Ένας «Άγιος» ανάμεσά μας...
Ένας «Άγιος» ανάμεσά μας... Υπάρχει μια ιστορία, κατά την οποία ένας ερημίτης Γέροντας ασκήτευε σε μια σπηλιά στην άκρη ενός γκρεμού επάνω από τη θάλασσα. Από το διπλανό μεγάλο μοναστήρι, ένας νεαρός μοναχός είχε αναλάβει το διακόνημα να του πηγαίνει φαγητό μία φορά τη μέρα. Εκείνο το φθινοπωρινό πρωινό όμως, ανέλαβε ο ίδιος ο Ηγούμενος να πάει ως τη σπηλιά, μιας και ζητούσε από τον ερημίτη Γέροντα μια συμβουλή σε αυτό που τον απασχολούσε. Οι δύο άνδρες έκαναν αλληλοασπασμό. Έπειτα ο Ηγούμενος ευθύς πήρε τον λόγο: -"Γέροντα, ήρθα μέχρι εδώ γιατί είμαι σε απόγνωση. Η Μονή περνάει δοκιμασία. Οι σχέσεις μεταξύ των μοναχών μόνο καλή δεν είναι. Υπάρχουν έριδες πολλές, μέχρι και ... φθόνος θα έλεγα. Αυτή η άθλια εικόνα μας, έχει μεταφερθεί, φαντάσου και απ' έξω. Τα άλλα μοναστήρια, μας έχουν απομονώσει. Δεν καταδέχονται ούτε καν το να συλλειτουργούμε. Μέχρι και οι απλοί προσκυνητές πλέον το αποφεύγουνε να μείνουνε μαζί μας! Τί θα έπρεπε να κάνω...;" Ο Γέροντας φαινόταν σκεπτικ...