Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη Μόσχας Ημερομηνία Εορτής: 24/08/2023 Γεννήθηκε στη Βαλλύνια κατά το δεύτερο ήμισυ του 13ου αιώνα από τους ευσεβείς γονείς Θεόδωρο και Ευπραξία.Όταν ήταν μικρός δεν μπορούσε να μιλήσει αλλά κατά θαυματουργική παρέμβαση έγινε καλά. Στα 12 του χρόνια μπήκε στο μοναστήρι και έμαθε και την τέχνη της αγιογραφίας.Με την ευλογία του ηγουμένου του έζησε απομονωμένος στις όχθες του ποταμού Ράτα. Εκεί σιγά-σιγά διαμορφώθηκε μια μοναστική αδελφότητα και χτίστηκε μια μονή προς τιμήν του Σωτήρος Χριστού.Η φήμη του είχε εξαπλωθεί παντού. Αναδείχθηκε Μητροπολίτης Ρωσίας υποστηριζόμενος από τόν ηγεμόνα τῆς Γαλικίας Γεώργιο Λβόβιχ καί χειροτονήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη ἀπό τόν Πατριάρχη Αθανάσιο Α’. Η Πρωθιεραρχεία του σημαδεύθηκε ἀπό τήν μεταφορά της Μητροπολιτικής έδρας ἀπό τό Κίεβο στή Μόσχα, χωρίς καί πάλι νά αλλάξει ὁ τίτλος του Μητροπολίτη Ρωσίας, γεγονός πού ἐνίσχυσε τήν θέση της Ἡγεμονίας απέναντι στίς άλλες. Κατά τήν εμφύλια διαμάχη με...

 Καταγράφηκε από προσκυνητές, στο κελί του μακαριστού Γέροντος, στις 13 Ιουνίου 2009, λίγες μέρες πριν κοιμηθεί εν Κυρίω. “…Να μη χάσουμε την ψυχή μας, δεν έχει τέλος. Προσέχετε μην ακούετε τι λέει ο καθένας, να κοιτάξετε τον φόβο του Θεού, τις εντολές του Χριστού, εμείς γι’ αυτά είμεθα, δεν είναι για την ύλη, αύριο θα πεθάνουμε. Βέβαια θα φάμε κάτι και θα κοιμηθούμε, αλλά μην ξεχνάτε ότι θα πεθάνουμε, θα πάμε στο δικαστήριο. Θα αποδείξουμε. Ήλθεν ο Υιός του Θεού ο ίδιος και έγινε άνθρωπος, εσταυρώθη και επλήρωσε με το αίμα του την ενοχή μας, να μας ανοίξει την πόρτα της επιστροφής. Όταν γίνουμε πιστοί πραγματικά. Ε, όταν τούτο το αρνηθούμε, τότε η χάρις δεν βοηθάει και θα χάσουμε την ψυχή. Όταν σας λένε χριστιανοί, αν δεν είναι ορθόδοξοι, δεν είναι χριστιανοί, μην τους ακούτε. Ο Πάπας έχει γεμίσει τον τόπο από αιρετικούς, παπιστές, και γενικά πόσες άλλες αιρέσεις υπάρχουν. Να προσέχετε και σας το λέω και τούτο υπεύθυνα. Δεν έχουμε μέρες, πολύ κοντά θα το δείτε. Θα δοκιμάσετε σκληρ...

 Ο Άγιος Πορφύριος αποκαλύπτει και προλέγει.     «Ήταν χειμώνας του έτους 1988. Ο κ. Σάκκος μου έδωσε ένα πακέτο με κασσέττες από ομιλίες του και ένα δοχείο με τυρί φέτα, για να τα πάω μόλις μπορέσω στο Μήλεσι. Πήρα μαζί μου και έναν φοιτητή της Ιατρικής. Φτάσαμε στις 14:30 και μας είπανε πως ο Γέροντας ξεκουράζεται. Στις 17:00 το απόγευμα μας δέχτηκε. Ήταν καθιστός στο κρεββάτι.  Μέσα στο κελλάκι του υπήρχε αφόρητη ζέστη λόγω της ασθένειάς του. Με τα δύο του χέρια έπιασε τους καρπούς μας. Σε εμένα έπιασε τον καρπό μου με το αριστερό του χέρι. Τα χέρια του ήταν καλυμμένα με πανιά. Μας ρωτούσε γενικά πράγματα, από πού είμαστε; τι δουλειά κάνουμε; ή τι σπουδάζει ο νεαρός κ.ά… Έκανε 3–4 ερωτήσεις σε εμένα και μετά με άφηνε και έκανε 3–4 ερωτήσεις τον φοιτητή. – Πόσα παιδιά έχεις; – Τέσσερα, Γέροντα. Τον Δημήτρη, την Αργυρή, την Φοίβη και την Μαρία. – Τα βλέπω τα παιδιά σου… τα βλέπω… Την Φοίβη, την Αργυρή, τον Δημήτρη και την Μαρία. »Ο Γέροντας τα είπε με την σειρά ακρι...

 Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» Η εμφάνιση της σατανικής υπερηφάνειας στους ανθρώπους Η υπερηφάνεια συνηθέστατα κάνει την εμφάνισή της στον άνθρωπο με τον εξής τρόπο: Ο άνθρωπος που δέχτηκε τη μόλυνσή της, εξισώνει με τον εαυτό του τους πάντες ή τουλάχιστον πολλούς ανωτέρους ή μεγαλύτερούς του στην ηλικία, την εξουσία ή τις ικανότητες, και δεν ανέχεται να βρίσκεται χαμηλότερά τους.  Αν ο υπερήφανος άνθρωπος είναι υφιστάμενος, δεν σέβεται – όπως και πρέπει – τον προϊστάμενό του, δεν θέλει να του υποκλίνεται με σεβασμό, δεν σέβεται τις εντολές του και τις εκτελεί απρόθυμα, από φόβο: εξισώνει τον εαυτό του με όλους τους μορφωμένους ανθρώπους και δεν παραχωρεί την υπεροχή πάνω από τον εαυτό του σε κανένα ή, αν το κάνει αυτό, το κάνει για πολύ λίγους ανθρώπους.  Αν είναι είτε μορφωμένος είτε αμόρφωτος, είτε γιός είτε κόρη, δεν αποδίδει τον προσήκοντα σεβασμό στους γονείς και τους ευεργέτες του, ιδιαίτερα τους απλοϊκού...

 Ξυπνάτε!   Κόσμε, γλέντα, διασκέδαζε, ὀργίαζε, μοίχευε, μάζευε λεπτά. Ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, Ἰοῦδαι τῆς ἀνθρωπότητος, κτίζετε κατοικίες, πολυκατοικίες καὶ διαμερίσματα· ἀγοράζετε αὐτοκίνητα, κόττερα καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε. Μαζεύετε λοιπόν, γλεντᾶτε καὶ διασκεδάζετε· ἀλλὰ πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας κρέμεται ἡ σπάθη τοῦ Δαμοκλέους. Ἀπὸ μία κλωστὴ κρέμεται ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου· καὶ ἐὰν αὐτὴ κοπῇ, οὐαί τῷ κόσμῳ. Ξυπνᾶτε! Ξύπνα, κόσμε. Ξυπνᾶτε, πλούσιοι καὶ φτωχοί. Ξυπνᾶτε, ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς τοῦ Ὑψίστου. Ξύπνα κ᾿ ἐσύ, Αὐγουστῖνε, διότι τὸ τέλος σου ἐγγίζει – ποιός ξέρει ἂν τὸ ἔτος αὐτὸ δὲν εἶνε τὸ τελευταῖο τῆς ζωῆς μου; Ξύπνα κ᾿ ἐσύ, Ἑλλάς, ποὺ κοιμᾶσαι ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ ἑτοιμάζονται... Ἁμαρτήσαμε ὅπως οἱ Νινευῖται, καὶ πρέπει νὰ μετανοήσουμε ὅπως οἱ Νινευῖται. Καὶ ὁ Θεός, ποὺ εἶνε πατέρας, θὰ κάνῃ τὸ ἔλεός του…. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ +

 O Ληστής και o Ασκητής ( Γεροντικό ) Ήταν ένας γέροντας ασκητής και αναχωρητής, όστις ασκήτευσεν εις τόπον έρημον χρόνους εβδομήκοντα με νηστείαν και παρθενίαν και αγρυπνίαν. Εις τόσους δε χρόνους όπου εδούλευε τον Θεόν δεν αξιώθη να ιδή καμμίαν οπτασίαν και αποκάλυψιν εκ Θεου.  Και ελογίασε και έβαλε τούτο εις τον νουν του λέγων: «Μήπως δια καμμίαν αφορμήν όπου δεν ηξεύρω εγώ δεν αρέσει του Θεου η ασκησίς μου, και η εργασία μου θέλει είναι απαράδεκτος· δια τούτο δεν δύναμαι να αποκαλυφθώ και να ιδώ κανένα μυστήριον».  Ταύτα διαλογιζόμενος ο γέρων άρχισε να δέεται και να παρακαλή τον Θεόν περισσότερον, προσευχόμενος και λέγων: «Κύριε εάν άρα σε αρέση η άσκησίς μου και δέχεσαι τα έργα μου, δέομαι, σου ο αμαρτωλός και ανάξιος, ίνα χαρίσης και εις εμέ ένα σταλαγμόν από τα χαρίσματά σου, να πληροφορηθώ με μίαν φανέρωσιν ενός μυστηρίου ότι ήκουσας την δέησίν μου, δια να περνώ θαρρετά και πληροφορημένα την ασκητικήν μου ζωήν».  Ταύτα του αγίου γέροντος δεομένου και παρακα...

 Άγιος Πορφύριος: Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό υπάρχει ένα μυστικό..     Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό· αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσομε. Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την χάρη, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς το θείο έρωτα. Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους. Ό,τι εμείς δεν μπορούμε, θα το κάνει η χάρις Του. Με τις προσευχές μας θα κάνομε όλους άξιους της αγάπης του Θεού. Να γνωρίζετε και το άλλο. Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρι του Θεού. Κάτι τέτοιοι γίνονται...

 Ένας «Άγιος» ανάμεσά μας... Υπάρχει μια ιστορία, κατά την οποία ένας ερημίτης Γέροντας ασκήτευε σε μια σπηλιά στην άκρη ενός γκρεμού επάνω από τη θάλασσα. Από το διπλανό μεγάλο μοναστήρι, ένας νεαρός μοναχός είχε αναλάβει το διακόνημα να του πηγαίνει φαγητό μία φορά τη μέρα. Εκείνο το φθινοπωρινό πρωινό όμως, ανέλαβε ο ίδιος ο Ηγούμενος να πάει ως τη σπηλιά, μιας και ζητούσε από τον ερημίτη Γέροντα μια συμβουλή σε αυτό που τον απασχολούσε. Οι δύο άνδρες έκαναν αλληλοασπασμό. Έπειτα ο Ηγούμενος ευθύς πήρε τον λόγο: -"Γέροντα, ήρθα μέχρι εδώ γιατί είμαι σε απόγνωση. Η Μονή περνάει δοκιμασία. Οι σχέσεις μεταξύ των μοναχών μόνο καλή δεν είναι. Υπάρχουν έριδες πολλές, μέχρι και ... φθόνος θα έλεγα. Αυτή η άθλια εικόνα μας, έχει μεταφερθεί, φαντάσου και απ' έξω. Τα άλλα μοναστήρια, μας έχουν απομονώσει. Δεν καταδέχονται ούτε καν το να συλλειτουργούμε. Μέχρι και οι απλοί προσκυνητές πλέον το αποφεύγουνε να μείνουνε μαζί μας! Τί θα έπρεπε να κάνω...;" Ο Γέροντας φαινόταν σκεπτικ...

 Ρίξε το λάδι σου στο καλάθι και μην φοβάσαι καθόλου…     Κάποτε ο άγιος Αρσένιος ο εν Πάρω πήγαινε με το γαϊδουράκι του από την Μονή του αγίου Γεωργίου στην Μονή Χριστού Δάσους. Περνώντας από την Λαγκάδα, ο γέρο Νικήτας Χανιώτης που τον είδε να περνά έξω από το σπίτι του, έτρεξε να του ασπαστεί το χέρι και συγχρόνως του είπε: – Είχα τάξει να στείλω στην Μονή του Χριστού δυόμιση οκάδες λάδι για να ανάβουν τις καντήλες του ναού.  Μήπως είναι δυνατόν με την ευκαιρία που πάτε εκεί να το βάλω σε μια μπουκάλα χιλιάρικη να την τοποθετήσω και σε ένα καλάθι για ασφάλεια και να την φορτώσουμε στο ζώο; Δεν έχει μεγάλο βάρος. – Ευχαρίστως γέρο Νικήτα να την πάω. Φέρε την, περιμένω. Ο γερό Νικήτας μπήκε στο σπίτι του για να γεμίσει την φιάλη με λάδι και να την δώσει στον Άγιο και ξαφνικά έμαθε πως την μπουκάλα την έσπασαν τα παιδιά και δεν είχαν άλλη. Για τον λόγο αυτό άρχισε να μαλώνει τα παιδιά. Ο Άγιος που άκουσε τις φωνές κατέβηκε από το υποζύγιο του και μπήκε στο σπίτι για ...

 Από την διδασκαλία του Αγίου Παϊσίου.     O Χριστός δεν θέλει ούτε δούλους, ούτε ευγενείς, ούτε ένδοξους, ούτε προ πάντων "αγίους". Δηλαδή δεν θέλει τα παιδιά του σαμαρωμένα απ΄το ντουνιά και τους ανθρώπους -καθ' ότι η καλή γνώμη του άλλου καταντάει ένα σαμάρι που σου φοράει και σε καβαλάει όλος αυτός ο ντουνιάς. Διότι γίνεσαι όπως σε θέλουν, για να 'χεις την καλή τους γνώμη. Αφού το ξέρεις, ότι αν φερθείς ελεύθερα δεν θα σε θέλουν -δεν κάνεις γι' "άγιος". Γι' αυτό ο Χριστός θέλει ξεσαμάρωτα τα δικά του παιδιά -ελεύθερα, άνετα, όμορφα και κυρίως, να περιπαίζουν και να ειρωνεύονται τον ντουνιά και τους εν αυτώ. Γι αυτό κι όσοι έχουν εμπειρία Θεού, αντιμετωπίζουν με ειρωνεία τη ζωή και τον κόσμο. Το μόνο που τους δεσμεύει, τους φρενάρει και τους σοβαρεύει είναι ο πόνος των άλλων ανθρώπων. Διότι ο Χριστός τους κάνει πριγκιπόπουλα κι αναλαμβάνει να διευθετεί ο ίδιος την κάθε λεπτομέρεια της ζωής τους υπό έναν όρο: 'Ότι θα οικειοποιούνται πλέον οι ίδ...

 Ρώτησαν τον Άγιο Κοσμά που είναι προφήτης –Πότε θα γίνει η συντέλεια του αιώνος; πότε θα φτάσει το τέλος του κόσμου; Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Ματθ. 6,22-33), ἀγαπητοί μου, μιλάει γιὰ τὸν ἄνθρωπο, γιὰ τὶς ἀνάγ­­κες του· τὶς πνευματικές, ἀλλὰ καὶ τὶς ὑλικὲς – σωματικές. Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶνε ὅπως οἱ ἀσώματοι ἄγγελοι· εἶνε καὶ σάρκα, χρειάζε­ται ὀξυγόνο, τροφή (φαγητὸ καὶ ποτό), στέγη, ἐνδυμασία. –Καὶ γι᾽ αὐτά, θὰ πῆ­τε, ἐν­­διαφέρε­ται ὁ Θεός; Βεβαίως. Καὶ ἀπό­δει­ξις εἶνε, ὅτι ἡ θεία πρόνοια φρόντισε νὰ ὑπάρχουν αὐτὰ ἐ­δῶ στὴ Γῆ, ἐνῷ στὴ σελήνη καὶ σὲ ἄλ­λους πλα­νῆτες δὲν ὑπάρχουν. Ἐδῶ διατηρεῖ ἀ­τμόσφαι­ρα, γεμί­ζει τοὺς κάμπους στά­χυα, συλ­λέγει νε­ρὸ σὲ δε­ξαμενές, παράγει φυτι­κὲς ὗ­λες (βαμ­βάκι, λινάρι) γιὰ τὴν ἐνδυμασία μας… Χωρὶς αὐτὰ μποροῦσε νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος ἐπάνω στὴ Γῆ; Μόνο ἐδῶ ὑπάρχουν ὅλες οἱ ἀναγ­καῖες συνθῆκες γιὰ τὴ ζωή. Καί, μὲ τὰ σύγχρο­­­­να μέσα καλλιεργείας ἀλλὰ καὶ μὲ μιὰ δικαία κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν, αὐτὴ ἡ Γῆ μπο...