"Μου εδιηγείτο ένας γνωστός μου, ευλαβής δικηγόρος:
"Μου εδιηγείτο ένας γνωστός μου, ευλαβής δικηγόρος: «Όταν πλησίαζαν Χριστούγεννα και αποφάσισαν μερικοί Χριστιανοί να μαζέψουν διάφορα πράγματα, να τα κάνουν δέματα και να τα μοιράσουν στην πλατεία στους πτωχούς, διότι τότε ήταν λίγο μετά την Κατοχή, όπου οι άνθρωποι είχαν ανάγκη, Τους είπα: “Αφού ξέρουμε ποιοί είναι οι πτωχοί, καλλίτερα να τα πάμε εμείς σ’ αυτούς και να τα προσφέρουμε αθόρυβα”. “Όχι”, μου απάντησαν, “να τα μοιράσουμε εμείς στην πλατεία ‘προς δόξαν Θεού’, γιά να πουν ότι ενδιαφερόμασθε”. “Μα δεν επιτρέπεται” τους απάντησα και συνέχισα, “πού το ευρήκατε γραμμένο να γίνεται έτσι η ελεημοσύνη;”. Το δικό τους εκείνοι, “Όχι, να γίνει εις ‘δόξαν Θεού’ ”. Με κανένα τρόπο δεν μπορούσα να τους πείσω... Αφού είδα και απόειδα, τους άφησα... Συγκέντρωσαν, λοιπόν, τα δέματα στην μεγάλη πλατεία της πόλεως και ανακοίνωσαν, ότι εκεί θα τα μοιράσουν. Το έμαθαν όλοι και ώρμησαν κάτι άνθρ...