Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Ας μιλάμε στον Χριστό!   «Νὰ εὐγνωμονοῦμε τὸν Κύριο. Τὸν Τριαδικό μας Θεό. Ποὺ μᾶς ἔδωσε τὴν Παναγία μας καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. Εἶναι οἱ πραγματικοὶ καὶ ἀληθινοὶ καὶ παντοτινοὶ φίλοι καὶ συγγενεῖς μας. Αἰσθανόμεθα, πολλὲς φορές, μόνοι. Ἀποξενωμένοι. Περιφρονημένοι. Ἂν θέλετε, στὰ ἀζήτητα καὶ στὸ περιθώριο. Καὶ νομίζομε πὼς δὲν ἔχομε καμμία ἀξία. Καὶ πιστεύομε πὼς κανένας δὲν μᾶς θέλει. Κανένας δὲν μᾶς ἀγαπᾶ. Καὶ κανένας δὲν νοιάζεται καὶ δὲν φροντίζει γιὰ μᾶς. Τότε, ἀδελφοί μου, ἂς ἀνοιγόμαστε στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Παναγία καὶ στοὺς ἁγίους καὶ στοὺς ἀγγέλους. Κι ἂς τοὺς μιλᾶμε. Σταματήσαμε νὰ μιλᾶμε. Χαζέψαμε, πολλὲς φορές, καὶ μὲ τὴν τηλεόραση καὶ μὲ τόσα ἄλλα, καὶ σταματήσαμε νὰ μιλᾶμε καὶ νὰ ἐκφραζόμεθα, ἀδελφοί μου. Σκεπτόμεθα μόνο καὶ παίρνει ἀνάποδες ὁ νοῦς καὶ διαστρέφονται καὶ τὰ αἰσθήματα καὶ συναισθήματά μας. Ἂν μιλᾶμε στὸν Χριστὸ καὶ στοὺς ἁγίους μας, κάνομε πολύ-πολὺ μεγάλο καλὸ στὴν ψυχὴ καὶ στὴ ζωή μας. Καὶ τί νὰ τοὺς ποῦμε; Ὅ,τι ἔχομε, ἀδελφοί μου, ν...

 Ἕνας ἀληθινὰ φωτεινὸς Ἅγιος Ἡ Ἐκκλησία μας τιμάει στὶς 27 Αὐγούστου τὴν μνήμη ἑνὸς φωτεινοῦ Ἁγίου, ὅπως φανερώνει καὶ τὸ ὄνομά του, τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, γιὰ τὸν βίο καὶ τὴν πολιτεία τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζομε πολλά, οὔτε πότε ἀκριβῶς ἔζησε. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀπὸ κάποιους ἀμφισβητεῖται ἡ ὕπαρξή του ἤ θεωρεῖται ὅτι ἡ μνήμη του συγχέεται μὲ τὴν μνήμη τοῦ ἐπίσης στρατιωτικοῦ Ἁγίου Γεωργίου, οἱ εἰκονογραφικοὶ τύποι τῶν ὁποίων, ὡστόσο, δὲν ὁμοιάζουν. Πάντως δὲν ἐκκινοῦν ὅλοι οἱ μελετητὲς ἀπὸ ἀγαθὴ προαίρεση στὴν ἔρευνά των, ἀλλὰ κάποιοι ἐπιχειροῦν πεισματικὰ νὰ σπιλώσουν τὴν μνήμη ἑνὸς ἰδιαιτέρως ἀγαπητοῦ στὸν λαὸ Ἁγίου. Πράγματι, ὁ λαὸς περιβάλλει τὸν Ἅγιο μὲ ἰδιαίτερη ἀγάπη καὶ τιμή. Οἱ εὐλαβεῖς μάλιστα χριστιανοὶ προσφέρουν, κατὰ τὴν ἑορτή του, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες ἡμέρες, κατὰ τὸν ὑπόλοιπο χρόνο, τὴν παραδοσιακὴ φανουρόπιττα, εἴτε γιὰ νὰ τοὺς φανερώσῃ ὁ Ἅγιος κάποιο χαμένο ἀντικείμενο εἴτε γιὰ νὰ φανερώσῃ τὴν ὑγεία σὲ κάποιον ἀσθενῆ εἴτε, κατὰ κάποια ἄλλη παράδοση, «γιὰ νὰ συγχωρηθῆ ἡ μητέρα ...

 ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ! "Χειρότερο από το να αμαρτάνει κανείς είναι να απελπίζεται. Ο Ιούδας ο προδότης ήταν μικρόψυχος και δεν είχε πείρα του πολέμου και γι’ αυτό απελπίστηκε. Έπεσε πάνω του με ορμή ο διάβολος και τον έβαλε να απαγχονιστεί. Ο Πέτρος, όμως, ως στερεά πέτρα, έπεσε σε σοβαρό παράπτωμα, της αρνήσεως του Χριστού, ως εμπειροπόλεμος που ήταν δεν παρέλυσε, ούτε απελπίστηκε από τη λύπη του. Αφού σηκώθηκε προσέφερε πικρά δάκρυα μέσα από την καρδιά θλιμμένη και ταπεινωμένη. Και αμέσως ο εχθρός, όταν τα είδε αυτά, σαν να τον έκαψαν δυνατές φλόγες στο πρόσωπο έφυγε με ορμή μακριά, με φοβερούς θρήνους". Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος

 Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΡΩΜΑΛΕΟΥΣ "Όπως η φωτιά κάνει το σίδερο τέτοιο ώστε δεν μπορεί κανείς να το αγγίξει, έτσι οι πυκνές προσευχές κάνουν πιο ρωμαλέο το νου στον πόλεμο του εχθρού.  Γι’ αυτό με όλη τους τη δύναμη προσπαθούν να μας προκαλέσουν οκνηρία στην επιμονή μας στην προσευχή, γιατί γνωρίζουν ότι η προσευχή είναι γι’ αυτούς μεγάλος εχθρός, ενώ είναι υπερασπιστής του νου". Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος

 Τι σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός   Υπάρχουν ορισμένοι – ακόμη από τα παλιά χρόνια και αργότερα και σήμερα προπαντός – οι οποίοι στηρίζονται πάρα πολύ όχι βέβαια στο ότι είναι πολύ σοφοί, δεν είναι αυτό, αλλά στο δικό τους το μυαλό, το οποίο όμως ένεκα της αμαρτίας έχει αχρειωθεί. Άμα το ξεχάσει αυτό κανείς, κινδυνεύει. Άμα έχεις αίσθηση ότι έχεις μέσα σου την αμαρτία και αυτό σε κάνει να είσαι ταπεινός, σε φυλάει ο Θεός. Όταν όμως το ξεχάσεις αυτό και κρατηθείς καλά στις πατερίτσες της εξυπνάδας σου, της σοφίας σου, της επιστήμης σου, του δεν ξέρω τι, τότε αρχίζεις να σκέπτεσαι διαφορετικά και, χωρίς να το καταλάβεις, ξεφεύγεις. Δεν ξέρω αν έχετε προσέξει ότι, αν κάποιος ως άνθρωπος αδύναμος πλανηθεί, ύστερα από λίγο ο Θεός κάτι θα επιτρέψει να του συμβεί και θα βρει την αλήθεια. Αν όμως ο άνθρωπος πλανηθεί, και πλανηθεί όχι κατά λάθος αλλά ενσυνείδητα – δεν δέχεται βέβαια ότι πλανάται, αλλά πιστεύει στις απόψεις του και επιμένει – αυτός δεν βγαίνει από την πλάνη το...

 "Όπως ο Κύριος θέλει ο άνθρωπος να σώζεται μέσω άλλου ανθρώπου, έτσι και ο σατανάς σπεύδει τον άνθρωπο μέσω άλλου ανθρώπου να τον κολάσει. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να προσκολλάται κανείς σε άνθρωπο που καταφρονεί τα θεία και είναι πονηρός και δεν κρατεί τη γλώσσα του, για να μην πάει μαζί του στην κόλαση. Γιατί και δίκαιο άνθρωπο να συναναστρέφεται κανείς, μόλις και μπορεί να σωθεί. Aν όμως συναναστραφεί με πονηρό απρόσεκτα, είναι σαν να κόλλησε λέπρα και θα οδηγηθεί σε ναυάγιο. Και ποιός λοιπόν θα ελεήσει εκείνον που πλησιάζει χαρούμενος το φίδι; Ν’ αποφεύγεις λοιπόν εκείνους που είναι άτακτοι στη γλώσσα τους και φιλόνικοι και ταράζονται εσωτερικά και εξωτερικά". Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος

 Κανεις δεν τον υπερασπίστηκε στο τέρμα της ζωής του ενώ εκείνος μας υπερασπίστηκε όλους!! Ακόμα ένα μελανό σημείο της ιστορίας μας. Έτος 1843... Ο Νικηταράς ζητιανεύει στον Πειραιά. Του είχαν δώσει το «δικαίωμα» να ζητιανεύει μια φορά την εβδομάδα έξω απο τον Ι.Ν της Ευαγγελιστρίας, ετσι πλήρωνει η Ελληνική Πολιτεία τους αγωνιστές της! (Και στην Μαντώ Μαυρογένους δεν έδωσαν ούτε σύνταξη αγωνιστή.) Ο Νικηταράς,ο ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ... ένας "αμόρφωτος" στην άκρη του δρόμου με κατεβασμένο το κεφάλι απο ντροπή κι απλωμένο το χέρι στο διαβάτη. Τον έβγαλαν στην επαιτεία οι προύχοντες και οι "μορφωμένοι" Δανδήδες. Η κόρη του δεν αντεξε να βλέπει σε άθλια κατάσταση τον πατέρα της και έχασε τα λογικά της,την έκλεισαν στο τρελάδικο. Ο Νικηταράς, ο ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ, αυτουνού που με δυσκολία πήραν το σπαθί απο το χέρι του μετα την καταστροφή του Δράμαλη. Αυτουνού του ήρωα χρειάστηκαν 201 χρόνια για να γίνει (με ιδιωτική πρωτοβουλία) ενα κενοτάφιο δίπλα στον Κολοκοτρώνη. Και ο τάφος του χαμ...

 Εκπληκτική προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που γιορτάζει σήμερα. ΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΜΕΊΝΟΥΝ ΦΤΩΧΟΊ ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΘΑ ΈΧΟΥΝ ΑΓΆΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΈΝΔΡΑ...και ΟΙ ΦΩΤΙΈΣ ΘΑ ΦΘΆΝΟΥΝ ΜΈΣΑ ΣΤΙΣ ΠΌΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΚΊΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΏΠΩΝ. Οι εορτάζοντες Άγιοι έχουν ιδιαίτερη παρρησία ενόπιον του Θεού. Ας ζητήσουμε από τον Κύριο μας, δια των πρεσβειών της Θεοτόκου, Αγίου Κοσμά του Αιτωλού του εορτάζοντος σήμερον και πάντων των Αγίων να επέμβει και να σώσει την πατρίδα μας από αυτούς που την επιβουλεύονται. Μέσα και έξω....

 Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη Μόσχας Ημερομηνία Εορτής: 24/08/2023 Γεννήθηκε στη Βαλλύνια κατά το δεύτερο ήμισυ του 13ου αιώνα από τους ευσεβείς γονείς Θεόδωρο και Ευπραξία.Όταν ήταν μικρός δεν μπορούσε να μιλήσει αλλά κατά θαυματουργική παρέμβαση έγινε καλά. Στα 12 του χρόνια μπήκε στο μοναστήρι και έμαθε και την τέχνη της αγιογραφίας.Με την ευλογία του ηγουμένου του έζησε απομονωμένος στις όχθες του ποταμού Ράτα. Εκεί σιγά-σιγά διαμορφώθηκε μια μοναστική αδελφότητα και χτίστηκε μια μονή προς τιμήν του Σωτήρος Χριστού.Η φήμη του είχε εξαπλωθεί παντού. Αναδείχθηκε Μητροπολίτης Ρωσίας υποστηριζόμενος από τόν ηγεμόνα τῆς Γαλικίας Γεώργιο Λβόβιχ καί χειροτονήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη ἀπό τόν Πατριάρχη Αθανάσιο Α’. Η Πρωθιεραρχεία του σημαδεύθηκε ἀπό τήν μεταφορά της Μητροπολιτικής έδρας ἀπό τό Κίεβο στή Μόσχα, χωρίς καί πάλι νά αλλάξει ὁ τίτλος του Μητροπολίτη Ρωσίας, γεγονός πού ἐνίσχυσε τήν θέση της Ἡγεμονίας απέναντι στίς άλλες. Κατά τήν εμφύλια διαμάχη με...

 Οι χειρουργοί μας.   Συχνά εκνευριζόμαστε με τους ευθείς και ειλικρινείς ανθρώπους  επειδή μας φανερώνουν ανοιχτά τις αδυναμίες μας.  Τέτοιους ανθρώπους όμως πρέπει να τους τιμούμε και να τους ευχαριστούμε.    Είναι σαν λέμε οι χειρουργοί, που με τον οξύ λόγο τους  κόβουν τα μολυσμένα μέρη της καρδιάς.  Ξυπνούν τη συνείδηση της ψυχής που είναι ναρκωμένη από την αμαρτία. Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

 Προσευχή: «Ο Κύριος, δεν ευαρεστείται με την προσευχή των υπερηφάνων. Όταν όμως θλίβεται η ψυχή του ταπεινού ανθρώπου, ο Κύριος πάντα την εισακούει. Ένας γέρος ασκητής, που ζούσε στις πλαγιέςτου όρους Άθω, είδε ότι οι προσευχές των μοναχών ανέβαιναν στους ουρανούς· και εγώ δεν εκπλήττομαι γι’ αυτό. Και τα σύννεφα κάλυψαν τον ουρανό και κατέβηκε η βροχή και πότισε την γη.Ο ίδιος γέροντας, όταν ήταν μικρός και έβλεπε την στεναχώρια του πατέρα του για την ανομβρία που απειλούσε να καταστρέψει την συγκομιδή, απομακρύνθηκε στο βάθος του κήπου και προσευχήθηκε: ‘‘Κύριε, Εσύ είσαι Ελεήμων, Εσύ μας δημιούργησες, Εσύ μας τρέφεις και μας ενδύεις όλους. Βλέπεις, Κύριε, πώς στενοχωριέται ο πατέρας μου για την ανομβρία. Ρίξε τώρα βροχή στην γη!’’. Ένας άλλος γέροντας που ζούσε κοντά στην θάλασσα, μου διηγήθηκε το εξής: ‘‘Ήταν μια νύχτα σκοτεινή… Ο αρσανάς, ήταν γεμάτος από ψαρόβαρκες. Ξέσπασε θύελλα και πολύ γρήγορα δυνάμωσε. Οι βάρκες, άρχισαν να χτυπούν η μία την άλλη. Οι άνθρωποι προσπαθούσ...

 Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό, και μακάριος ο άνθρωπος που το κατάλαβε! Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτα. Λέει ο Θεός γι’ αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «Θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου» (Β’ Κορ. 616). Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Και από ποιο αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι; Δεν βρίσκονται όλα τ’ αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους; Τι περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ’ αλήθεια, τίποτα! Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο το Θεό! Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτό τους, στις ξένες χώρες και στα ταξίδια, στον πλούτο και στη δόξα, στις μεγάλες περιουσίες και στις απολαύσεις, στις ηδονές και σ’ όλες τις χλιδές και ματαιότητες, που κατάληξή ...

 Δεν ὑπάρχουν νεκροί στην Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ Δὲν ὑπάρχουν νεκροὶ στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ: Ὅλοι μέσα σ᾿ αὐτὴν εἶναι ζῶντες καὶ μάλιστα ζῶντες ἀθανάτως, ἤδη ἀπὸ τὴ γῆ ζῶντες τὴν ἀθανασία.  Κάθε ἱερὸς ναὸς εἶναι καὶ ἕνα κομμάτι τοῦ οὐρανοῦ πάνω στὴ γῆ. Καὶ ὅταν εἶσαι μέσα στὸ ναό, ἤδη βρίσκεσαι στὸν οὐρανό. Ἔτσι, ὅταν ἡ γῆ σὲ συνθλίβει μὲ τὴν κόλασή της, τρέξε στὸ ναό, μπὲς μέσα, καὶ νά, εἶσαι μέσα στὸν Παράδεισο.  Ἂν οἱ ἄνθρωποι σὲ ἐνοχλοῦν μὲ τὴν κακία τους, νὰ προσφεύγεις στὸ ναό, νὰ γονατίζεις μπροστὰ στὸ Θεό, καὶ Ἐκεῖνος θὰ σὲ προσλάβει κάτω ἀπὸ τὴ γλυκιὰ καὶ παντοδύναμη προστασία του.  Ἂν πάλι συμβεῖ νὰ πέσουν πάνω σου ὁλόκληρες λεγεῶνες δαιμόνων, ἐσὺ τρέξε στὸ ναό, ἀνάμεσα στοὺς Ἀγγέλους ἐπειδὴ ὁ ναὸς εἶναι πάντοτε γεμάτος ἀπὸ Ἀγγέλους, καὶ οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ θὰ σὲ προστατεύσουν ἀπὸ ὅλα τὰ δαιμόνια τοῦ κόσμου.

 Πῶς φεύγει ἡ ἀνασφάλεια, ἡ ἀπελπισία, ἡ κατάθλιψη... Άγιος Πορφύριος  Ὅλα τὰ κακὰ αἰσθήματα, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ ἀπελπισία, ἡ ἀπογοήτευση, ποῦ πᾶνε νὰ κυριεύσουν τὴν ψυχή, φεύγουν μὲ τὴν ταπείνωση.  Αὐτὸς πού δὲν ἔχει ταπείνωση, ὁ ἐγωιστής, δὲν θέλει νὰ τοῦ κόψεις τὸ θέλημα, νὰ τὸν θίξεις, νὰ τοῦ κάνεις ὑποδείξεις. Στενοχωρεῖται, νευριάζει, ἐπαναστατεῖ, ἀντιδρᾶ, τὸν κυριεύει ἡ κατάθλιψη.  Ἡ κατάσταση αὐτὴ θεραπεύεται μὲ τὴ χάρη. Πρέπει ἡ ψυχὴ νὰ στραφεῖ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἡ θεραπεία θὰ γίνει μὲ τὸ ν’ ἀγαπήσει τὸν Θεὸ μὲ λαχτάρα. Πολλοὶ ἅγιοί μας μετέτρεψαν τὴν κατάθλιψη σὲ χαρὰ μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό.  Παίρνανε δηλαδὴ τὴν ψυχικὴ δύναμη, ποῦ ἤθελε νὰ τὴ συντρίψει ὁ διάβολος, καὶ τὴ δίνανε στὸν Θεὸ καὶ τὴ μεταβάλλανε σὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση.  Ἡ προσευχή, ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ μεταβάλλει σιγὰ σιγὰ τὴν κατάθλιψη καὶ τὴ γυρίζει σὲ χαρά, διότι ἐπιδρᾶ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ.  Ἐδῶ χρειάζεται νὰ ἔχεις τὴ δύναμη, ὥστε ν’ ἀποσπάσεις τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, πού θὰ σὲ βοηθάει ...

 ΚΟΙΜΗΣΗ ΟΣΙΟΥ ΙΩΣΗΦ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ Είχε από καιρό πάρει την πληροφορία ότι θα φύγει την ημέρα της Παναγίας και με λαχτάρα περίμενε την ευλογημένη εκείνη στιγμή.  Αλλά δεν έφυγε την ώρα που υπολόγιζε, δηλαδή τα χαράματα.  Είπε στον π.Εφραίμ:  -Ο ήλιος προχωράει, παιδί μου, πώς δεν με πήρε ο Θεός; Η απόφασις είναι παρμένη από τον Θεό, γιατί αργοπορεί να με πάρει;  Ο ήλιος ψηλώνει, εγώ έπρεπε ήδη να έχω φύγει.  Ήταν η τελευταία επίσκεψη του πονηρού. Του είπε ο διάβολος: «Πέρασε ο ήλιος, άρα δεν είναι η πληροφορία σου σωστή! Έτσι δεν θα πεθάνεις». Αν και ο Γέροντας ήταν θεόπτης, εν τούτοις την τελευταία στιγμή κινδύνεψε. Πήγε δηλαδή να τον αποθαρρύνει και ίσως να τον κλονίσει στην πίστη του. Ο π. Εφραίμ του είπε:  -Γέροντα, μην στεναχωριέστε, θα κάνουμε εμείς τώρα προσευχή και θα φύγετε εσείς.  Είπε στον π. Εφραίμ:  -Βάλε με στην πόρτα, και φώναξε τους πατέρες να βάλουν μετάνοια και να πάρουν την ευχή μου.  Μετά είπε ο Γέροντας στα μέλη της συνο...

 ΈΠΕΣΕ ΥΠΈΡ ΠΑΤΡΊΔΑΣ. ΔΕΝ ΤΟ ΜΆΘΑΜΕ ΠΟΤΈ!!   "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΥΚΑΚΗΣ 24 ΕΤΩΝ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΣ ΜΑΧΙΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ 19-8-2010 1986 O.Y.K." Τέτοιες μέρες, πριν λίγα χρόνια, μια μάνα θρηνούσε την απώλεια του παιδιού της. Στις 19 Αυγούστου 2010, ο σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού Γιώργος Λυκάκης έπεσε στο κενό από ύψος 22 μέτρων στη δύσκολη δοκιμασία της «αράχνης», κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του, στη Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών (Ο.Υ.Κ). Το διπλό δίχτυ ασφαλείας δεν λειτούργησε. Σκίστηκε (προφανώς από κακή συντήρηση), και το κορμί του αξιωματικού έπεσε με δύναμη στο έδαφος. Ήταν 24 ετών. Για μια-δυο μέρες έγραψαν σχετικά οι εφημερίδες και τα blogs, και αυτό ήταν. Το θέμα ξεχάστηκε. Η υπόθεση όμως είχε συνέχεια. Ο διοικητής της Μονάδας και ο υπεύθυνος εκπαιδευτής κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Τα κομματιασμένα σκοινιά ήταν μάρτυρες βαριάς αμέλειας. Στο δικαστήριο όμως, υπήρχε ένας απρόσμενος μάρτυρας υπεράσπισης: Η μάνα του άτυχου αξιωματικού! Κανείς δεν την είδε ...

 - Άργος ,ο πιο πιστός φίλος του Οδυσσέα O Οδυσσέας έλειπε 20 χρόνια απο το σπίτι του. Δέκα χρόνια πολεμούσε στην Τροία και άλλα δέκα χρόνια "πολεμούσε" στη θάλασσα μέχρι να τον "ξεβράσει" στην Ιθάκη, στο σπίτι του. Μετά απο όλα όσα τράβηξε γύρισε στην Ιθάκη μόνος του , γερασμένος , ταλαιπωρημένος , γεμάτος βάσανα και στεναχώριες , αγνώριστος πλέον απο όλους. Ντυμένος με κουρέλια ώστε να μην τον αναγνωρίσει κανείς, τον συνόδευε ο Εύμαιος ο χοιροβοσκός , ο οποίος ούτε αυτός τον είχε καταλάβει.  Καθώς φτάνουν στο παλάτι ο Οδυσσέας αντικρίζει τον Άργο, τον αγαπημένο του σκύλο και φίλο ο οποίος του έλειπε όσο βρισκόταν στο Ίλιον (Τροία), σε πολύ άθλια κατάσταση. Ο Όμηρος μας τον περιγράφει , γεμάτο τσιμπούρια , παραμελημένο στην μοίρα του, ακίνητο , ξαπλωμένο σαν να περιμένει κάτι , τον θάνατο του , αλλά ακόμα δεν είναι έτοιμος. Γίνεται ένας διάλογος πάνω απο τον Άργο μεταξύ του Οδυσσέα και του Ευμαίου για τον Άργο και ύστερα ο Οδυσσέας μπαίνει στην αίθουσα με τους μνη...

 Αγωνιστείτε για να μπορέσουμε να συναντηθούμε πέρα από τον τάφο στην Ανω Ιερουσαλήμ διότι εδώ συναντιόμαστε μόνο για λίγες στιγμές, αλλά αν συναντηθούμε εκεί θα είμαστε μαζί για πάντα! Στα χρόνια του εσχάτου αιώνος θα παύσουν οι πνευματικοί ποιμένες να φροντίζουν για το ποίμνιο ακολουθώντας το κοσμικό ρεύμα! Την σκολιά οδό θα βαδίζουν αφήνοντας τον πατερικό δρόμο και δεν θα ψάλλουν στα πρόβατα με την ποιμενική φλογέρα! Θα καύσουν με την «πρόοδο» την πνευματική μάνδρα κι ο καπνός θα προξενεί την αίρεση του παπικού δόγματος! Τότε ο κόσμος με την επιστήμη θα κάνη πολλές εφευρέσεις και δεν θα υπάρχη σ’ αυτήν η πίστις ούτε ο φόβος του Θεού! Ο απλοϊκός λαός θα φυλάγει με ακρίβεια τις Θείες Εντολές, αλλά ζώντας στην αναρχία χωρίς πνευματικούς οδηγούς θα μισηθούν από την εξουσία και πολλοί θα φυλακισθούν! Με θερμό ζήλο θα επιδίδονται στα καλά και ταπεινά έργα θεωρούμενοι από τον κόσμο ότι έχασαν τα μυαλά τους! Η ανθρώπινη σοφία είδωλα θα λατρεύει κοσμικά και ο ασύδοτος κόσμος θα τα χρησιμ...

 Δεν πρέπει να κρίνομε τον Θεό με ανθρώπινα κριτήρια Ώστε το να λέμε ότι ο Θεός αποστρέφεται τους κακούς είναι σαν να λέμε ότι ο ήλιος κρύβει το φως του από τους τυφλούς. «Ο Θεός είναι αγαθός και απαθής και αμετάβλητος. Αν κανείς αυτό το θεωρεί εύλογο και αληθές, απορεί όμως πως ο Θεός για τους αγαθούς χαίρεται ενώ τους κακούς τους αποστρέφεται, και εναντίον εκείνων που αμαρτάνουν οργίζεται, ενώ όταν υπηρετείται και λατρεύεται γίνεται ευμενής, πρέπει να του πούμε ότι ο Θεός ούτε χαίρεται ούτε οργίζεται. γιατί η λύπη και η χαρά είναι πάθη. ούτε με δώρα κολακεύεται, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι νικιέται από την ηδονή. Δεν πρέπει να κρίνομε τον Θεό με ανθρώπινα κριτήρια. Εκείνος είναι αγαθός και ωφελεί μόνο και ουδέποτε βλάπτει, αλλά είναι πάντοτε ο ίδιος απαθής. Ενώ εμείς εφόσον είμαστε αγαθοί ενωνόμαστε με τον Θεό. Κι όταν είμαστε κακοί χωριζόμαστε από Αυτόν, επειδή είμαστε ανόμοιοι. Όταν ζούμε με αρετή ακολουθούμε τον Θεό, όταν όμως γινόμαστε κακοί, κάνομε εχθρό μας Εκείνον που δεν ορ...

 Καταγράφηκε από προσκυνητές, στο κελί του μακαριστού Γέροντος, στις 13 Ιουνίου 2009, λίγες μέρες πριν κοιμηθεί εν Κυρίω. “…Να μη χάσουμε την ψυχή μας, δεν έχει τέλος. Προσέχετε μην ακούετε τι λέει ο καθένας, να κοιτάξετε τον φόβο του Θεού, τις εντολές του Χριστού, εμείς γι’ αυτά είμεθα, δεν είναι για την ύλη, αύριο θα πεθάνουμε. Βέβαια θα φάμε κάτι και θα κοιμηθούμε, αλλά μην ξεχνάτε ότι θα πεθάνουμε, θα πάμε στο δικαστήριο. Θα αποδείξουμε. Ήλθεν ο Υιός του Θεού ο ίδιος και έγινε άνθρωπος, εσταυρώθη και επλήρωσε με το αίμα του την ενοχή μας, να μας ανοίξει την πόρτα της επιστροφής. Όταν γίνουμε πιστοί πραγματικά. Ε, όταν τούτο το αρνηθούμε, τότε η χάρις δεν βοηθάει και θα χάσουμε την ψυχή. Όταν σας λένε χριστιανοί, αν δεν είναι ορθόδοξοι, δεν είναι χριστιανοί, μην τους ακούτε. Ο Πάπας έχει γεμίσει τον τόπο από αιρετικούς, παπιστές, και γενικά πόσες άλλες αιρέσεις υπάρχουν. Να προσέχετε και σας το λέω και τούτο υπεύθυνα. Δεν έχουμε μέρες, πολύ κοντά θα το δείτε. Θα δοκιμάσετε σκληρ...

 Άγιος Παΐσιος: Ο δίκαιος ανταμείβεται και σ’ ετούτη τη ζωή   ~ Έχω δει ψυχές που αδικήθηκαν, αλλά υπέμειναν την αδικία με καλούς λογισμούς και τους έλουσε η Χάρις σ’ αυτήν την ζωή. Πριν από πολλά χρόνια με είχε επισκεφθή ένας ευλαβής Χριστιανός, απλός και καλοκάγαθος, και με παρακάλεσε να ευχηθώ να φωτίση ο Χριστός τα παιδιά του, όταν ενηλικιωθούν, να μην γογγύσουν κατά των συγγενών για την μεγάλη αδικία που τους είχαν κάνει, και μου διηγήθηκε την υπόθεση. Όπως είδα, ο άνθρωπος αυτός ήταν πραγματικά άνθρωπος του Θεού. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός από πέντε παιδιά της οικογενείας του και μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα τους συμπαραστάθηκε σαν καλός πατέρας στα αδέρφια. Εργάσθηκε σκληρά, απέκτησε και άλλη περιουσία, κτήματα κ.λπ. και αποκατέστησε τις δυο αδερφές τους. Παντρεύτηκαν και τα μικρότερα αδέρφια του, πήραν όλα τα καλά κτήματα, ελαιώνες κ.λπ. Και σ’ αυτόν άφησαν τα άχρηστα, τα άγονα, κάτι αμμουδιές. Στο τέλος παντρεύτηκε και αυτός και απέκτησε τρία παιδάκια. Ήταν ηλι...

 Άγιος Παΐσιος: «Να προσεύχεσθε να αναδείξει ο Θεός πνευματικούς ανθρώπους, Μακκαβαίους, γιατί υπάρχει μεγάλη ανάγκη». Μήπως υπάρχει τόπος χωρίς πόλεμο; Τι θα πη “εδώ” και “εκεί”; Και εκεί που τώρα έχουν πόλεμο αδελφοί μας είναι. Από τον Αδάμ και την Εύα δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι; Μοιράστηκε όμως η οικογένειά μας, άλλοι είναι εδώ, άλλοι εκεί. Με τους Ορθοδόξους είμαστε αδελφοί και κατά σάρκα και κατά πνεύμα, ενώ με τους άλλους είμαστε αδελφοί μόνον κατά σάρκα. Επομένως, για έναν λόγο παραπάν, πρέπει να προσευχόμαστε με περισσότερο πόνο γι’ αυτούς, γιατί αυτοί είναι πιο ταλαίπωροι. -Γέροντα, αυτό το διάστημα που τα πράγματα είναι δύσκολα για την Ελλάδα, κάνω πολύ κομποσχοίνι, αλλά σκέφτομαι και ότι η σωτηρία της Ελλάδας δεν κρέμεται από το κομποσχοίνι μου. -Δεν είναι ότι η σωτηρία της Ελλάδας κρεμάστηκε από το κομποσχοίνι σου, αλλά το να σκέφτεσαι συνέχεια την δυσκολία που περνάει η Ελλάδα σημαίνει ότι πονάς την πατρίδα και ζητάς την επέμβαση του Θεού, ο Οποίος είναι ο μόνος που…...