Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

-Γέροντα, γιατί σήμερα ο κόσμος ταλαιπωρείται τόσο πολύ; -Γιατί αποφεύγει τόν κόπο. Αυτή η άνεση είναι πού τόν αρρωσταίνει καί τόν ταλαιπωρεί. Οι ευκολίες στήν εποχή μας έχουν αποβλακώσει τόν κόσμο.  Αυτή η μαλθακότητα σήμερα έχει φέρει καί τίς πολλές αρρώστιες. Παλιά τί τραβούσαν γιά νά αλωνίσουν!  Τί κόπος, αλλά καί τί γλυκό ήταν τό ψωμί!  Πού νά έβλεπες ψωμί πεταμένο! Άν εύρισκες κανένα κομματάκι, τό μάζευες καί τό ασπαζόσουν.  Όσοι πέρασαν Κατοχή βλέπουν ένα κομμάτι ψωμί καί τό βάζουν στήν άκρη, ενώ οι άλλοι τό πετούν, δέν καταλαβαίνουν τήν αξία του.  Πετάνε κομμάτια ψωμί στά σκουπίδια, δέν τό εκτιμούν.  Ούτε ένα δόξα σοι ο Θεός δέν λένε οι περισσότεροι γιά τίς ευλογίες πού δίνει ο Θεός. Σήμερα όλα γίνονται μέ άνεση.   Η στέρηση πολύ βοηθάει. Όταν στερούνται κάτι οι άνθρωποι, τότε μπορούν νά αναγνωρίσουν τήν αξία του.  Όσοι στερούνται μέ επίγνωση, μέ διάκριση, μέ ταπείνωση, γιά τήν αγάπη τού Χριστού, αισθάνονται τήν πνευματική χαρά.  Άν π...

 Χίλιες φορές Δόξα Σοι ο Θεός!!! Ζούσε κάποτε ένα γεροντάκι, που ήταν εκ γενετής τυφλός. Κάθε μέρα δόξαζε τον Θεό για τα καλά και τα άσχημα της καθημερινότητάς του. Προσευχόταν, έκανε μετάνοιες, κομποσχοίνι και εξομολογούταν συχνά. Ποτέ δεν παραπονέθηκε για το «πρόβλημά» του… Κάποτε τον έπιασε μια βαριά και τρομερή αρρώστια, σφάδαζε από τους πόνους, αλλά και πάλι δόξαζε τον Θεό. Κάθε μέρα που περνούσε ο πόνος μεγάλωνε, αλλά εκείνος δόξαζε τον Θεό. Κάποια στιγμή τον συνάντησαν δυό καλογέρια που τον άκουγαν από μακριά να επικαλείται την Μεγαλόχαρη. – Έλα γέροντα, κάνε υπομονή, πες Δόξα Σοι ο Θεός… Αυτός ξέρει για ποιο λόγο τα επιτρέπει όλα… του είπαν. Ο γέροντας συνοφρυωμένος και με έντονη φωνή τους απήντησε: – Μόνο μια φορά Δόξα Σοι ο Θεός; Χίλιες φορές Δόξα Σοι ο Θεός… Τι νομίζετε δηλαδή;; Για φαντάσου όμως να γίνω καλά, να μου δώσει ο Θεός μάτια και να βλέπω και να μου επιτρέψει σαρκικό πόλεμο, που έχει πετάξει τόσους από τα μοναστήρια…. Θα το άντεχα αυτό τότε;;;; Ξέρει ο Θεός τι ...

   

Σου βάζει ο Ιατρός διατροφή την εκτελείς. Σου βάζει ο Πνευματικός νηστεία αγκομαχάς. Σου δίνει χάπια ο Ιατρός τα παίρνεις με ευλάβεια. Σου βάζει κανόνες ο Πνευματικός τους ξεχνάς και τους παραμελείς. Σου βάζει περισσότερες αρμοδιότητες στην δουλειά σου το αφεντικό και ανεβαίνεις ψυχολογικά. Σου βάζει περισσότερο εκκλησιασμό ο Πνευματικός και προβάλλεις δικαιολογίες ότι δεν μπορείς. Αντιδράς στην αδικία και πέφτεις σε αντιδικία με τον αδερφό σου. Σου λέει ο Πνευματικός ότι έχεις άδικο και ψάχνεις να βρείς καινούργιο Πνευματικό. Έχεις περισσότερα χρήματα και νιώθεις δικαιωμένος. Σου λέει ο Πνευματικός να κάνεις ελεημοσύνες και νιώθεις αδικημένος. Ζητάς συγχώρεση από αυτούς που σε πληγώνουν. Σου λέει ο Πνευματικός να ζητήσεις συγνώμη από αυτούς που πληγώνεις και διστάζεις. Απομνημονεύει το μυαλό σου τα λόγια από ένα όμορφο τραγούδι που σε εκφράζει. Σε βάζει ο Πνευματικός να αποστηθίσεις το Σύμβολο της Πίστεως και δεν μπορείς γιατί ίσως να μην σε εκφράζει. Τελικά τι ζητούμε;  Η εκκλησί...

 «Γέροντα, τι ενώνει περισσότερο τον άνδρα με την γυναίκα;». «Η ευγνωμοσύνη», του λέω. Ο ένας αγαπάει τον άλλον γι' αυτό που του χαρίζει. Η γυναίκα δίνει στον άνδρα την εμπιστοσύνη, την αφοσίωση, την υπακοή. Ο άνδρας δίνει στην γυναίκα την σιγουριά ότι μπορεί να την προστατέψει. Η γυναίκα είναι η αρχόντισσα του σπιτιού, αλλά και η μεγάλη υπηρέτρια, ο άνδρας είναι ο κυβερνήτης του σπιτιού, αλλά και ο χαμάλης. Μεταξύ τους τα ανδρόγυνα πρέπει να έχουν την εξαγνισμένη αγάπη, για να έχουν αλληλοπαρηγοριά και να μπορούν να κάνουν και τα πνευματικά τους καθήκοντα. Για να ζήσουν αρμονικά, χρειάζεται να βάλουν εξαρχής ως θεμέλιό της ζωής τους την αγάπη, την ακριβή αγάπη, που βρίσκεται μέσα στην πνευματική αρχοντιά, στην θυσία, και όχι την ψεύτικη, την κοσμική, την σαρκική. Αν υπάρχει αγάπη, θυσία, πάντα έρχεται ο ένας στην θέση του άλλου, τον καταλαβαίνει, τον πονάει. Και όταν παίρνει κανείς τον πλησίον του στην πονεμένη του καρδιά, παίρνει τότε μέσα του τον Χριστό, ο οποίος τον γεμίζει και...