεια. Σου βάζει κανόνες ο Πνευματικός τους ξεχνάς και τους παραμελείς. Σου βάζει περισσότερες αρμοδιότητες στην δουλειά σου το αφεντικό και ανεβαίνεις ψυχολογικά. Σου βάζει περισσότερο εκκλησιασμό ο Πνευματικός και προβάλλεις δικαιολογίες ότι δεν μπορείς. Αντιδράς στην αδικία και πέφτεις σε αντιδικία με τον αδερφό σου. Σου λέει ο Πνευματικός ότι έχεις άδικο και ψάχνεις να βρείς καινούργιο Πνευματικό. Έχεις περισσότερα χρήματα και νιώθεις δικαιωμένος. Σου λέει ο Πνευματικός να κάνεις ελεημοσύνες και νιώθεις αδικημένος. Ζητάς συγχώρεση από αυτούς που σε πληγώνουν. Σου λέει ο Πνευματικός να ζητήσεις συγνώμη από αυτούς που πληγώνεις και διστάζεις. Απομνημονεύει το μυαλό σου τα λόγια από ένα όμορφο τραγούδι που σε εκφράζει. Σε βάζει ο Πνευματικός να αποστηθίσεις το Σύμβολο της Πίστεως και δεν μπορείς γιατί ίσως να μην σε εκφράζει. Τελικά τι ζητούμε;  Η εκκλησί...

 Ο Θεός πρέπει να είναι το κέντρο της ζωής μας!  Δεν μπορούμε να λέμε "έχω να μαγειρέψω, είμαι πτώμα, έχω πυρετό, έχω το διδακτορικό, έχω εξεταστική, έχω ταξίδι, έχω έχω έχω...κοιμήθηκα πολύ αργά και δεν μπορώ να σηκωθώ...είτε έχω εκείνο, είτε αυτό" και να μην εκκλησιαζομαι..   Αν πάθαινε κάτι ο γονιός σου ή το παιδί σου θα έμενες άυπνος μέρες ολόκληρες για να είσαι κοντά του στο νοσοκομείο ναι η όχι;Σίγουρα ναι... Θα τα άφηνες όλα γιατί θα ήταν το πρώτο σου μέλημα ο άνθρωπός σου... Τότε μπορείς να το κάνεις και για τον Θεό. Αλλά Τον βάζεις στο περιθώριο.. Λες όποτε ευκαιρήσω θα πάω στο Ναό... Ειναι ο Θεός ευκαιριακή υπόθεση στη ζωή μας; Ο Θεός είναι περιθωριακή υπόθεση στη ζωή μας; Ο Θεός πρέπει να είναι το κέντρο της ζωής μας! π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

 Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: Ο άνθρωπος είναι ευκολότερο να σωθεί, παρά να κολαστεί.  Πρέπει να είναι κάποιος πολύ κακός και διεστραμμένος, πρέπει να μην θέλει τον Χριστό για να κολαστεί,  διότι δεν υπάρχουν πόρτες και κλειδαριές στον άδη καθώς τις χάλασε ο Χριστός με την Σταύρωση και την Ανάστασή Του.  Αν κολαστεί κάποιος άνθρωπος, πάει να πει ότι είχε τέτοια κακία, που στάθηκε και έφτιαξε πόρτα, έβαλε κλειδαριά μπήκε μέσα και κλειδώθηκε.  Τότε χάλαλι του, εφόσον έχει τέτοια κακία…  Ο Θεός τον διευκόλυνε που κατέβηκε στο Άδη για να σωθεί και αυτός μόνος του και θεληματικά θέλει να κολαστεί… Πάνω σε αυτό να σας πω κάτι παρηγορητικό.  Ο Χριστός είπε στον Πέτρο: – Πάρε τα κλειδιά του Παραδείσου… Τα κλειδιά αυτά είναι το μυστήριο της μετανοίας και της εξομολογήσεως.  Και άφησε ο Χριστός τα κλειδιά του Παραδείσου στον Πέτρο.  Τα κλειδιά όμως της αβύσσου και της κολάσεως τα έχει πάρει ο ίδιος.  Είναι σαν λέει ο Κύριος: – Πήρα τα κλειδιά για να ...

  Μη λες: «Εμένα κανείς δεν μ’ αγαπά»  Κανείς δεν δικαιούται να λέει εμένα κανείς δεν μ’ αγαπά. Ακόμη κι αν όλοι οι άνθρωποι σε προδώσουν ο Χριστός σ’ αγαπά. Ακόμη κι όταν εσύ ο ίδιος σιχαίνεσαι τον εαυτό σου, ο Χριστός σ’ αγαπά. Δεν μπορεί να κάνει αλλοιώς, αφού είναι αγάπη. Ζητάει μόνο να τον δεχθείς. Τον διώχνεις και δεν φεύγει. Τον κλείνεις έξω από την πόρτα κι όταν μετά από ώρες ξανανοίγεις είναι εκεί και σε περιμένει. Κατά τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο: “Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, έγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Παν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ και δουλεύσω. Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης διά σε και αλήτης διά σε, επί σταυρού διά σε, επί τάφου διά σε, άνω υπέρ σού εντυγχάνω τω Πατρί. Κάτω υπέρ σού πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός. Πάντα μοι συ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλ...

 Διήγηση μακαριστού Γέροντα Σάββας Αχιλλέως Κάποτε ἕνας Χριστιανός ἠθέλησε νά ἐρωτήσει τόν βασιλιᾶ ἐάν σωθεῖ. Καί ὁ βασιλιᾶς ἐπειδή ἦτο καί αὐτός Χριστιανός, τοῦ εἶπε: - Ἐάν σωθεῖς, πρέπει νά κάνεις τοῦτο πού θά σοῦ πῶ: θά ξεκινήσεις τήν τάδε ἡμέρα καί θά πάρεις ἕνα δοχεῖο μέ λάδι καί θά κατέβεις εἰς τήν πόλη. Καί θά σέ ἔχω κοντά σου, δύο στρατιῶτες μέ τό σπαθί. Ἐάν χύσεις μία σταγόνα ἀπό τα λάδι ἐκεῖνο, θά σοῦ κόψουν τό κεφάλι! Ἐάν δέν χύσεις οὔτε μία σταγόνα ἀπό τό λάδι ἐκεῖνο καί κάνεις τόν γῦρο μέσα εἰς τήν πόλη καί ἐπιστρέψεις ἐδῶ καί δέν χύσεις τίποτε, τότε θά σοῦ πῶ καί τόν τρόπο πού θά σωθεῖς! Πραγματικά ἦρθε ἡ καθορισμένη μέρα, ἐπῇρε,ἐπῆρε τό δοχεῖο μέ τό λάδι, γεμᾶτο ἕως πάνω καί ξεκίνησε νά κατέβει εἰς τήν πόλη, ἀλλά ἦταν τόσο προσεκτικός, οὕτως ὥστε, δέν ἔχυσε οὔτε μία σταγόνα λαδιοῦ! Ὅταν ἐπέστρεψε εἰς τό παλάτι, τοῦ λέγει ὁ βασιλιᾶς: - Τί εἶδες εἰς τήν πόλη; - Τίποτα δέν εἶδα! - Γιατί; - Διότι πρόσεχα νά μήν χύσω τό λάδι... - Αὐτό πρέπει νά κάνεις καί ἐσύ γιά νά σωθεῖ...

 Ο Άγιος Νεκτάριος και το Άγιον Όρος Άγιε Νεκτάριε πρέσβευε υπέρ ημών Η εμφάνιση του Αγίου Νεκταρίου στο Άγιο Όρος Όταν αναγνωρίστηκε Άγιος, ο Άγιος Νεκτάριος το 1961, σε μια μονή του Αγίου Όρους, δημιουργήθηκαν 2 παρατάξεις μοναχών. Οι μεν παραδέχονταν την Αγιότητα του, οι δε, την αμφισβητούσαν. Ο ηγούμενος της μονής, βλέποντας την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο μοναστήρι, κάλεσε μια μέρα τους μοναχούς και τους είπε: -Δεν θα γίνει το θέμα της αγιοσύνης του Νεκταρίου, αιτία να χάσουμε τις ψυχές μας, αντιμαχώντας μεταξύ μας. Κηρύττω τριήμερη νηστεία και με την προσευχή μας, να ζητήσουμε από το Θεό να μας αποκαλύψει, αν ο γέροντας Νεκτάριος είναι Άγιος ή όχι. Πράγματι αυτό και έκαναν... Την τρίτη ημέρα και ενώ ετοιμαζόταν ο ηγούμενος να κατέβει στην Εκκλησία, χτυπάει διακριτικά η πόρτα του κελλιού του και μπαίνει μέσα ο Άγιος Νεκτάριος!!!... Όταν μπήκε μέσα, ο ηγούμενος αμέσως τον αναγνώρισε και έπεσε να τον προσκυνήσει. Του λέει τότε ο Άγιος Νεκτάριος: - Αδερφέ Αθανάσιε (έτσι έλεγα...

Για το ψέμα και τη δολιότητα (Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου) Αδελφοί μου Χριστιανοί, προσέ­χετε, όσο μπορείτε, να μη λέτε ψέματα, γιατί το ψέμα είναι ε­φεύρεση του διαβόλου και ο διάβολος είναι ο πατέρας του ψεύδους. Επομένως, όσοι είναι ψεύτες, έχουν πατέρα τους τον διάβολο και μοιάζουν μ’ αυτόν και τον έχουν πατέρα, κα­θώς το αναφέρει και ο Κύριός μας στην Αγία Γραφή, «Ο πατέρας που έχετε εσείς είναι ο διάβολος, κι όσα επιθυμεί ο πατέρας σας, αυτά θέλετε να κάνετε. Εκείνος εξαρχής ήταν ανθρωποκτόνος και δεν μπόρεσε να στα­θεί μέσα στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει μέ­σα του τίποτε το αληθινό. Όταν λέει ψέματα, εκφράζει τον εαυτό του, γιατί είναι ψεύτης και είναι ο πατέρας του ψεύδους (Ιωαν.8,44)  Αντίθετα, όσοι λένε την αλήθεια, έχουν ως πατέρα τους την Αλήθεια, που είναι ο Θεός και ο Ιησούς Χρι­στός. Και είναι γεννημένοι από την Αλήθεια, καθώς μας λέει ο «αγαπημένος» μαθητής Ιω­άννης : «Παιδιά μου, ας μην αγαπάμε με λό­για και ωραίες φράσεις, αλλά με έργα και αγάπη αληθινή. Απ’ α...

ΠΩΣ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ….. Ο Θεός μιλάει πολύ καθαρά, με τρόπο σαφή και κατανοητό. Έτσι μπορούμε ν’ ακούμε τη φωνή Του σε κάθε τόπο και χρόνο και περίσταση. Φτάνει μόνο να έχουμε αυτιά για ν’ ακούμε. Είσαι λ.χ., δυστυχισμένος; Σε αδίκησε κάποιος; Πέθανε ένας συγγενής σου; Είσαι άρρωστος, λυπημένος ή μελαγχολικός χωρίς καμιά φανερή αιτία, όπως συμβαίνει συχνά σε όλους μας; Σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις μπορείς ν’ ακούσεις τη φωνή του Θεού, που σου λέει να συνέλθεις και, αντί να στηρίζεσαι στους ανθρώπους ή να ζητάς παρηγοριά στις διασκεδάσεις και τα ξεφαντώματα, να γυρίσεις μετανοημένος σ’ Αυτόν, να ζητήσεις παρηγοριά και βοήθεια μόνο απ’ Αυτόν.   Αν πάλι καλοπερνάς, αν έχεις άφθονα αγαθά και καμιάν ανάγκη, αν οι υποθέσεις σου όλες εξελίσσονται θετικά, αν δεν γνωρίζεις πόνο και θλίψη, αλλά μόνο χαρά, και μάλιστα χαρά πνευματική, όλα τούτα είναι του Θεού φωνή, που σε παρακινεί ν’ αγαπάς μ’ όλη σου την καρδιά τον Ευεργέτη σου, να Τον ευχαριστείς μ’ όλη σου τη δύναμη και να μην ...

 Η Ελπίδα σας στο Θεό!   Έχουμε μεγάλο και σκληρό αγώνα, πρέπει να νικηθούν οι δαίμονες και πρέπει να νικήσει ο χριστιανισμός. Να έχεις πίστη στο Θεό και να κάνεις προσευχή και ο Θεός θα βοηθήσει περισσότερο από δικηγόρους και περισσότερο από ανθρώπους. Του κόσμου τους ανθρώπους να έχεις, άμα ο Θεός δεν θέλει, δεν γίνεται τίποτα. Όσα και να πούμε, χιλιάδες κηρύγματα να ακούσετε, αν δεν έρθει το άγιο Πνεύμα για να μας στερεώσει, να μας στηρίξει και να μας βοηθήσει, αν δεν έρθει η χάρις του Θεού, τίποτε δεν κάνουμε. Γι’ αυτό λέει ο απόστολος Παύλος· «Αυτός δε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και ο Θεός και πατήρ ημών, ο αγαπήσας ημάς και δους παράκλησιν αιωνίαν και ελπίδα αγαθήν εν χάριτι, παρακαλέσαι υμών τάς καρδίας και στήριξαι υμάς εν παντί λόγω και έργω αγαθώ»(Β Θεσ. 2,16-17). Σας τα είπα αυτά, λέει, και παρακαλώ το Θεό να σας στηρίξει, να σας δυναμώσει, να σας βοηθήσει για να μην πέσετε στην αμαρτία. Πέτρος να είσαι, Παύλος να είσαι, ασκητής Αντώνιος να είσαι στα βουνά να πας,...

 Εἶμαι ἀνάξιος νὰ Κοινωνήσω; λένε μερικοί. Μὰ γιὰ τοὺς ἀξίους εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία; Καὶ ποιός εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ μπορεῖ νὰ τολμήσει καὶ νὰ πεῖ, ὅτι «ἐγὼ ἀξίως Μεταλαμβάνω»;  Ὁ Θεὸς δὲν ἦρθε γιὰ Ἁγίους στὸν κόσμο. Ἦρθε γιὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς τὸν κόσμο. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν δέχεται τὸν Χριστὸ ὡς Σωτῆρα, ὅτι εἶναι ἁμαρτωλός, ὁ Χριστὸς γι᾿αὐτὸν δὲν ἦρθε.  Θὰ τοῦ πεῖ ὁ Χριστός: «Ἐσὺ εἶσαι Ἅγιος, πήγαινε. Ἐγὼ ἦρθα γιὰ τοὺς ἁμαρτωλούς…  Ἂν ὅμως παραδέχεσαι, ὅτι εἶσαι ἁμαρτωλός, ἐὰν παραδέχεσαι ὅτι εἶσαι ἀνάξιος… ἦρθα γιὰ σένα!  Γιὰ σένα ποὺ εἶσαι ἄξιος καὶ Ἅγιος, δὲν ἦρθα γιὰ σένα…».  Ἀλλὰ καὶ πῶς καὶ πότε θὰ γίνεις ἄξιος;  Μὲ τὸ νὰ μένεις μακριὰ ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία, οὐδέποτε θὰ γίνεις ἄξιος, ἐφόσον δὲν παίρνεις τὸ φάρμακο, ποὺ θὰ σὲ κάνει κάποια μέρα ἄξιο. Μοιάζεις μὲ ἐκεῖνον ποὺ θὰ πάει στὴ θάλασσα γιὰ κολύμπι, ὅταν μάθει νὰ κολυμπάει. Μὰ στὴ θάλασσα θὰ μάθει κολύμπι…  Μοιάζει μὲ ἐκεῖνον ποὺ εἶναι ἄρρωστος καὶ περιμένει μόλις γίνει καλά, νὰ πάει στὸ ν...

 ΕΝΑ αγόρι δώδεκα ετών πέθανε στην ενορία του π. Αλεξίου. Στην ζωή του το παιδί αυτό ήταν ιδιαίτερα ήσυχο και το σκέπαζε ή χάρη του Θεού. Ήταν σαν άγγελος και όλοι το θεωρούσαν έτσι. Παντού όπου στεκόταν μετέδιδε γαλήνη. Αν σε μια παρέα ακουγόταν σφοδρή συζήτηση ή τσακωμοί, το παιδί στεκόταν σ' αύτη σιωπηλά, χωρίς να πει ούτε μια λέξη! Αλλά από τα αγνά του μάτια πεταγόταν σαν ένα ουράνιο φώς και όταν οι μεγάλοι καταλάβαιναν ότι είναι δίπλα τους ό άγγελος αυτός, σταματούσαν αμέσως το μάλωμα. Και όταν γινόταν τελεία ησυχία στην παρέα, το παιδί χαμογελούσε αγνά και πήγαινε άλλου. Οι άνθρωποι παρατηρούσαν ότι το παιδί αυτό δεν πήγαινε ασκόπως πέρα δώθε, όπως τα άλλα παιδιά, αλλά πήγαινε και στεκόταν εκεί που ήσαν τσακωμοί και σφοδρές συζητήσεις για να τις καθησυχάσει. Για να αποκατασταθεί κάπου ή ειρήνη ήταν αρκετό να παρουσιαστεί το παιδί αυτό, γι' αυτό και το έλεγαν αγγελούδι τους. Και πραγματικά είχε αγγελική εμφάνιση. Τα μαλλάκια του, τα μάτια του, το χαμόγελο του το παρουσίαζα...

 Μια σπάνια εικόνα, η Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα και ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αγκαλιά με το Χριστό σε παιδική ηλικία..

 «Γέροντα, τι ενώνει περισσότερο τον άνδρα με την γυναίκα;». «Η ευγνωμοσύνη», του λέω. Ο ένας αγαπάει τον άλλον γι' αυτό που του χαρίζει. Η γυναίκα δίνει στον άνδρα την εμπιστοσύνη, την αφοσίωση, την υπακοή. Ο άνδρας δίνει στην γυναίκα την σιγουριά ότι μπορεί να την προστατέψει. Η γυναίκα είναι η αρχόντισσα του σπιτιού, αλλά και η μεγάλη υπηρέτρια, ο άνδρας είναι ο κυβερνήτης του σπιτιού, αλλά και ο χαμάλης. Μεταξύ τους τα ανδρόγυνα πρέπει να έχουν την εξαγνισμένη αγάπη, για να έχουν αλληλοπαρηγοριά και να μπορούν να κάνουν και τα πνευματικά τους καθήκοντα. Για να ζήσουν αρμονικά, χρειάζεται να βάλουν εξαρχής ως θεμέλιό της ζωής τους την αγάπη, την ακριβή αγάπη, που βρίσκεται μέσα στην πνευματική αρχοντιά, στην θυσία, και όχι την ψεύτικη, την κοσμική, την σαρκική. Αν υπάρχει αγάπη, θυσία, πάντα έρχεται ο ένας στην θέση του άλλου, τον καταλαβαίνει, τον πονάει. Και όταν παίρνει κανείς τον πλησίον του στην πονεμένη του καρδιά, παίρνει τότε μέσα του τον Χριστό, ο οποίος τον γεμίζει και...

 Ιησούν ανάπνεε, Ιησούν έκπνεε, και τότε γνώσει τι εστιν Ιησούς! Όταν ο Χριστός ζη μέσα σου, μη φοβού τίποτε. Δια να ζη μέσα σου ο Χριστός χρειάζεται ταπείνωσις πολλή. Πίπτε νοερώς εις τους αχράντους Του πόδας και κλαίε: Ιησού μου, Συ μου μένεις πλέον εις αυτήν την ταπεινήν ζωήν μου, ως φως και ζωή, δείξόν μου το πνευματικόν Σου κάλλος, όπως εμπλησθώ Θείου έρωτος και δράμω κατόπιν του μύρου Σου και κράξω… «εκολλήθη η ψυχή μου οπίσω Σου, εμού δε αντελάβετο η δεξιά σου» (Ψαλμ. 62,9 ). Ω Ιησού μου, πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω Σου; Πότε, ω φως της ψυχής μου, θα Σε ίδω και θα εμπλησθώ και θα είπω: Ω βάθος πλούτου, και σοφίας, και γνώσεως Θεού! Ναι, παιδί μου, ταπείνωσιν υπέρ παν άλλο αγάπησον και τότε τον ταπεινόν τη καρδία Ιησούν θα κτήσης αναφαίρετον κτήμα εν τη ψυχή σου. Ιησούν ανάπνεε, Ιησούν έκπνεε, και τότε γνώσει τι εστιν Ιησούς! Που τότε γήινη αγάπη! Είναι δυνατόν εις δάσος κατάξηρον να εμπέση εμπρησμός και να ζήση; Ούτω και φρύγανα ανθρωπίνων λογισμών, όταν εμπέση η αγάπη...

 Γερόντισσα Γαβριηλία: Όταν πιστέψεις βαθιά θα αισθανθείς την Παρουσία του Θεού. Όταν πιστέψεις βαθιά, με όλη σου την ψυχή, θα αισθανθείς την Παρουσία Του Θεού, τόσο δυνατή, σαν να είναι μία πραγματικότητα. Και τότε πια δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο. Θα δώσεις το χέρι σου στο Χέρι Του κι όπου σε πάει, θα πάς! ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Όταν κάτι καλό συμβαίνει στη ζωή σας, μην λέτε: «Ήμουν τυχερός», αλλά να λέτε: «Κύριε, ευχαριστώ» ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Όταν σταματήσω να προσεύχομαι, οι συμπτώσεις παύουν. ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Κύριε είσαι. Κύριε, το όνομά σου είναι αγάπη: μην με απορρίψεις, το χαμένο. Κύριε, Το όνομά σου είναι Δύναμη: με ενδυναμώνεις, από την εξάντληση και την πτώση. Κύριε, το όνομά σου είναι Φως: φωτίζεις την ψυχή μου, που σκοτεινιάζεται από τα πάθη της ζωής.   Ω Κύριε, το όνομά σου είναι Ειρήνη: κατευνάσε την αναστατωμένη ψυχή μου. Κύριε, το όνομά σου είναι Χάρη: μην παύεις να είσαι έλεος για μένα. Η πείρα μου με δίδαξε ότι κανένας δεν μπορεί να βοηθήσει κανέναν, παρ΄ όλη τη θέληση και την...

ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ ΕΠΙ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙ ΠΟΝΗΡΩΝ ΛΟΓΙΣΜΩΝ. Παναγία Δέσποινα μου Θεοτόκε, ἀποδίωξον ἀπ’ ἐμοῦ τοϋ ἁμαρτωλοῦ καί ἀναξίου, τήν ἀκήδειαν, τήν λήθην, τήν ἄγνοιαν, τήν ἀμέλειαν, καί πάντας τούς πονηρούς λογισμούς, καί αἰσχρούς, καί βλασφήμους, ἀποσόβησον ἐκ τῆς ἀθλίας καί ταλαιπώρου μου καρδίας, καί ἐκ τῆς μεμολυσμένης μου ψυχῆς, καί τοῦ ἐσκοτισμένου μου νόος, καί κατάσβεσον μου τήν φλόγα τῶν παθῶν καί ἐλέησον με ἀπό τῶν ἐπερχομένων μοι πονηρῶν ἐνθυμήσεων καί προλήψεων, καί πασώντών κακῶν μου έλευθέρωσον πράξεων, τῶν ἔν νυκτί καί ἥμερα, ὂτι ὑπερευλογημένῃ ὑπάρχεις, καί τό ὄνομα Σου τό Ἄγιον δεδοξασμενον εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν. <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/-wMkzs9E9pE" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>  

 Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…»     Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…». Και όταν οι άλλοι θα σου λένε «Μπράβο!», εσύ να νοιώθεις ότι κλέβεις τον Θεό, διότι ο Θεός είναι Εκείνος που σου έδωσε ό,τι σου έδωσε, ώστε να σε χειροκροτούν και να σου λένε οι άλλοι «Μπράβο!». Μην αφήσεις τον νου σου ποτέ και πεις, ότι είσαι άξιος για κάτι. Πάντα να νιώθεις ότι είσαι ανάξιος. Έστω κι αν είσαι άξιος. Διότι κι αν είσαι άξιος, δεν είσαι άξιος από δικά σου φόντα. Είσαι άξιος με δανεικά. Είναι τα χαρίσματα που σου έδωσε ο Θεός. Κατά συνέπεια, πρέπει να ταπεινοφρονείς. Γι’ αυτό ο άνθρωπος πάντα πρέπει να είναι δακρυσμένος, δοξολογώντας τον Θεό για όσα του έχει δώσει. Αλίμονο στον άνθρωπο, που δεν υπολογίζει τον Θεό, νομίζοντας ότι, ό,τι έχει είναι δικά του και ότι τα απέκτησε με δικές του δυνάμεις...

 Από μικρά να συνηθίζουν τον καλό δρόμο.   Να κάνεις μια εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, του Προδρόμου, να έχεις και τον Άγιο του παιδιού σου. Και όταν το παιδί σηκώνεται από τον ύπνο και σου γυρεύει ψωμί, να το βάλεις μπροστά στην εικόνα του Χριστού και να του πεις: - Εγώ, παιδί μου, δεν έχω ψωμί, ο Χριστός έχει. Σήκω να κάνεις τον σταυρό σου, να παρακαλέσουμε τον Άγιο σου να παρακαλέσει τον Χριστό να σου το δώσει. Και έτσι το παιδί παρακινείται για την αγάπη του ψωμιού, μόλις ξυπνά, να βλέπει τον Άγιόν του. Βλέποντας τότε ο διάβολος το παιδί, πως έχει την ελπίδα του στον Χριστό και στον Άγιόν του, κατακαίγεται και φεύγει.  Έτσι να συνηθίζετε τα παιδιά σας, να τα παιδεύετε από μικρά, για να συνηθίζουν στον καλό δρόμο. Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

 Ο νέος Άγιος της Εκκλησίας μας, Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης.   31 χρόνια μετά την κοίμησή του και 16 μετά την Ανακομιδή του Τιμίου και Αφθάρτου Λειψάνου του, ανακηρύχθηκε σήμερα επισήμως από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου Άγιος της Εκκλησίας μας, ο ταπεινός αυτός Ιερομόναχος με τις πολλές αρετές, τις ελεημοσύνες και τα θαύματα. Σήμερα στον Ουρανό αγάλλονται οι ψυχές εκείνων που διακήρυξαν πρώτοι την αγιότητά του: Του μακαριστού Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου, του μακαριστού Ηγουμένου Δαμασκηνός Ζαχαράκη, του πρυτάνεως των ιατροδικαστών αείμνηστου Πάνου Γιαμαρέλου και φυσικά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Δόξα τω Θεώ που δεν μας αφήνει μόνους! Άγιε Βησσαρίων πρέσβευε υπέρ ημών.

 ΕΛΛΗΝΑ…Η μέρα της αναγεννήσεώς σου δεν αργεί, σηκώσου όρθιος και κοίταξε μπροστά.!!! ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ “Κατοικούμε αυτήν την χώρα, ΧΩΡΙΣ να διώξουμε άλλους από αυτήν, ΟΥΤΕ την καταλάβαμε έρημο, ΟΥΤΕ μαζευτήκαμε σ’ αυτήν μιγάδες από πολλά έθνη, απεναντίας, είναι τόσο ΚΑΘΑΡΗ και ΓΝΗΣΙΑ η ράτσα μας, από την οποία ξεφυτρώσαμε, ώστε σε αυτήν την χώρα που αντικρίσαμε το πρώτο ΦΩΣ, σε αυτήν ε ξ α κ ο λ ο υ θ ο ύ μ ε να κατοικούμε, διότι είμαστε Α υ τ ό χ θ ο ν ε ς “. ΕΛΛΗΝΑ…Η μέρα της αναγεννήσεώς σου δεν αργεί, σηκώσου όρθιος και κοίταξε μπροστά! Πέταξε από πάνω σου τα μιαρά παράσιτα που σκυλεύουν το αθάνατο πνεύμα σου! Γύρνα σ εκείνα που σε έκαναν Άνθρωπο…… Αυτό ήταν το μυστικό σου πάντα….. Γι αυτό ονομάστηκες Έλληνας…. Ο δρόμος προς την επιστροφή, ήταν δρόμος σκληρός μα τώρα έμαθες…. Είσαι το πείραμα, το παράδειγμα προς συμμόρφωση όλων των υπολοίπων…… Σκέψου, γιατί….. Μα, κανείς πόνος δεν είναι τόσο τρανός για να σε φτάσει….. Πως να πονέσεις την Ιδέα; Μη γονατίζεις μπροστά σε εκεί...

 Ο Άγιος Ονούφριος που συνομιλούσε με το βρέφος Ιησούς.... Υπάρχει ένα θαυμάσιο γεγονός από τη ζωή του Αγίου Ονουφρίου, τον οποίο εορτάζει η Εκκλησία μας στις 12 Ιουνίου. Όταν ήταν πολύ μικρός, μπήκε σ' ένα κοινόβιο, άγνωστο πως. Μεγάλος ανεχώρησε για την έρημο, όπου έζησε 60 χρόνια χωρίς να δει ποτέ άνθρωπο.  Ήταν γυμνός, αλλά ολόκληρο το σώμα του επικαλύπτετε από την μακρυά γενειάδα του, που έφθανε μέχρι το έδαφος, καθώς και από τα μαλλιά του και τις μεγάλες τρίχες του όλου σώματος. Τον μεγάλο αυτό Άγιο τον ανακάλυψε ο Όσιος Παφνούτιος, στον οποίο διηγήθη τα της οσιακής και ερημικής ζωής του. Όταν λοιπόν ήταν πολύ μικρός, 5-6 ετών και ζούσε στο Κοινόβιο, συνέβη το εξής: Ως μικρός που ήταν, έτρωγε συχνότερα από τους άλλους πατέρες. Όταν πεινούσε, έτρεχε στον τραπεζάρη και του ζητούσε ψωμί, ελιές, φρούτα....Κάποτε όμως ο τραπεζάρης πρόσεξε ότι έπαιρνε συχνότερα ψωμί και εξαφανιζόταν. - Κάποιο ζωάκι θα ταΐζει σκέφτηκε. Αυτό συνεχίστηκε για καμιά εβδομάδα. -Ας πάω να δω, είπε μέ...

 Να λάμπετε σε αυτόν τον κόσμο.   "Όλοι σας πρέπει να είστε φως μέσα στο σκοτάδι. Το φως μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Μπορεί να είναι σαν το φως του ηλίου, μπορεί σαν της σελήνης ή των άστρων. Μπορεί να είναι αδύναμο σαν το φως του κεριού ή μιάς λάμπας. Και όμως όλα αυτά είναι φως, είναι ευλογία του Θεού. Και το ασθενέστερο φως είναι ευάρεστο στον Θεό. Με τέτοιο φως μπορεί ο καθένας να φωτίζει το σκοτάδι που υπάρχει γύρω. Με την αγάπη, την τρυφερότητα, την ευσπλαγχνία και την ευλάβειά σας μπορείτε και πρέπει να λάμπετε μέσα σ' αυτό τον κόσμο." Άγιος Λουκάς Κριμαίας (♰ 11 Ιουνίου)

 Κάποτε ρώτησαν τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο: Γέροντα, πολλοί Άγιοι έχουν δει ψυχές, όταν φεύγουν από το σώμα. Τί μορφή έχουν; Οι ψυχές είναι σαν παιδάκια. Στην άλλη ζωή όλοι θα είναι όπως οι Άγγελοι· δεν θα υπάρχουν ούτε άνδρες ούτε γυναίκες ούτε γέροι ούτε γριές ούτε μωρά· όλοι θα είναι ένα φύλο, θα έχουν μια ηλικία. Γι’ αυτό, και όταν δη κανείς ψυχές που φεύγουν από την ζωή, τις βλέπει κατά κάποιον τρόπο σαν μικρά παιδιά. Το πρόσωπό τους έχει τα χαρακτηριστικά του, αλλά είναι σαν μικρού παιδιού. Όταν έμενα στο Κελλί του Τιμίου Σταυρού, επισκεπτόμουν καμμιά φορά τον Γερο‐Φιλάρετο. Ήταν ένα ευλαβέστατο γεροντάκι που έμενε σε ένα κοντινό Κελλί. Επί δεκαπέντε χρόνια, μέχρι που αρρώστησε και ο ίδιος, διακονούσε τον υποτακτικό του Πατέρα Βαρθολομαίο, που έπασχε από πάρκινσον. Την τελευταία φορά που πήγα στο Κελλί του, τον βρήκα πεσμένο κάτω. Είχε έναν μήνα που δεν έτρωγε τίποτε· έπινε μόνο λίγο νερό. Ούτε να ξαπλώση μπορούσε· κοιμόταν με τα παπούτσια, καθιστός και ακουμπισμένος στον τοίχο....

 Η επίσκεψη της Παναγίας στο βασίλειο του Άδη Την ρώτησε στη συνέχεια ο Θεός Πατέρας: «Τι θα ήθελες τώρα Κόρη Μου να δεις πρώτα απ’ όλα και να χαρείς;» Ξέρετε τι ζήτησε σαν πρώτη χάρη; Να επισκεφθεί τους τόπους της κόλασης! Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες! Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι! Το μόνο που ζήτησε να δει, ήταν τον τόπο εκεί που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή. Δεν της χάλασε το χατίρι ο Θεός, μόνο που τώρα άγγελοι και άγιοι την συνόδευαν στην πρώτη της διαδρομή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες. Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη. Και Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κόλασης. Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν; Ποιος μπορείτε να φανταστείτε ότι ήταν; Τον πρώτο που ζήτησε να δει ήταν τον ταλαίπωρο Ιούδα που πρόδωσε...

 1.  Άγιος Παΐσιος: «Το Γένος μας θα μεγαλώσει, αν και οι υποτιθέμενοι φίλοι μας θα ήθελαν να το τσαλακώσουν και θα ήταν γι αυτούς πολύ ευχάριστο. Αλλά ο Θεός δεν θα το επιτρέψει. Θα κανονίσει ο Θεός τις υποθέσεις του Έθνους»..«Όλοι ανεξαρτήτως θα πιστέψουν. Δεν θα υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος άπιστος. Αλλά, δεν θα έχουν τον μισθό των σημερινών Χριστιανών». 2.  Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός: «Ακολούθως αυτής της μεγάλης κλίμακας κάθαρσης, θα γίνει τέτοια αναγέννηση της Ορθοδοξίας, όχι μόνο στην Ρωσία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Τέτοια αναλαμπή της Ορθοδοξίας!» 3.  Γέροντας Σίμων Αρβανίτης: «Η Ελλάς θά δείτε σε λίγο πόσο θά γίνει μεγάλη, μεγάλη, μεγάλη. Όχι μόνο θά δείτε, θά έχει εξαίρετο καί λαμπρό παράδειγμα εις όλη την οικουμένη». 4.  Όσιος Ιωάννης Χοζεβίτης: «Τότε η Ορθοδοξία εις όλον τον Κόσμον θα ακτινοβολήσει, θα αφανισθεί η κακία και μεγάλη Αγάπη θα υπάρχει!» 5.  Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: "Η ζωή αυτών των χρόνων, θα είναι μια παραδεισένια πάνω στη γη απ...

 Τί ἔχεις, ἄνθρωπέ μου; Γιατί κλαῖς ἔτσι; Ἀπὸ τὸ Γεροντικό. (Πῶς πρέπει νὰ μετανοοῦμε) Ἕνας ἀδελφὸς ἔκανε συνεχῶς αὐτὴ τὴν προσευχὴ στὸ Θεό: – Κύριε, δὲν ἔχω φόβο Θεοῦ! Στεῖλε μου λοιπὸν κεραυνὸ ἢ καμιὰν ἄλλη τιμωρία ἢ ἀρρώστια ἢ δαιμόνιο, μήπως κι ἔτσι ἔρθει σὲ φόβο ἡ πωρωμένη μου ψυχή. Ἄλλοτε πάλι παρακαλοῦσε κι ἔλεγε: – Ξέρω πὼς ἔχω πολὺ ἁμαρτήσει ἐνώπιόν Σου, Δέσποτα, καὶ πὼς εἶναι ἀναρίθμητα τὰ σφάλματά μου. Γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν τολμῶ νὰ Σοῦ ζητήσω νὰ μὲ συγχωρέσεις. Ἂν ὅμως εἶναι δυνατόν, συγχώρεσέ με γιὰ τὴν εὐσπλαγχνία Σου. Ἂν πάλι εἶναι ἀδύνατον, τουλάχιστον τιμώρησέ με στὴ ζωὴ αὐτὴ καὶ μὴ μὲ κολάσεις στὴν ἄλλη. Κι ἂν εἶναι καὶ τοῦτο ἀκόμη ἀδύνατον, στεῖλε μου ἐδῶ ἕνα μέρος τῆς τιμωρίας καὶ ἀλάφρωσέ μου ἐκεῖ τὴν κόλαση.Ἄρχισε μόνο ἀπὸ τώρα νὰ μὲ τιμωρεῖς. Ἀλλὰ τιμώρησέ με σπλαγχνικά, ὄχι μὲ τὴν ὀργή Σου, Δέσποτα. Ἔτσι λοιπὸν μετανοοῦσε ἕναν ὁλόκληρο χρόνο κι αὐτὰ ἔλεγε μὲ δάκρυα ἱκετευτικά, ὁλόθερμα καὶ ὁλόψυχα, λιώνοντας καὶ τσακίζοντας σῶμα καὶ ψυχὴ μὲ νηστεία καὶ ἀγρυπνία κ...

 Η απλότητα ξεκουράζεται, ενώ η έλλειψη απλότητας κουράζεται.   «Για να συμπεριφέρεται ο άνθρωπος με απλότητα, πρέπει να βρει ένα κατάλληλο μέσο. Σε αυτόν τον κόσμο, ειδικά σήμερα, πρέπει να προσέχετε πώς συμπεριφέρεστε. Αλλά σε ένα μοναστήρι ή σε μια οικογένεια δεν έχετε καμία δικαιολογία να μην συμπεριφέρεστε απλά. Είναι πολύ κουραστικό όταν δεν υπάρχει απλότητα και εμπιστοσύνη! Σε αυτήν την περίπτωση, για να πεις μια λέξη στον άλλον, χρειάζεται πρόλογος, επίλογος, εξηγήσεις… Με αυτόν τον τρόπο η ζωή γίνεται αγγαρεία, πραγματικό βασανιστήριο. Ενώ, όπου υπάρχει απλότητα, λες στον άλλο «κάτσε τώρα» και κάθεται, «τώρα δεν σε χρειάζονται, φύγε» και φεύγεις, χωρίς φόβο μήν σε στεναχωρήσει. Η απλότητα ξεκουράζεται, ενώ η έλλειψη απλότητας κουράζεται». Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης  

 Η εξομολόγηση κόβει τα δικαιώματα του διαβολου.   Νὰ πᾶνε τουλάχιστον οἱ ἄνθρωποι σὲ ἕναν Πνευματικό νὰ ἐξομολογηθοῦν, νὰ φύγη ἡ δαιμονική ἐπίδραση, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ σκέφτωνται λιγάκι. Τώρα δὲν μποροῦν οὔτε νὰ σκεφθοῦν ἀπὸ τὴν δαιμονική ἐπίδραση. Ἡ μετάνοια, ἡ ἐξομολόγηση κόβει τὸ δικαίωμα τοῦ διαβόλου. Πρίν λίγο καιρό, ἦρθε στὸ Ἅγιον Ὅρος ἕνας μάγος καὶ ἔφραξε μὲ πασσαλάκια καὶ δίχτυα ὅλο τὸν δρόμο, ἐκεῖ σὲ μία περιοχή κοντά στὸ Καλύβι.  Ἄν περνοῦσε ἀπὸ 'κει μέσα ἕνας ἀνεξομολόγητος, θὰ πάθαινε κακό. Δὲν θὰ ἤξερε ἀπὸ ποὺ τοῦ ἦρθε. Μόλις τὰ εἶδα, κάνω τὸν σταυρό μου καὶ περνῶ ἀπὸ μέσα, τὸ διέλυσα. Μετά ὁ μάγος ἦρθε στὸ Καλύβι, μοῦ εἶπε ὅλα τὰ σχέδιά του καὶ ἔκαψε τὰ βιβλία του. σὲ ἕναν ποὺ εἶναι πιστός, ἐκκλησιάζεται, ἐξομολογεῖται, κοινωνάει, ὁ διάβολος δὲν ἔχει καμμιά δύναμη, καμμιά ἐξουσία.  Κάνει μόνο λίγο «κάφ-καφ» σάν ἕνα σκυλί ποὺ δὲν ἔχει δόντια. Σὲ ἕναν ὅμως ποὺ δὲν εἶναι πιστός καὶ τοῦ δίνει δικαιώματα, ἔχει μεγάλη ἐξουσία. Μπορεῖ νὰ τὸν λιντσάρη, ἔχει δό...

  ''Έτσι γίνεται και το φορτίο σου ελαφρύ.'' - Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης Να σας πω ένα γεγονός, για να δείτε τι βάρος μπορεί να σηκώσει η υπακοή. Μου το είπε ο π. Χαράλαμπος ο υποτακτικός του γέρο Ιωσήφ, που έγινε μετά ηγούμενος στου Διονυσίου το μοναστήρι. Μία μέρα είχαν εργασίες οικοδομικές και δούλευαν ώρες ολόκληρες. Ήταν δύσκολα τότες τα πράγματα. Όλα στην πλάτη τα κουβαλούσαν. Κάποια στιγμή ακούστηκε η κόρνα από το καΐκι στον αρσανά. Έδινε έτσι σήμα ότι έχουμε πράγματα. Ο γέροντας κατέβασε το κεφαλάκι του. Ήξερε ότι τους είχαν στείλει ένα βαρέλι λάδι. Δυσκολεύτηκε. Σε ποιόν να πει να το ανεβάσει, που ήταν όλοι σκοτωμένοι από το διακόνημα; Βλέπει ο παπά Χαραλάμπης τον γέροντα και τρέχει. «Τι έχεις γέροντα;». «Τι να έχω: Βρήκε την ώρα ο ευλογημένος να φέρει το λάδι; Ντρέπομαι, τέκνον. Είστε όλοι πεθαμένοι από τη δουλεία. Ποιος να σηκώσει τέτοια ώρα τόσες οκάδες;». «Γι’ αυτό στεναχωριέσαι, γέροντα; Δώσε μου την ευχή σου και έφυγα». «Τι λες, παιδί μου; Αυτό είναι ασή...

 Ἄν μέ ρωτοῦσε κανένας, τί θέλεις ἀπό τό Θεό, τί δωρεές; θά τοῦ ἀπαντοῦσα.... (Όσιος Σιλουανός Αθωνίτης) Αν μὲ ρωτοῦσε κανένας, τί θέλεις ἀπό τό Θεό, τί δωρεές; θὰ τοῦ ἀπαντοῦσα: τὸ πνεῦμα τῆς ταπεινώσεως, ποὺ εὐχαριστεῖ τόν Κύριο περισσότερο ἀπ᾿ ὅλα. Ἡ Παρθένος Μαρία έγινε Θεομήτωρ για την ταπείνωσή της, κι εἶναι δοξασμένη στόν οὐρανὸ καὶ στὴ γῆ περισσότερο ἀπ' ὅλους. Αυτή παραδόθηκε τελείως στο θέλημα τοῦ Θεοῦ: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου». Κι ἐμεῖς ὀφείλουμε να μιμούμαστε τὴν Ἁγία Παρθένο. Ὅποιος ἔχει παραδοθῆ στο θέλημα τοῦ Θεοῦ, δέν στενοχωριέται για τίποτε, ἔστω κι ἂν εἶναι ἄρρωστος και φτωχός και κατατρεγμένος. Γνωρίζει ἡ ψυχή πώς ὁ Κύριος προνοεί σπλαγχνικά γιὰ μᾶς. Μαρτυρεῖ γιά τά ἔργα τοῦ Θεοῦ τό Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ Ὁποῖο γνωρίζει ή ψυχή. Οἱ ὑπερήφανοι καὶ ἀνυπότακτοι ὅμως δεν παραδίνονται στο θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ ἀγαποῦν ν' ἀκολουθοῦν τὸ δικά τους θέλημα, πρᾶγμα πολύ ἐπιβλαβές γιὰ τὴν ψυχή.

ΜΕΛΕΤΗ ΠΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΩΝ!!!   Γράφει ο Kit Knightly  Μετάφραση: Απολλόδωρος Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Φορολογίας Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης συζητά - και τελικά υποστηρίζει - την ιδέα ενός ειδικού φόρου που θα επιβάλλεται σε όσους αρνούνται να "εμβολιαστούν" κατά του "Covid19". Οι συγγραφείς του εγγράφου υποστηρίζουν ότι ένας φόρος που σχετίζεται με το εμβόλιο θα ήταν "δικαιολογημένος" επειδή: "οι φόροι σε συμπεριφορές που θεωρούνται ανεπιθύμητες δεν είναι κάτι καινούργιο". Και αυτό ενώ είναι παγκοσμίως γνωστό ότι ακόμη και τα "εμβόλια" προκαλούν σοβαρή βλάβη σε ορισμένους ανθρώπους... "ορισμένα κράτη υιοθετούν πολιτικές που μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή βλάβη σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν θεωρούν ότι τα οφέλη υπερτερούν του κόστους" Ναι, το διαβάσατε σωστά. Συνεχίζουν να προτείνουν όλα τα είδη των τρόπων διόρθω...

H ΙΕΡΟΣΥΛΗ ΣΥΓΚΡΙΣΗ «Ήταν πρωί, Σάββατο του Λαζάρου, 10 Απριλίου του 1826, όταν συγκροτήθηκε το νεκροδόξαστο εκείνο συμβούλιο αποφάσεως. Ήταν ένα συμβούλιο   θανάτου.  Οι καπεταναίοι είχαν αναλάβει να διερευνήσουν, με ανιχνευτές την ύπαρξη μυστικού δρόμου-διόδων για ακίνδυνο πέρασμα των Ελεύθερων Πολιορκημένων στην ελευθερία.  Κανένας όμως δεν έφερε ελπιδοφόρα πληροφορία. Οι λόχμες και οι στενωποί φυλάγονταν άγρυπνα από τους πολιορκητές σε βάθος χώρου και τόπου.  Γενική ήταν η κατήφεια και η σιωπηλή θλίψη. Την σιωπή της στιγμής έσπασε η βροντώδης και σταθερή έκρηξη του τρανοδύναμου αρχηγού της Φρουράς, του Θανάση Ραζη-Κότσικα. Υπάρχει δρόμος ωρέ! Ποιος είναι, στρατηγέ, και δεν τον λες τόση ώρα; διαμαρτυρήθηκαν όλοι οι παριστάμενοι. —Είναι ο δρόμος του Θεού, φωνάζει». (Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Βούλγαρη «Το Μεσολόγγι των Ιδεών, ερμηνεία της απόφασης της εξόδου»).  Και όταν ρωτήθηκαν οι ήρωες της Εξόδου, πόσοι χάθηκαν, απάντησαν; «Κανείς δεν ...