Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Παναγία Γοργοεπήκοος: H Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας που ακούει και ελεεί γρήγορα όσους την επικαλούνται Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά», φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει, γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσους την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη. Όπως ...

 

 

"Ότι έχουμε μέσα στην καρδιά μας τελικά καθρεφτίζουμε και στους άλλους.." Δεν θα μας καταλάβουν όλοι. Θα μας παρεξηγήσουν. Θα μας παρερμηνεύσουν. Θα μας απαξιώσουν. Ίσως και θα μας μισήσουν. Ε και; Δεν ελέγχουμε πως σκέπτονται οι άλλοι, ούτε ελέγχουμε τα συναισθήματά τους. Αυτό που μπορούμε να ελέγξουμε μόνο είναι οι δικοί μας λογισμοί και η συμπεριφορά μας. Από εκεί και πέρα το πως ο καθένας ερμηνεύει τα γεγονότα είναι δική του ευθύνη, όχι δική μας. Διότι οι άνθρωποι πάντα καταλαβαίνουν αυτό που θέλουν, αυτο που τους βολεύει, από που τους δικαιώνει. Κάποιοι π.χ. βλέπουν έναν μοναχό. Ο ένας σκέφτεται: τι κρίμα, τι ανοησία είναι αυτή. Ο άλλος σκέφτεται: τι μεγαλείο, τι αυταπάρνηση είναι αυτή. Ό,τι έχουμε μέσα στην καρδιά μας τελικά καθρεφτίζουμε και στους άλλους. Ο κακός και πονηρός παντού βλέπει κακία και δόλο. Ο καλός παντού βλέπει αγαθότητα και καλοσύνη. Ο καχύποπτος βλέπει παντού σκευωρίες και συνωμοσίες. Ο ευλαβής παντού βλέπει πνευματικούς αγώνες. Ο φιλάργυρος σκανδαλίζε...

 Ο Άγιος Πορφύριος αποκαλύπτει και προλέγει.     «Ήταν χειμώνας του έτους 1988. Ο κ. Σάκκος μου έδωσε ένα πακέτο με κασσέττες από ομιλίες του και ένα δοχείο με τυρί φέτα, για να τα πάω μόλις μπορέσω στο Μήλεσι. Πήρα μαζί μου και έναν φοιτητή της Ιατρικής. Φτάσαμε στις 14:30 και μας είπανε πως ο Γέροντας ξεκουράζεται. Στις 17:00 το απόγευμα μας δέχτηκε. Ήταν καθιστός στο κρεββάτι.  Μέσα στο κελλάκι του υπήρχε αφόρητη ζέστη λόγω της ασθένειάς του. Με τα δύο του χέρια έπιασε τους καρπούς μας. Σε εμένα έπιασε τον καρπό μου με το αριστερό του χέρι. Τα χέρια του ήταν καλυμμένα με πανιά. Μας ρωτούσε γενικά πράγματα, από πού είμαστε; τι δουλειά κάνουμε; ή τι σπουδάζει ο νεαρός κ.ά… Έκανε 3–4 ερωτήσεις σε εμένα και μετά με άφηνε και έκανε 3–4 ερωτήσεις τον φοιτητή. – Πόσα παιδιά έχεις; – Τέσσερα, Γέροντα. Τον Δημήτρη, την Αργυρή, την Φοίβη και την Μαρία. – Τα βλέπω τα παιδιά σου… τα βλέπω… Την Φοίβη, την Αργυρή, τον Δημήτρη και την Μαρία. »Ο Γέροντας τα είπε με την σειρά ακρι...

 Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς.   Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Πού είσαι Θεέ μου; Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά, δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου. Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια. Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο. Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο. Τι Θεός είσαι; Όχι! Μη σκεφθείς ποτέ έτσι. Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική. Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου. Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί και τα πιέζεις, για να μη μείνει καθόλου κενό αέρος. Ούτε αέρας δεν μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου, και θέλεις να χωρέσει ο Θεός, τον οποίο δεν χωρούν ολόκληροι οι ουρανοί; "Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή, σε βεβαιώ ότι δεν θα καθυστερήσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να σου πραγματώσω τους πόθους σου, τις λαχτάρες σου, τα θεϊκά σου όνειρα. Αμέσως θα το κάνω." Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση...

 Η ιστορία μιας θαυμαστής θεραπείας από τον… θυμό Ο Άγιος Τύχων του Ζάντονσκ είχε φύση εκρηκτική. Θύμωνε συχνά με τουςανθρώπους, μετάνιωνε, και πάλι θύμωνε. Αυτή την αδυναμία του όμως την συναισθανό­ταν πιο έντονα απ’ ότι οποιοσδήποτε άλλος. Πόλυ προ­σευχόταν στο Θεό, να τον διορθώσει και να τον σώσει ο Θεός από τον τόσο οργίλο χαρακτήρα του. Και πρά­γματι, κατά την Πρόνοια του Θεού του συνέβη κάτι που θα τιθάσευε για πάντα το θυμό του και θα τον οδηγού­σε στην ταπεινοφροσύνη και τη συντριβή. Μετά από μία προσευχή στην οποία ζητούσε απ’ το Θεό μια αρρώστια που να τον θεραπεύσει απ’ το θυμό, κοιμήθηκε, και στο όνειρό του είδε τον εαυτό του μέσα σ’ ένα ναό. Βγαίνει ο ιερέας από το ιερό κρατώντας στα χέρια του ένα μικρό παιδί, σκεπασμένο με διαφανές μαντίλι. Ο Άγιος πλησίασε το παιδί, το κοίταξε, και ρώτησε τον ιερέα «ποιό είναι τ’ όνομα του παιδιού»; Ο ιερέας του απάντησε. «Βασίλειος» (που στα ελληνικά σημαίνει Βα­σιλιάς). Τότε ο Τύχων κατέβασε το μαντίλι απ’ το παιδί και το φίλησε σ...

 Αν θες να γλιτώσεις, φύγε… αν θέλεις να αγιάσεις, μείνε Το 1933 ο περίφημος γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο άγιο Όρος. Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια. Εκεί η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε στο ασκητικό Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκεί ζούσανε τρεις γέροντες, πολύ αυστηροί και τραχείς, κατά γενική ομολογία. Έζησε κοντά τους με πολύ υπακοή, ταπείνωση και… υπομονή. Και τονίζουμε την υπομονή διότι οι γέροντες του (τους οποίους όλους γηροκόμησε και φρόντισε μέχρι την τελευταία τους πνοή), ήταν πάρα πολύ αυστηροί μαζί του. Του συμπεριφέρονταν απάνθρωπα. Το όνομά του δεν το άκουσε ποτέ να το λένε, παρά τον αποκαλούσαν πάντα με τα χειρότερα λόγια και πολλές φορές έφταναν και να τον χτυπούν. Μια μέρα σαν άνθρωπος λύγισε και αγανακτισμένος πήρε...

 Κάπου είχα ακούσει πως καμία προσευχή δεν πάει χαμένη.. Κάπου είχα ακούσει πως καμία προσευχή δεν πάει χαμένη... Κάθε ικεσία που βγαίνει ειλικρινά, γεμάτη δάκρυα, ποτέ δεν χάνεται...  Κατευθείαν πηγαίνει στον δικό Του θρόνο.  Εκείνος, φίλε μου, πάντα σε κοιτάζει.Όχι βλοσυρά, όχι σαν κακός εκδικητής. Μα σαν στοργικός πατέρας,έτοιμος να σε σηκώσει αν χτυπήσεις, έτοιμος αν στενοχωρηθείς να σε παρηγορήσει... Όμως, έχεις και μια μητέρα ακόμα. Την δική Του μητέρα που και εσένα αγαπάει όσο δεν φαντάζεσαι... Είναι η πιο γλυκιά μητέρα του κόσμου. Όποτε την χρειαστείς και την ζητήσεις, αμέσως θα έρθει. Αν από την καρδιά σου την φωνάξεις, Εκείνη στη στιγμή θα είναι δίπλα σου. Ξέρεις πώς;Με ένα χάδι. Ένα αθόρυβο, ουράνιο χάδι. Η αγκαλιά της Παναγίας είναι η πιο μεγάλη, η πιο σίγουρη, η πιο στοργική, η ωραιότερη... Περιμένει μονάχα από σένα να προσπαθείς. Να αγαπάς το παιδί Της και να προσεύχεσαι.Όσα είναι τα άστρα τ'ουρανού, ας είναι και οι προσευχές σου. Γι'αυτό, αδερφή και αδερφέ,...