Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Στην κόρη μου: (μου το μετέδωσε η μάνα μου..) Δεν σε θέλω αδύναμη, δεν θέλω να σε βρω κλαίγοντας στις γωνίες, Σε θέλω δυνατή! Δεν σε θέλω πριγκίπισσα, από εκείνες που δεν κουνάνε το δάχτυλο, κλειδωμένες στο κάστρο τους. Σε θέλω γυναίκα ! Γενναία. Υποφέρουμε ναι στη ζωή! Η ζωή φέρνει τόση χαρά αλλά και πόνο αλλά να τα κρύψεις όλα γενναία πίσω από ένα χαμόγελο. Δεν σε θέλω πικρόχολη. Θέλω να είσαι ευτυχισμένη!  Θέλω να σε δω να πολεμάς τις δυσκολίες σου, μόνο τότε θα χτίσεις το παλάτι σου με τα χέρια σου. Δεν σε θέλω αιχμάλωτη, σιωπηλή, στην άβυσσο, Σε θέλω ελεύθερη! Πες ό,τι νιώθεις, Και ουρλιάζοντας γιατί συνήθως δεν ακούνε.. Σε προτιμώ "τρελή"! Με το γέλιο της ζωής.. Χορεύοντας μαζί της, για να ξέρει η ζωή ποια είσαι! Δεν σε θέλω βασίλισσα, Ήδη είσαι! Σε θέλω πολεμηστρια...μαχήτρια για τα όνειρά σου τρομάζοντας τον κόσμο βλέποντας σε να πετάς με φτερά ή χωρίς φτερά δεν έχει σημασία... Πρέπει να είσαι πάντα αποφασισμένη, πρόθυμη να πολεμήσεις για ό,τι είναι δικό σου πρέπει...

 Κρατήσου μακριά από την χειρότερη οικογένεια... Η χειρότερη οικογένεια που μπορεί να γνωρίσεις ποτέ, η μητέρα ζήλια, ο πατέρας φθόνος και το φοβερό παιδί τους, το μίσος. Καλύτερα να μη τους γνωρίσεις ποτέ, αλλά κι αν ακόμη συναντηθείς μαζί τους φυλάξου αμέσως με τον καλύτερο τρόπο, αγνόησέ τους και απομακρύνσου το ταχύτερο δυνατόν. Μην μπλέξεις μ’αυτήν την οικογένεια που μόνο πόνο, λύπη και δυστυχία μπορούν να σου φέρουν. Η μητέρα ζήλια είναι ένα φαρμακερό τέρας, που άμα σε δαγκώσει χάνεις τη λογική σου, την κρίση σου και την αξιοπρέπειά σου. Είναι ένα φαρμάκι που τρέχει μέσα στο αίμα σου και κάθε φορά που φτάνει στην καρδιά σου νιώθεις ένα πόνο και ένα σφίξιμο, που χωρίς να το θέλεις θολώνει το μυαλό σου και αντιδράς εντελώς παράλογα, σαν να σε χτυπάει αλύπητα το μαστίγιο της τρέλας. Η ζήλια δεν έχει όρια, αυτός που ζηλεύει, ζηλεύει τους πάντες και τα πάντα, τη γυναίκα του, τους φίλους του, τους ξένους, ακόμη και τα παιδιά του, με διαφορετικό τρόπο κατά περίσταση, αλλά το άρρωστο...

Το θέμα της διασπάσεως του ομαλού οικογενειακού βίου σήμερα, ειδικά σήμερα, το προκαλεί ο άνδρας. Επιμένω. Από την ερευνά που έκανα, σαν είδος διατριβής μπορεί να πει κανείς, ανακάλυψα ότι σε ποσοστό 85%, οι άνδρες είναι υπεύθυνοι. Η γυναίκα από τη φύση της, παιδί μου, είναι γέννημα και προϊόν αγάπης και επομένως δε ζει χωρίς αγάπη. Αληθινή αγάπη. Δεν γελιούνται, είναι έξυπνες. Εάν η αγάπη δεν είναι ειλικρινής, δεν πιστεύουν. Όταν λοιπόν βρει ειλικρινή αγάπη από τον άνδρα της, τότε είναι σε θέση αυτοθυσίας και ηρωισμού. Τότε έρχεται αρμονία στον οικογενειακό βίο. Άλλα υπάρχει και κάτι άλλο μεγαλύτερο απ’ αυτό. Η αγάπη εν ονόματι της Χάριτος κάνει τα δύο ένα μετά το γάμο, «ουκέτι εισί δύο, αλλά σαρξ μία». (Ματθ. 19,6). Έτσι επιδρά η αγάπη ευεργετικά στα παιδιά σε τέτοιο βαθμό ώστε να γεννηθούν με καλό χαρακτήρα. Λοιπόν, σήμερα αναγκάζομαι να πω και τούτο, κάπως τολμηρό μα με φέρνει η ανάγκη να το πω, όταν κάθε μέρα ακούω «η γυναίκα μου είναι έτσι, η γυναίκα μου είναι τέτοια, οι γυναίκες...