Η Πνευματική Σύνταξη
Η Πνευματική Σύνταξη Ο Γέροντας Ιωσήφ όταν αγρυπνούσε, καθόταν ώρες στην προσευχή. Ερχόταν ο ύπνος, ο κακός δαίμονας όπως τον έλεγε –και λόγω ασθενείας ήταν και βαρύς και δεν ήταν εύκολο σαν και μένα, που ήμουν παιδί, να τρέχει και να φτιάχνει. Τι έκανε, όταν ερχόταν ο ύπνος ή όταν δεν έβρισκε από την ευχή Χάρη; Άρχιζε κι έψελνε «τροπαριάκια» νεκρώσιμα και του ερχόταν η μνήμη του θανάτου, η μνήμη της εξόδου, η μνήμη της κολάσεως και καθόταν κι έκλαιγε. Και αφού περνούσε ο ύπνος και ξυπνούσε έτσι, γύριζε το φύλλο και έπιανε πάλι την ευχή μέσ’ την καρδιά, και έβγαινε μετά από επτά-οκτώ ώρες προσευχή. Αυτό γινόταν κάθε μέρα! Μου έλεγε; – Παιδί μου, ξέρεις τι κάνω εγώ; – Τι κάνεις, Πατέρα μου; – Κάθομαι και κάνω ταμείο κάθε μέρα. – Τι ταμείο, Γέροντα; – Να, κάθομαι και εξετάζω τον εαυτό μου, και βλέπω πού είμαι εμπαθής, πού υποχωρώ, ποιο πάθος με νικάει· η συνείδηση μού το δείχνει. Η πυξίδα μού το δείχνει, ότι εδώ είσαι αδύνατος. Και παίρνω απόφαση την άλλη μέρα να το πολεμήσω αυτό το...