Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Ο βοσκός που τιμώρησε τον Άγιο Νικόλαο!!!  Κάποτε ένας ιεροκήρυκας έκανε μια περιοδεία Και περνώντας έξω από μία αγροικία, μια στάνη, λέει: «Δεν σταματάω και σ’ αυτόν εδώ τον χριστιανό; Κάτι θα βρω να του πω.» Μπήκε λοιπόν Και άρχισε να του μιλάει για τον Κύριο. Πρόσεξε όμως ότι μέσα στο σπίτι δεν υπήρχαν εικόνες. Του μίλησε λοιπόν για τις εικόνες. -Τι είναι αυτό; ρώτησε ο χωρικός. Έβγαλε μία ο ιεροκήρυκας από την τσεπούλα του, του την έδωσε. Του είπε να ανάβει το καντηλάκι, να κάνη προσευχή…Τον δίδαξε αρκετά. Ενθουσιάστηκε ο χωρικός. Με την πρώτη ευκαιρία κατεβαίνει στην πόλη, παίρνει μια εικόνα της Παναγίας. Του άρεσε, έτσι όπως κρατούσε το Βρέφος Ιησού. Βλέπει Και τον Άγιο Δημήτριο, καβαλάρη, με το ακόντιο. Θα τον πάρω, να χτυπάει τον εχθρό, σκέφθηκε. «Ας πάρω Και αυτόν τον μακρύ γένη «Άγιο…», ήταν ο Άγιος Νικόλαος. Τους έβαλε μέσα στο σπιτάκι του Και άρχισε να κάνη την προσευχούλα του στην Παναγία, στον Άγιο Δημήτριο, στον Άγιο Νικόλαο. Δεν πέρασαν πολλές ημέρες Και κάποι...

  23 Ιουλίου: γιορτάζει, ανάμεσα σε άλλους αγίους , η αγία Πελαγία της Τήνου (οσία Πελαγία η Τηνία – οσία = αγία μοναχή). Είναι εκείνη που, με αποκάλυψη της Παναγίας, βρήκε την ιστορική και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Μεγαλόχαρης της Τήνου, λίγους μήνες μετά την έναρξη της επανάστασης του 1821. Αγαπώ αυτή την αγία, σχετικά άγνωστη στους πολλούς, από τότε που πήγα με τους γονείς μου, παιδί ακόμη, στην Τήνο και έμαθα την ύπαρξή της. Σας προτείνω να πάτε κι εσείς και να χαιρετίσετε το μοναστήρι, όπου ασκήτεψε και άγιασε, και το ναό της. Η Πελαγία ήταν κόρη του παπά Νικηφόρου Νεγρεπόντη. Η μητέρα της ήταν από τον Τριπόταμο της Τήνου και άνηκε στην οικογένεια Φραγκούλη. Γεννήθηκε το 1752 στο χωριό Κάμπο της Τήνου και το κοσμικό της όνομα ήταν Λούκια. Από διάφορα έγγραφα φαίνεται ότι είχε ακόμα τρεις αδελφές. Η οικογένειά της διακρινόταν για την αγνή πίστη και την προσήλωση στα θρησκευτικά ιδεώδη.Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της Λουκίας ο πατέρας της πέθανε. Ήταν τότε 12 χρονών κα...

  Θαύμα: «Άγιέ μου με μισείς;» – «Μέσα στο σκοτάδι μία λάμψη με τη μορφή του Όσιου Ιωάννου…» «Αρχοντούλα τι προσευχή ήταν αυτή…» Έχουν περάσει 8 χρόνια από την ημέρα του γάμου. Μάταια μέχρι σήμερα ο κ. Γιώργος Κ. και η σύζυγός του Αρχοντούλα περίμεναν παιδί. Την καρδιά τους έκαιγε μια βαθειά και αγιάτρευτη θλίψη. Τί θλιβερή φαίνεται η ζωή, όταν η γυναίκα δεν είναι μάνα, δεν έχει παιδιά! Ο σύζυγος λυπημένος έσκυβε πλάι στην γυναίκα του και της έδινε κουράγιο. Κάμε υπομονή, της έλεγε, αυτό είναι το θέλημα του Θεού, με τα δάκρυα και τη στενοχώρια δεν πρόκειται τίποτα ν’ αλλάξει. Σκοπός του γάμου δεν είναι μόνο η απόκτηση παιδιών. Είναι προπαντός η πνευματική μας πρόοδος, η προκοπή, η ένωση εδώ και στην αιωνιότητα με τον Θεό. Η κ. Αρχοντούλα επέμενε να προσεύχεται, να προσεύχεται με όλη την δύναμη της ψυχής της. Από μικρό κοριτσάκι η άγια μητέρα της την είχε μάθει πάντα να προσεύχεται, γιατί, όπως της έλεγε, οι δυνατοί άνθρωποι προσεύχονται και η προσευχή οπλίζει τον άνθρωπο με επιμονή...

 Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ        Μια κατηγορία αγίων της Εκκλησίας μας είναι αυτή των στρατιωτικών. Μάλιστα η αγιασμένη αυτή τάξη ανάδειξε πλήθος Μαρτύρων στα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Μεγαλομάρτυρας Ευστάθιος.       Έζησε στα χρόνια του Τραϊανού (98-117) και του Αδριανού (117-138). Ήταν στρατιωτικός και υπηρετούσε ως ανώτερος αξιωματικός στον ρωμαϊκό στρατό. Το όνομά του ήταν Πλακίδας και ήταν ειδωλολάτρης. Παρ’ όλα αυτά όμως ήταν δίκαιος άνθρωπος και εγκρατής στις επιθυμίες του. Είχε ευγενική ψυχή και έδειχνε συμπόνια προς τους αναξιοπαθούντες. Η σύζυγός του ονομαζόταν Τατιανή και είχαν αποκτήσει δύο γιούς. Έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως στο στράτευμα και την κοινωνία.        Ένα ανεξήγητο θαύμα στάθηκε αφορμή να μεταστραφεί στο χριστιανισμό και να αφήσει για πάντα την δεισιδαίμονα ειδωλολατρία. Είχε πάει για κυνήγι στο δάσος με τη συνοδεία στρατιωτών του. Του άρεσε να κυνηγά ελάφια. Ξαφνικά ...

 Στο γενέθλιο της Θεοτόκου. Το Εκκλησιαστικό έτος, ξεκινά με τον μήνα Σεπτέμβριο, τον πιο γλυκό και ήμερο μήνα του χρόνου κατά τον Φώτη Κόντογλου.  Όχι τυχαία, λοιπόν, ο χρόνος ξεκινά με την Θεομητορική γιορτή της γέννησης της Παναγίας μας για την οποία μας έχει ήδη προειδοποιήσει το απολυτίκιο με το οποίο ολοκληρώνεται το εκκλησιαστικό έτος τον μήνα Αύγουστο στην γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: «Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας· εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»... Ο Σεπτέμβριος, λοιπόν, ξεκινά με μια γέννηση που φέρνει χαρά σε όλον τον κόσμο αφού από την Παναγία «ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον».  Ένας ολάκερος, λοιπόν χρόνος, περιστρέφεται γύρω από την ζωή Εκείνης που χάρισε την αληθινή ζωή στην ανθρωπότητα μιας και γίνεται ο τρόπος ενσάρκωσης της απόλυτης φιλανθρωπίας του Θεού. Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε στα τέλη του 5ου α...

 Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: TO ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! Εορτη 08 Σεπτεμβρίου 2022 Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι εκείνη η οποία συνήργησε όσο κανένας άλλος άνθρωπος στην σάρκωσι του Υιού και Λόγου του Θεού, ως γεννήσασα τον Χριστό εν παρθενία και δοθείσα ολοκληρωτικά στον Χριστό. Έγινε και η πρώτη πολίτης της Βασιλείας των Ουρανών και η πρώτη μετά τον Χριστόν θεωθείσα, ο πρώτος θεωμένος άνθρωπος, θεός μετά τον Θεόν, κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, έχουσα τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος, και προΐσταται των σωζομένων, κατά την εύστοχο φράσι Ορθοδό­ξου θεολόγου. Προΐσταται λοιπόν της Εκκλησίας η Κυρία Θεοτό­κος και όλων των συνάξεων και πανηγύρεων και εορτών της Εκκλησίας και των ευχών και προσευ­χών· έχει την πρώτη θέσι μετά τον Σωτήρα Χριστό, τον Μονογενή της Υιό. Πληρούται στο πρόσωπο της Αειπάρθενου και η δική της προφητεία, την οποία εν Πνεύματι Αγίω είπε· «ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί», αλλά και εκείνης της απλής γυναικός· «μακαρία η κοιλία η βαστάσασά σε και ...

 Ένα εξαιρετικό μάθημα ζωής !!!   Μια μέρα, μια γυναίκα είδε έναν ζητιάνο να κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο. Τον πλησίασε και καθώς ο καημένος έχει ήδη συνηθίσει να ταπεινώνεται από όλους, την αγνόησε. Ένας αστυνομικός, παρατηρώντας τη σκηνή, πλησίασε: - Σας ενοχλεί; Αυτή απάντησε: - Όχι! Μόνο που χρειάζεται να τον πάω σε αυτό το εστιατόριο, γιατί βλέπω ότι πεινάει και είναι ακόμη χωρίς δύναμη να σηκωθεί. Εσείς, ως αστυνομία, θα με βοηθήσετε να τον πάω στο εστιατόριο; Γρήγορα, ο αστυνομικός βοήθησε τον φτωχό που δεν πίστευε στα μάτια του. Φτάνοντας στο εστιατόριο, ο σερβιτόρος, που πήγε να τους βοηθήσει, είπε αμέσως: - Με συγχωρείτε κυρία, αλλά δεν μπορεί να μείνει εδώ. Θα τρομάξει τους πελάτες!!! Η γυναίκα ενοχλημένη σήκωσε τα μάτια της και είπε: - Νομίζω ξέρετε την τεράστια εταιρεία εκεί απέναντι... Τρεις φορές την εβδομάδα, οι διευθυντές τους έρχονται εδώ με πελάτες για να έχουν συναντήσεις σε αυτό το εστιατόριο! Και ξέρω πόσα χρήματα σας αφήνουν εδώ, και ότι ουσιαστικά αυτά τα ...

 Άγιος Πορφύριος: «Θα περάσετε δύσκολα αλλά κοντά στην Εκκλησία κανένας δε θα χαθεί..» «–Αυτό που πρέπει περισσότερο εσείς οι Αγιορείτες να δείτε, είναι το θέμα της πίστεως. Να διατηρήσετε ορθή την πίστη και αλώβητη, διότι έρχονται δύσκολα χρόνια. Προσέξτε την πίστη, εσείς ειδικά που είστε στο Άγιον Όρος. Ο κόσμος προσβλέπει σε εσάς.». *Μαρτυρία ιερομονάχου Προδρόμου, Άγιον Όρος. Απόσπασμα οπό τη συνέντευξη του γιατρού του Αγίου Πορφυρίου, ομότιμου καθηγητή μικροβιολογίας κ. Γεωργίου Πιπεράκι. «Όταν κάναμε κουβέντα για την κατάπτωση του κόσμου και ότι πηγαίνει προς το κακό έλεγε ότι ‘‘όλα χαλάνε, θα πηγαίνουμε προς το χειρότερο, προς το κακό’’, ενώ τόνιζε ότι θα φτάσουμε ακόμα και στην αποστασία του κλήρου. Τον ρώτησα με αγωνία, εμείς τι θα κάνουμε; Μου είπε ότι θα πιαστείτε από την κολώνα της Εκκλησίας και θα κρατιέστε εκεί. Καλά του είπα, ποια θα είναι η Εκκλησία, τι σημαίνει να κρατηθούμε από την κολώνα της Εκκλησίας; Εκείνος επέμεινε, από την πίστη σας, από την αληθινή Εκκλησία...

 Ρίξε το λάδι σου στο καλάθι και μην φοβάσαι καθόλου…     Κάποτε ο άγιος Αρσένιος ο εν Πάρω πήγαινε με το γαϊδουράκι του από την Μονή του αγίου Γεωργίου στην Μονή Χριστού Δάσους. Περνώντας από την Λαγκάδα, ο γέρο Νικήτας Χανιώτης που τον είδε να περνά έξω από το σπίτι του, έτρεξε να του ασπαστεί το χέρι και συγχρόνως του είπε: – Είχα τάξει να στείλω στην Μονή του Χριστού δυόμιση οκάδες λάδι για να ανάβουν τις καντήλες του ναού.  Μήπως είναι δυνατόν με την ευκαιρία που πάτε εκεί να το βάλω σε μια μπουκάλα χιλιάρικη να την τοποθετήσω και σε ένα καλάθι για ασφάλεια και να την φορτώσουμε στο ζώο; Δεν έχει μεγάλο βάρος. – Ευχαρίστως γέρο Νικήτα να την πάω. Φέρε την, περιμένω. Ο γερό Νικήτας μπήκε στο σπίτι του για να γεμίσει την φιάλη με λάδι και να την δώσει στον Άγιο και ξαφνικά έμαθε πως την μπουκάλα την έσπασαν τα παιδιά και δεν είχαν άλλη. Για τον λόγο αυτό άρχισε να μαλώνει τα παιδιά. Ο Άγιος που άκουσε τις φωνές κατέβηκε από το υποζύγιο του και μπήκε στο σπίτι για ...

 57χρονος οικοδόμος, που στις αρχές Απριλίου καρφώθηκε σε μπετόβεργα, μετά την πτώση του από το δεύτερο όροφο οικοδομής, στην περιοχή της Ηλιούπολης Ηρακλείου, σώθηκε χάρη στην Παναγία της Τήνου. Η μπετόβεργα διαπέρασε πλήθος ζωτικών οργάνων, όπως τραχεία, καρωτίδα, οισοφάγο και αιμοφόρα αγγεία, και βγήκε από την πλάτη του, χωρίς, ευτυχώς, να επέλθει το μοιραίο. Δύο μέτρα πριν καρφωθεί σε μπετόβεργα, πέφτοντας, το κοίταξε και προσευχήθηκε, στιγμή που θα του μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό και την ψυχή του. Ακόμη και στα κρίσιμα δευτερόλεπτα της πτώσης του, ο 57χρονος οικοδόμος, αντικρίζοντας την εφιαλτική εικόνα με τις πέντε σιδερόβεργες που βρίσκονταν στο ισόγειο της οικοδομής, δεν έχασε την ψυχραιμία του. Με ταχύτατες κινήσεις στον αέρα, χτύπησε αρχικά το πόδι του στο μπαλκόνι τού πρώτου ορόφου, κάτι που, όπως αποδείχτηκε δευτερόλεπτα αργότερα, ήταν καθοριστικό για τη ζωή του, καθώς κατάφερε να γλιτώσει από άλλες πέντε μπετόβεργες. Οι στιγμές που ακολούθησαν στο ΠΑΓΝΗ ήταν σ...

 Παναγία η Επτάσπαθη. Η«η Πραΰνουσα καρδίας κακάς», η Εικόνα που θεραπεύει καρδιές, τις ειρηνεύει και τις πραΰνει. Απεικονίζει την Μητέρα του Θεού με τα επτά σπαθιά, ή θλίψεις, με τρεις λόγχες ή σπαθιά στον δεξιό ώμο και τρεις στον αριστερό και ένα σπαθί να τρυπάει την καρδιά της από κάτω. Στην Αγία Γραφή, ο αριθμός επτά, συνήθως δηλώνει την πληρότητα και την αφθονία. Σε αυτήν την περίπτωση όμως έχουμε την πληρότητα των απέραντων θλίψεων, του πόνου της καρδιάς, που ένιωσε η Θεοτόκος στην διάρκεια της επιγείου ζωής της. Η θλίψη της ψυχής της ήταν τόσο μεγάλη ώστε όλα τα βάσανά μας να φαίνονται ασήμαντα ή μικρά σε σύγκριση με τα βάσανά της. Γι’ αυτό η Παναγία είναι ετοίμη βοηθός και παρηγοριά στις θλίψεις μας. Μια παράδοση στην Ρωσία αναφέρει ότι «αυτή η Εικόνα προστατεύει το σπίτι από αρνητικές δαιμονικές ενέργειες και κυρίως από τον φθόνο», και γι’αυτό συνήθως την τοποθετούν στην πόρτα. Έχει την χάρη να προστατεύει όποιον την επικαλείται και να σταματάει κάθε κακό που τον απειλεί, ...

 Γονατιστός στην Παναγιά να πας.. Όχι γιατί είσαι ευλαβής αλλά για να πάρεις μάθημα ταπεινότητας..... Όχι της δικής σου αλλά της Θεοτόκου....Θα δεις ότι θα τρέξει να σε σηκώσει....   Από κάθε δυσκολία, από κάθε βάρος, από κάθε κίνδυνο εκείνη θα σε σηκώσει και θα σε σώσει.... Αυτή τρέχει και ταπεινά βοηθά τον κάθε ένα που επικαλείται την χάρη της..... Πώς το καταφέρνει; Βάζει εκείνη μετάνοια στον Χριστό, εκείνη πάει γονατιστή στον Υιό της, βάζει την ταπεινότητα της στην προσευχή της, παρακαλεί και ικετεύει για τα δικά σου λάθη και αστοχίες.

 Το θαύμα της Παναγίας. Αληθινή ιστορία Ένα Μικρό παιδάκι, βρέθηκε με τους γονείς και την γιαγιά του στο μοναστήρι της Παναγίας στην Κλεισούρα. Η γιαγιά του στην έξω αυλή συζητούσε. Αυτός της ξεφεύγει και ανεβαίνει μόνος του στον γυναικωνίτη της εκκλησίας.Η ασκήτισσα Σοφία ακούει την συζήτηση αλλά δεν επεμβαίνει Ξαφνικά Ξεκαρφώθηκε το ξύλινο κάγκελο στον γυναικωνίτη και ο μικρός Γιώργος κάπως γλίστρησε και πέφτει κατακέφαλα στις πλάκες της εκκλησίας. Το αίμα από το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια του μικρού τρέχει, και μέσα στην φασαρία μαζεύεται ο κόσμος. Έρχεται και η γιαγιά, που αρχίζει να επικαλείται την Παναγία. Η Σοφία όμως λέει: "Το παιδίν τι δεν κέχει, η Παναΐα έσωσεν" (Το παιδί δεν έχει τίποτε, το έσωσε η Παναγία)». Οι άλλοι όμως το αρπάζουν και τρέχουν στην Πτολεμαΐδα, στο νοσοκομείο. Εκεί ο γιατρός ράβει το τραύμα και κάνουν ακτινογραφία. Τα πάντα βαίνουν καλώς, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θαύμα της Παναγίας είπαν όλοι και επιβεβαιώθηκαν τα λόγια της Σοφίας. Η γιαγιά, μετά...

 Ο Θεός είναι δίπλα σου .   Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου, να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά ... Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο. Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος. Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσεις. Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο. Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου... Θάρρος, θάρρος , το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις όταν θα ψάξεις με λαχτάρα, όταν θα ματώσεις ίσως θα Τον δεις πώς σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του. Μην θλίβεσαι , μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη... Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι. Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές. Ο Θεός είναι δίπ...

 Ρώτησαν τον Άγιο Κοσμά που είναι προφήτης –Πότε θα γίνει η συντέλεια του αιώνος; πότε θα φτάσει το τέλος του κόσμου; Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Ματθ. 6,22-33), ἀγαπητοί μου, μιλάει γιὰ τὸν ἄνθρωπο, γιὰ τὶς ἀνάγ­­κες του· τὶς πνευματικές, ἀλλὰ καὶ τὶς ὑλικὲς – σωματικές. Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶνε ὅπως οἱ ἀσώματοι ἄγγελοι· εἶνε καὶ σάρκα, χρειάζε­ται ὀξυγόνο, τροφή (φαγητὸ καὶ ποτό), στέγη, ἐνδυμασία. –Καὶ γι᾽ αὐτά, θὰ πῆ­τε, ἐν­­διαφέρε­ται ὁ Θεός; Βεβαίως. Καὶ ἀπό­δει­ξις εἶνε, ὅτι ἡ θεία πρόνοια φρόντισε νὰ ὑπάρχουν αὐτὰ ἐ­δῶ στὴ Γῆ, ἐνῷ στὴ σελήνη καὶ σὲ ἄλ­λους πλα­νῆτες δὲν ὑπάρχουν. Ἐδῶ διατηρεῖ ἀ­τμόσφαι­ρα, γεμί­ζει τοὺς κάμπους στά­χυα, συλ­λέγει νε­ρὸ σὲ δε­ξαμενές, παράγει φυτι­κὲς ὗ­λες (βαμ­βάκι, λινάρι) γιὰ τὴν ἐνδυμασία μας… Χωρὶς αὐτὰ μποροῦσε νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος ἐπάνω στὴ Γῆ; Μόνο ἐδῶ ὑπάρχουν ὅλες οἱ ἀναγ­καῖες συνθῆκες γιὰ τὴ ζωή. Καί, μὲ τὰ σύγχρο­­­­να μέσα καλλιεργείας ἀλλὰ καὶ μὲ μιὰ δικαία κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν, αὐτὴ ἡ Γῆ μπο...

 ΕΝΑ αγόρι δώδεκα ετών πέθανε στην ενορία του π. Αλεξίου. Στην ζωή του το παιδί αυτό ήταν ιδιαίτερα ήσυχο και το σκέπαζε ή χάρη του Θεού. Ήταν σαν άγγελος και όλοι το θεωρούσαν έτσι. Παντού όπου στεκόταν μετέδιδε γαλήνη. Αν σε μια παρέα ακουγόταν σφοδρή συζήτηση ή τσακωμοί, το παιδί στεκόταν σ' αύτη σιωπηλά, χωρίς να πει ούτε μια λέξη! Αλλά από τα αγνά του μάτια πεταγόταν σαν ένα ουράνιο φώς και όταν οι μεγάλοι καταλάβαιναν ότι είναι δίπλα τους ό άγγελος αυτός, σταματούσαν αμέσως το μάλωμα. Και όταν γινόταν τελεία ησυχία στην παρέα, το παιδί χαμογελούσε αγνά και πήγαινε άλλου. Οι άνθρωποι παρατηρούσαν ότι το παιδί αυτό δεν πήγαινε ασκόπως πέρα δώθε, όπως τα άλλα παιδιά, αλλά πήγαινε και στεκόταν εκεί που ήσαν τσακωμοί και σφοδρές συζητήσεις για να τις καθησυχάσει. Για να αποκατασταθεί κάπου ή ειρήνη ήταν αρκετό να παρουσιαστεί το παιδί αυτό, γι' αυτό και το έλεγαν αγγελούδι τους. Και πραγματικά είχε αγγελική εμφάνιση. Τα μαλλάκια του, τα μάτια του, το χαμόγελο του το παρουσίαζα...

 Ἄν μέ ρωτοῦσε κανένας, τί θέλεις ἀπό τό Θεό, τί δωρεές; θά τοῦ ἀπαντοῦσα.... (Όσιος Σιλουανός Αθωνίτης) Αν μὲ ρωτοῦσε κανένας, τί θέλεις ἀπό τό Θεό, τί δωρεές; θὰ τοῦ ἀπαντοῦσα: τὸ πνεῦμα τῆς ταπεινώσεως, ποὺ εὐχαριστεῖ τόν Κύριο περισσότερο ἀπ᾿ ὅλα. Ἡ Παρθένος Μαρία έγινε Θεομήτωρ για την ταπείνωσή της, κι εἶναι δοξασμένη στόν οὐρανὸ καὶ στὴ γῆ περισσότερο ἀπ' ὅλους. Αυτή παραδόθηκε τελείως στο θέλημα τοῦ Θεοῦ: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου». Κι ἐμεῖς ὀφείλουμε να μιμούμαστε τὴν Ἁγία Παρθένο. Ὅποιος ἔχει παραδοθῆ στο θέλημα τοῦ Θεοῦ, δέν στενοχωριέται για τίποτε, ἔστω κι ἂν εἶναι ἄρρωστος και φτωχός και κατατρεγμένος. Γνωρίζει ἡ ψυχή πώς ὁ Κύριος προνοεί σπλαγχνικά γιὰ μᾶς. Μαρτυρεῖ γιά τά ἔργα τοῦ Θεοῦ τό Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ Ὁποῖο γνωρίζει ή ψυχή. Οἱ ὑπερήφανοι καὶ ἀνυπότακτοι ὅμως δεν παραδίνονται στο θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ ἀγαποῦν ν' ἀκολουθοῦν τὸ δικά τους θέλημα, πρᾶγμα πολύ ἐπιβλαβές γιὰ τὴν ψυχή.

  του μακαριστού αρχιμ. Χερουβείμ Καράμπελα Η μόνη ευκαιρία για να δούμε τους συνασκητάς μας ήταν η συγκέντρωσις στον αρσανά της σκήτης. Μετα την αναχώρησι του μικρού πλοιαρίου, που έκανε την γραμμή από την Δάφνη μέχρι την Αγία Άννα ή και μέχρι την Λαύρα, αν το επέτρεπε ο καιρός, οι πατέρες επέστρεφαν στις καλύβες τους, ακολουθώντας τα ανηφορικά μονοπάτια. Ήσαν όλοι φορτωμένοι με τους ντορβάδες τους, άλλος λιγώτερο, άλλος περισσότερο. Πάντως όλοι κάτι έπρεπε να μεταφέρουν στην πλάτη. Εκατόν πενήντα μέτρα από το μουράγιο, συναντούσαμε ένα προσκυνητάρι και δίπλα του ένα πεζούλι. Εκεί κατεβάζαμε λίγο το φορτίο μας για να ξεκουρασθουμε και να πάρουμε δύναμι για την ανάβασι. Από κεί και πέρα άρχιζε ο δύσκολος ανήφορος. Ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι… Στο σημείο αυτό, στο οποίο είναι κτισμένο το προσκυνητάρι, η αγάπη του Θεού επέτρεψε να γίνη κάτι θαυμαστό. Το γεγονός αυτό είναι γραμμένο κάτω από τον Εσταυρωμένο με το καντηλάκι. Παραθέτουμε το κείμενο:«Γέροντος τινος υποτακτικός μεταφέρων εκ τη...

    Τὸ εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς του Τυφλοῦ, ἀποτελεῖ μία ἀδιάψευστη ἀπόδειξη ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν ἦταν μόνο τέλειος ἄνθρωπος ἀλλὰ καὶ τέλειος Θεός.   Ὅπως διαβάζουμε στὸ Κατὰ Ἰωάννη Εὐαγγέλιον (κεφ. θ, 1 – 38), ὁ Χριστός, περνώντας μέσα ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, συναντάει ἕναν ἐκ γενετῆς τυφλό. Ὁ Κύριος, ἔκανε πυλό, ἀφοῦ ἔφτυσε στὸ χῶμα, τοῦ ἄλειψε τὰ μάτια καὶ τὸν ἔστειλε στὴν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ.    Ὁ τρόπος αὐτὸς θεραπείας, μᾶς ὑπενθυμίζει τὸν τρόπο ποὺ ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ὁ Θεὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, πλάθει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ χῶμα, τώρα ὁ Χριστός, πλάθει τὰ μάτια τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ πάλι ἀπὸ χῶμα. Ὁ ἴδιος Θεός! Δοκιμάζει τὴν πίστη τοῦ τυφλοῦ καὶ τὸν στέλνει στὴν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ. Σέβεται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ζητάει τὴ δική του ἑκούσια καὶ ἐλεύθερη συμμετοχή του στὸ θαῦμα. Ὁ τυφλὸς ὅμως μὲ πίστη, ὑπακούει στὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, πηγαίνει καὶ πλένεται καὶ ἐπιστρέφει βλέποντας.   Ὅμως, ἡ ζωὴ τοῦ θεραπευμένου τυφλοῦ, δὲ ἔγινε ε...

Το 1549 μ.Χ. σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, οι Αρμένιοι δωροδόκησαν τον σουλτάνο Μουράτ για να τους δώσει την άδεια να εισέλθουν στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως και να βγάλουν αυτοί από τον Πανάγιο Τάφο το Άγιο Φως. Πράγματι, ο σουλτάνος τους έδωσε την άδεια και οι Αρμένιοι μπήκαν μέσα στον Ναό και τον κλείδωσαν. Γεμάτος απελπισία ο Ορθόδοξος Πατριάρχης όταν είδε τους Αρμένιους να βρίσκονται μέσα στον Πανάγιο Τάφο, γονάτισε έξω στην είσοδο του Ναού κοντά σε μία από τις κολόνες. Ξαφνικά η κολόνα σχίστηκε και βγήκε το Άγιο Φως ανάβοντας τις λαμπάδες του Πατριάρχη. Ο Εμίρης παρακολουθούσε τα γεγονότα από τον μιναρέ του τζαμιού που βρίσκονταν απέναντι από τον Ναό. Μόλις είδε τα γεγονότα φώναξε “Μεγάλη η πίστη των Χριστιανών! Ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Θεός των Χριστιανών. Πιστεύω στον Αναστάντα εκ νεκρών Χριστόν. Τον προσκυνώ ως Θεό μου”. Μετά από αυτή την ομολογία του πήδησε από τον μιναρέ, ή κατά μια άλλη πιο πιθανή εκδοχή, μαινόμενο πλήθος μουσουλμάνων ανέβηκε και τον γκρέμισε ...