Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Μία από τις ωραιότερες ιστορίες για την Παναγία μας!! Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Παναγία κοιμήθηκε και πριν μεταβεί στον παράδεισο, την ρώτησε ο Χριστός: «Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;» Ξέρετε τι ζήτησε η Παναγία; Να επισκεφθεί τους τόπους της κολάσεως! Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες!  Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι! Το μόνο που ζήτησε να δει, πριν μεταβεί στον παράδεισο, ήταν τον τόπο που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή. Δεν της χάλασε το χατίρι ο Χριστός, μόνο που θα την συνόδευαν οι Αγγελοι και οι Άγιοι στην διαδρομή αυτή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες. Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη.  Και Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κολάσεως.  Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν; Ήταν να δει το...

 «’Ωπ πόρνη του ευαγγελίου πόσο σε ζηλεύω. Όχι την αμαρτία αλλά τη μετάνοιά σου. Εγώ είμαι χειρότερη από σένα. Τι κι αν δεν πόθησα άνδρα στη ζωή μου. Φυσιολογική κοπέλα ήμουν. Όμως έζησα ένα συνταρακτικό γεγονός στα δεκαοκτώ μου χρόνια. Είπα κάτι άπρεπο στον μακαρίτη τον πατέρα μου. Ανάμεσα στις τέσσερις κόρες του εγώ η μαγάρισσα ήμουν η αδυναμία του. Και κάποτε ένα δάκρυ έτρεξε από τα μάτια του λόγω μιας κουβέντας μου. Δεν είπε τίποτα. Το δάκρυ εκείνο σημάδεψε τη ζωή μου. Εξομολογήθηκα αμέσως στον αγιασμένο παππού μου τον παπά-Νικόλα. Δεν έφθανε για μένα η συγχωρητική ευχή. Το δάκρυ του πατέρα μου μ’ έκαιγε. Νύχτες ολόκληρες πέρασα μπρούμητα κάτω στον οντά και παρακαλούσα το Άγιο Πνεύμα να με συγχωρέσει, να το αισθανθώ μέσα στην καρδιά μου. Ένα πρωϊνό μπήκα στην αποθήκη αμέριμνη κι έσκυψα κάτι να πάρω. Κατέβηκε μια φλόγα από τον ουρανό. Κάθισε στο κεφάλι μου. Το διαπέρασε γλυκά- γλυκά κι έφθασε στην καρδιά μου. Έφυγαν αστραπιαία οι αμαρτίες μου, όπως φεύγουν οι φλετζακούδες από το...

 "Όπως ο Κύριος θέλει ο άνθρωπος να σώζεται μέσω άλλου ανθρώπου, έτσι και ο σατανάς σπεύδει τον άνθρωπο μέσω άλλου ανθρώπου να τον κολάσει. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να προσκολλάται κανείς σε άνθρωπο που καταφρονεί τα θεία και είναι πονηρός και δεν κρατεί τη γλώσσα του, για να μην πάει μαζί του στην κόλαση. Γιατί και δίκαιο άνθρωπο να συναναστρέφεται κανείς, μόλις και μπορεί να σωθεί. Aν όμως συναναστραφεί με πονηρό απρόσεκτα, είναι σαν να κόλλησε λέπρα και θα οδηγηθεί σε ναυάγιο. Και ποιός λοιπόν θα ελεήσει εκείνον που πλησιάζει χαρούμενος το φίδι; Ν’ αποφεύγεις λοιπόν εκείνους που είναι άτακτοι στη γλώσσα τους και φιλόνικοι και ταράζονται εσωτερικά και εξωτερικά". Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος