Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Άγιοι Θεόδωρος ο πρίγκιπας και Δαβίδ και Κωνσταντίνος οι υιοί του Ημερομηνία Εορτής: 19/09/2023 Ο Όσιος Θεόδωρος ήταν γιος του πρίγκηπα του Σμόλενσκ,Ρόστισλαβ Μστισλαβόβιτς.Ήταν ταπεινός και πράος και από την νεανική του ηλικία διήγε βίο ευλαβή και ευάρεστο στο Θεό.Μέχρι τα βαθιά γεράματα καθοδήγησε τον λαό του με σύνεση. Ήταν δίκαιος με όλους και προστάτευε τα ορφανά,τις χήρες και τους φτωχούς.Νήστευε σκληρά και προσευχόνταν πολύ είτε ιδιωτικά,είτε στους ναούς που ο ίδιος είχε κτίσει ή ανακαινίσει. Όταν αρρώστησε και αισθάνθηκε το τέλος του ,κάλεσε κοντά του την σύζυγό του και τα παιδιά του και τους ζήτησε να ζήσουν εν ειρήνη και με αγάπη.Ζήτησε να τον μεταφέρουν σ'ένα μοναστήρι για να εκπληρώσει μία παλιά επιθυμία του-να καρεί μοναχός.Έλαβε το Μέγα Αγγελικό σχήμα λίγο πριν πεθάνει. Εκοιμήθη στις 19 Σεπτεμβρίου 1299.Το άφθαρτο λείψανό του τελεί μέχρι σήμερα πολλά θαύματα

 Ἕνας ἀληθινὰ φωτεινὸς Ἅγιος Ἡ Ἐκκλησία μας τιμάει στὶς 27 Αὐγούστου τὴν μνήμη ἑνὸς φωτεινοῦ Ἁγίου, ὅπως φανερώνει καὶ τὸ ὄνομά του, τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, γιὰ τὸν βίο καὶ τὴν πολιτεία τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζομε πολλά, οὔτε πότε ἀκριβῶς ἔζησε. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀπὸ κάποιους ἀμφισβητεῖται ἡ ὕπαρξή του ἤ θεωρεῖται ὅτι ἡ μνήμη του συγχέεται μὲ τὴν μνήμη τοῦ ἐπίσης στρατιωτικοῦ Ἁγίου Γεωργίου, οἱ εἰκονογραφικοὶ τύποι τῶν ὁποίων, ὡστόσο, δὲν ὁμοιάζουν. Πάντως δὲν ἐκκινοῦν ὅλοι οἱ μελετητὲς ἀπὸ ἀγαθὴ προαίρεση στὴν ἔρευνά των, ἀλλὰ κάποιοι ἐπιχειροῦν πεισματικὰ νὰ σπιλώσουν τὴν μνήμη ἑνὸς ἰδιαιτέρως ἀγαπητοῦ στὸν λαὸ Ἁγίου. Πράγματι, ὁ λαὸς περιβάλλει τὸν Ἅγιο μὲ ἰδιαίτερη ἀγάπη καὶ τιμή. Οἱ εὐλαβεῖς μάλιστα χριστιανοὶ προσφέρουν, κατὰ τὴν ἑορτή του, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες ἡμέρες, κατὰ τὸν ὑπόλοιπο χρόνο, τὴν παραδοσιακὴ φανουρόπιττα, εἴτε γιὰ νὰ τοὺς φανερώσῃ ὁ Ἅγιος κάποιο χαμένο ἀντικείμενο εἴτε γιὰ νὰ φανερώσῃ τὴν ὑγεία σὲ κάποιον ἀσθενῆ εἴτε, κατὰ κάποια ἄλλη παράδοση, «γιὰ νὰ συγχωρηθῆ ἡ μητέρα ...

 Ἅγιος Δημήτριος ὁ Νεομάρτυρας ὁ ἐκ Φιλαδελφείας Φρίττει σε Δημήτριε, καὶ πῦρ εἰκότως, ὑπὲρ Θεοῦ θανόντα, Ὃν φρίττει κτίσις. Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας, από γένος επίσημο. Ο πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Δούκας (ή Δόγκας). Όταν πέθανε ο πατέρας του, η μητέρα του εξακολούθησε να τον ανατρέφει εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Σεμνός και ωραίος καθώς ήταν, κίνησε τον φθόνο των Τούρκων, που εκμεταλλευόμενοι το νεαρό της ηλικίας του - ήταν 13 ετών- τον εξισλάμισαν. Μπήκε στην υπηρεσία κάποιου πρόκριτου Τούρκου της Φιλαδέλφειας και απόκτησε μέσα σε λίγο χρόνο μεγάλη περιουσία. Για τη φήμη της ανδρείας του στους πολέμους μαζί με τους Τούρκους, δέχτηκε την πρόταση, να παντρευτεί την κόρη ενός Τούρκου επισήμου. Αλλά λίγο πριν το γάμο, αισθάνθηκε τύψεις συνειδήσεως για την εξώμοσή του και έτσι αποφάσισε να επανέλθει στη χριστιανική πίστη. Σε ηλικία λοιπόν 25 ετών, παρουσιάστηκε επίσημα μπροστά στον Τούρκο διοικητή και παρουσία πολλών Τούρκων επισήμων...

 Παναγία Γοργοεπήκοος: H Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας που ακούει και ελεεί γρήγορα όσους την επικαλούνται Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά», φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει, γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσους την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη. Όπως ...

 Αν θες να γλιτώσεις, φύγε… αν θέλεις να αγιάσεις, μείνε Το 1933 ο περίφημος γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο άγιο Όρος. Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια. Εκεί η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε στο ασκητικό Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκεί ζούσανε τρεις γέροντες, πολύ αυστηροί και τραχείς, κατά γενική ομολογία. Έζησε κοντά τους με πολύ υπακοή, ταπείνωση και… υπομονή. Και τονίζουμε την υπομονή διότι οι γέροντες του (τους οποίους όλους γηροκόμησε και φρόντισε μέχρι την τελευταία τους πνοή), ήταν πάρα πολύ αυστηροί μαζί του. Του συμπεριφέρονταν απάνθρωπα. Το όνομά του δεν το άκουσε ποτέ να το λένε, παρά τον αποκαλούσαν πάντα με τα χειρότερα λόγια και πολλές φορές έφταναν και να τον χτυπούν. Μια μέρα σαν άνθρωπος λύγισε και αγανακτισμένος πήρε...

       Ως ο κατ’ εξοχήν «άνθρωπος του Θεού», αξιώθηκε να χαρακτηρισθεί μόνον ένας άγιος, ο άγιος Αλέξιος. Κι’ αυτό διότι, όπως θα δούμε στη συνέχεια, αποτέλεσε γνήσιος τύπος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, του αιωνίου προτύπου ανθρώπου.         Γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια των αυτοκρατόρων Αρκαδίου (395-408) και Ονωρίου (395-423). Οι γονείς του ήταν ευλαβείς άνθρωποι και πλούσιοι. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ευφημιανός και ήταν συγκλητικός. Αγαπούσε τους φτωχούς και γι’ αυτό παρέθετε καθημερινά τρεις τράπεζες στο σπίτι του για τα ορφανά, τις χήρες και τους φτωχούς ξένους. Η μητέρα του ονομαζόταν Αγλαΐς και ήταν άτεκνη. Παρακαλούσαν και οι δυο τους το Θεό, νυχθημερόν, να τους χαρίσει γιο. Ο Θεός άκουσε την δέησή τους και τους χάρισε ένα χαριτωμένο αγόρι. Το μεγάλωσαν με αγάπη και του ενέπνευσαν πίστη στο Θεό. Του προσέφεραν επίσης σπουδαία μόρφωση, ώστε είχε  γίνει μια σπουδαία προσωπικότητα, ένας σοφός άνδρας.        Όταν...

 Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με” Η Θεοτόκος είναι το σπουδαιότερο και αγιώτερο πρόσωπο, που παρουσίασε η γη. Ποία άλλη ξεπέρασε στην αγιότητα όλους τους Αγίους, τους Προφήτες, τους Πατέρες, τους Ασκητές, τους Μάρτυρες, τους Αποστόλους; Πρώτη μετά τον Ένα είναι η Παναγία, η Αειπάρθενος Θεοτόκος, αυτή είναι, κατά τον θεολόγο Άγιο Γρηγόριο, η «μετά Θεόν, Θεός». Γι’ αυτό και δεν ονομάζεται απλώς Αγία, αλλά Παναγία. Η Αειπάρθενος είναι η γυνή, «εξ ης πηγάζει τα κρείττω». Διότι είναι η ευεργέτις όλου του ανθρωπίνου Γένους. Χάρις στην ιδική Της αρετή, επισκέφθηκε την γη ο Ύψιστος Θεός και σώθηκε ο κόσμος. Κανένας άλλος απόγονος της Εύας δεν ευεργέτησε τόσο την ανθρωπότητα όσο η στοργική Αυτή Μητέρα του Θεού. Υπέφερε Αυτή και ταλαιπωρήθηκε για την σωτηρία ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Αυτή είναι και ευεργέτις του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού προσωπικά. Ποιός πιστός Ορθόδοξος δεν ωφελήθηκε από την Θεοτόκο; Ποιός Χριστιανός στα βάσανά του δεν έτρεξε σε Αυτήν και δεν βοηθήθηκε θαυματουργικά; Σ’ Αυτή δ...

 Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ        Μια κατηγορία αγίων της Εκκλησίας μας είναι αυτή των στρατιωτικών. Μάλιστα η αγιασμένη αυτή τάξη ανάδειξε πλήθος Μαρτύρων στα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Μεγαλομάρτυρας Ευστάθιος.       Έζησε στα χρόνια του Τραϊανού (98-117) και του Αδριανού (117-138). Ήταν στρατιωτικός και υπηρετούσε ως ανώτερος αξιωματικός στον ρωμαϊκό στρατό. Το όνομά του ήταν Πλακίδας και ήταν ειδωλολάτρης. Παρ’ όλα αυτά όμως ήταν δίκαιος άνθρωπος και εγκρατής στις επιθυμίες του. Είχε ευγενική ψυχή και έδειχνε συμπόνια προς τους αναξιοπαθούντες. Η σύζυγός του ονομαζόταν Τατιανή και είχαν αποκτήσει δύο γιούς. Έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως στο στράτευμα και την κοινωνία.        Ένα ανεξήγητο θαύμα στάθηκε αφορμή να μεταστραφεί στο χριστιανισμό και να αφήσει για πάντα την δεισιδαίμονα ειδωλολατρία. Είχε πάει για κυνήγι στο δάσος με τη συνοδεία στρατιωτών του. Του άρεσε να κυνηγά ελάφια. Ξαφνικά ...

 ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΙΔΙΟΧΕΙΡΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΗΣ: «Φοβούμαστε, τρέμουμε την αιώνια ζωή γιατί δεν γνωρίζουμε πώς είναι. ...Όσοι την γνώρισαν, έχουν ακατανίκητη ορμή στην ψυχή να πάνε εκεί... Πλένε οι δίκαιοι μέσα στο άπλετον φως της Αγίας Τριάδας! Δεν αλλάζουν σε τίποτα, διατηρούν απόλυτα το χαρακτήρα τους, θυμούνται τα πάντα από εδώ και ενδιαφέρονται για εμάς... Εκεί έχουν άλλες γνώσεις. Ξέρουν άπειρα πράγματα αλλά πάνσοφος είναι μόνο ο θεός... Για να πάμε εκεί πρέπει να σταυρωθούμε εδώ... Για να νεκρώσουμε την αμαρτία... Οι ηδονές φέρνουν οδύνες. Είναι αναπόφευκτο αυτό. Οι οδύνες πάλι της μετάνοιας και της άσκησης φέρνουν πνευματικές ηδονές. Παράδεισο στην ψυχή απ' αυτή τη ζωή.. Αυτό εξελίσσεται εκεί χωρίς σταματημό... Τους βλέπεις... χαίρονται, καλαμπουρίζουν, κουβεντιάζουν, αλλάζουν απόψεις ... Το ίδιο όπως εδώ, μόνο που δεν υπάρχει εκεί πονηριά, κακία, εγωισμός. Βασιλεύει η αγάπη... Όταν προσευχόμαστε για αυτούς, όταν δίνουμε κρυφές ελεημοσύνες και σωστά ...

 Το θαύμα της Παναγίας. Αληθινή ιστορία Ένα Μικρό παιδάκι, βρέθηκε με τους γονείς και την γιαγιά του στο μοναστήρι της Παναγίας στην Κλεισούρα. Η γιαγιά του στην έξω αυλή συζητούσε. Αυτός της ξεφεύγει και ανεβαίνει μόνος του στον γυναικωνίτη της εκκλησίας.Η ασκήτισσα Σοφία ακούει την συζήτηση αλλά δεν επεμβαίνει Ξαφνικά Ξεκαρφώθηκε το ξύλινο κάγκελο στον γυναικωνίτη και ο μικρός Γιώργος κάπως γλίστρησε και πέφτει κατακέφαλα στις πλάκες της εκκλησίας. Το αίμα από το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια του μικρού τρέχει, και μέσα στην φασαρία μαζεύεται ο κόσμος. Έρχεται και η γιαγιά, που αρχίζει να επικαλείται την Παναγία. Η Σοφία όμως λέει: "Το παιδίν τι δεν κέχει, η Παναΐα έσωσεν" (Το παιδί δεν έχει τίποτε, το έσωσε η Παναγία)». Οι άλλοι όμως το αρπάζουν και τρέχουν στην Πτολεμαΐδα, στο νοσοκομείο. Εκεί ο γιατρός ράβει το τραύμα και κάνουν ακτινογραφία. Τα πάντα βαίνουν καλώς, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θαύμα της Παναγίας είπαν όλοι και επιβεβαιώθηκαν τα λόγια της Σοφίας. Η γιαγιά, μετά...

 Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βασίλισσα, που είχε 4 συντρόφους. Πάνω απ' όλους έδειχνε αδυναμία στον τέταρτο. Τον στόλιζε με ακριβά ρούχα, του χάριζε πάντα τα καλύτερα, τον στόλιζε με κοσμήματα, του φορούσε αρώματα και του φερόταν πολύ γενναιόδωρα.. Ο τρίτος σύντροφος της βασίλισσας είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση, ήταν αλαζών, όμως εκείνη τον αγαπούσε και τον σύστηνε με υπηρηφάνεια στον κύκλο της και φοβόταν μήπως κάποια μέρα, θα την άφηνε για άλλη γυναίκα.. Ο δεύτερος σύντροφος της ήταν πάντα ευγενικός κι υπομονετικός μαζί της. Όταν εκείνη αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα, ήξερε ότι μπορούσε να βασιστεί πάνω του, ότι θα την άκουγε και θα τη βοηθούσε στην λύση του. Ο πρώτος αν και ήταν πιστός σαν σκυλί και βρισκόταν πάντα δίπλα της, εκείνη δεν του έδινε σημασία, τον παραμελούσε, τον ειρωνευόταν και τον έδιωχνε από κοντά της. Και μια μέρα, η βασίλισσα αρρώστησε βαριά και κατάλαβε πως θα πεθάνει. Σκέφτηκε τότε πως είχε 4 συντρόφους, όμως σε λίγο δε θα'χε κανέναν. Έτσι τους φώναξε όλους...

   

 Μέχρι να διαβείς τους δρόμους του Ουρανού.... Μην στενοχωριέσαι....!! Μην απελπίζεσαι  ψυχή μου,για όλες τις δυσκολίες που σε βρίσκουν... Είσαι κάτω από το άγρυπνο Θεϊκό βλέμμα.. Που ξέρει τι επιτρέπει... Που σε αγαπά τόσο πολύ κ όταν νιώσεις πως λυγίζεις από το ασήκωτο βάρος της λύπης,κοίταξε το σταυρό Του Χριστού.. Εκεί μόνο μπορείς να βρείς την πιο μεγάλη παρηγοριά.... Αγωνίσου όσο αντέχεις ψυχή μου....!!! Πονάς..;; Σφίξε τα δόντια σου κ ξέχασε τον πόνο...!! Ματώνεις..;; Πάρε το μαντήλι της παρηγοριάς κ σκούπισε τα δάκρυά σου... Αυτά τα όμορφα διαμάντια που κυλούν αστραφτοκοπώντας... Σκοντάφτεις στο πετρώδες μονοπάτι της ζωής..;; Δεν πειράζει... Καθάρισε με χαρά το δρόμο σου κ σήκωσε τις πέτρες που γίνονται αιτία να πέφτεις.... Κοίταξε τες....!!! Κάτω από κάθε πέτρα,όσο κοφτερή κ αν είναι γράφει"σ'αγαπώ.." Δοκιμασίες είναι,γιατί Εκείνος που κείτεται Σταυρωμένος,σου έχει τεράστια εμπιστοσύνη...!! Εσύ Τον εμπιστεύεσαι..;;; Αν η απάντησή σου είναι θετική,τότε σήκω ξανά, ...

 Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: Ο άνθρωπος είναι ευκολότερο να σωθεί, παρά να κολαστεί.  Πρέπει να είναι κάποιος πολύ κακός και διεστραμμένος, πρέπει να μην θέλει τον Χριστό για να κολαστεί,  διότι δεν υπάρχουν πόρτες και κλειδαριές στον άδη καθώς τις χάλασε ο Χριστός με την Σταύρωση και την Ανάστασή Του.  Αν κολαστεί κάποιος άνθρωπος, πάει να πει ότι είχε τέτοια κακία, που στάθηκε και έφτιαξε πόρτα, έβαλε κλειδαριά μπήκε μέσα και κλειδώθηκε.  Τότε χάλαλι του, εφόσον έχει τέτοια κακία…  Ο Θεός τον διευκόλυνε που κατέβηκε στο Άδη για να σωθεί και αυτός μόνος του και θεληματικά θέλει να κολαστεί… Πάνω σε αυτό να σας πω κάτι παρηγορητικό.  Ο Χριστός είπε στον Πέτρο: – Πάρε τα κλειδιά του Παραδείσου… Τα κλειδιά αυτά είναι το μυστήριο της μετανοίας και της εξομολογήσεως.  Και άφησε ο Χριστός τα κλειδιά του Παραδείσου στον Πέτρο.  Τα κλειδιά όμως της αβύσσου και της κολάσεως τα έχει πάρει ο ίδιος.  Είναι σαν λέει ο Κύριος: – Πήρα τα κλειδιά για να ...

 Ο Άγιος Νεκτάριος και το Άγιον Όρος Άγιε Νεκτάριε πρέσβευε υπέρ ημών Η εμφάνιση του Αγίου Νεκταρίου στο Άγιο Όρος Όταν αναγνωρίστηκε Άγιος, ο Άγιος Νεκτάριος το 1961, σε μια μονή του Αγίου Όρους, δημιουργήθηκαν 2 παρατάξεις μοναχών. Οι μεν παραδέχονταν την Αγιότητα του, οι δε, την αμφισβητούσαν. Ο ηγούμενος της μονής, βλέποντας την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο μοναστήρι, κάλεσε μια μέρα τους μοναχούς και τους είπε: -Δεν θα γίνει το θέμα της αγιοσύνης του Νεκταρίου, αιτία να χάσουμε τις ψυχές μας, αντιμαχώντας μεταξύ μας. Κηρύττω τριήμερη νηστεία και με την προσευχή μας, να ζητήσουμε από το Θεό να μας αποκαλύψει, αν ο γέροντας Νεκτάριος είναι Άγιος ή όχι. Πράγματι αυτό και έκαναν... Την τρίτη ημέρα και ενώ ετοιμαζόταν ο ηγούμενος να κατέβει στην Εκκλησία, χτυπάει διακριτικά η πόρτα του κελλιού του και μπαίνει μέσα ο Άγιος Νεκτάριος!!!... Όταν μπήκε μέσα, ο ηγούμενος αμέσως τον αναγνώρισε και έπεσε να τον προσκυνήσει. Του λέει τότε ο Άγιος Νεκτάριος: - Αδερφέ Αθανάσιε (έτσι έλεγα...

 Εἶμαι ἀνάξιος νὰ Κοινωνήσω; λένε μερικοί. Μὰ γιὰ τοὺς ἀξίους εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία; Καὶ ποιός εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ μπορεῖ νὰ τολμήσει καὶ νὰ πεῖ, ὅτι «ἐγὼ ἀξίως Μεταλαμβάνω»;  Ὁ Θεὸς δὲν ἦρθε γιὰ Ἁγίους στὸν κόσμο. Ἦρθε γιὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς τὸν κόσμο. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν δέχεται τὸν Χριστὸ ὡς Σωτῆρα, ὅτι εἶναι ἁμαρτωλός, ὁ Χριστὸς γι᾿αὐτὸν δὲν ἦρθε.  Θὰ τοῦ πεῖ ὁ Χριστός: «Ἐσὺ εἶσαι Ἅγιος, πήγαινε. Ἐγὼ ἦρθα γιὰ τοὺς ἁμαρτωλούς…  Ἂν ὅμως παραδέχεσαι, ὅτι εἶσαι ἁμαρτωλός, ἐὰν παραδέχεσαι ὅτι εἶσαι ἀνάξιος… ἦρθα γιὰ σένα!  Γιὰ σένα ποὺ εἶσαι ἄξιος καὶ Ἅγιος, δὲν ἦρθα γιὰ σένα…».  Ἀλλὰ καὶ πῶς καὶ πότε θὰ γίνεις ἄξιος;  Μὲ τὸ νὰ μένεις μακριὰ ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία, οὐδέποτε θὰ γίνεις ἄξιος, ἐφόσον δὲν παίρνεις τὸ φάρμακο, ποὺ θὰ σὲ κάνει κάποια μέρα ἄξιο. Μοιάζεις μὲ ἐκεῖνον ποὺ θὰ πάει στὴ θάλασσα γιὰ κολύμπι, ὅταν μάθει νὰ κολυμπάει. Μὰ στὴ θάλασσα θὰ μάθει κολύμπι…  Μοιάζει μὲ ἐκεῖνον ποὺ εἶναι ἄρρωστος καὶ περιμένει μόλις γίνει καλά, νὰ πάει στὸ ν...

 ΕΝΑ αγόρι δώδεκα ετών πέθανε στην ενορία του π. Αλεξίου. Στην ζωή του το παιδί αυτό ήταν ιδιαίτερα ήσυχο και το σκέπαζε ή χάρη του Θεού. Ήταν σαν άγγελος και όλοι το θεωρούσαν έτσι. Παντού όπου στεκόταν μετέδιδε γαλήνη. Αν σε μια παρέα ακουγόταν σφοδρή συζήτηση ή τσακωμοί, το παιδί στεκόταν σ' αύτη σιωπηλά, χωρίς να πει ούτε μια λέξη! Αλλά από τα αγνά του μάτια πεταγόταν σαν ένα ουράνιο φώς και όταν οι μεγάλοι καταλάβαιναν ότι είναι δίπλα τους ό άγγελος αυτός, σταματούσαν αμέσως το μάλωμα. Και όταν γινόταν τελεία ησυχία στην παρέα, το παιδί χαμογελούσε αγνά και πήγαινε άλλου. Οι άνθρωποι παρατηρούσαν ότι το παιδί αυτό δεν πήγαινε ασκόπως πέρα δώθε, όπως τα άλλα παιδιά, αλλά πήγαινε και στεκόταν εκεί που ήσαν τσακωμοί και σφοδρές συζητήσεις για να τις καθησυχάσει. Για να αποκατασταθεί κάπου ή ειρήνη ήταν αρκετό να παρουσιαστεί το παιδί αυτό, γι' αυτό και το έλεγαν αγγελούδι τους. Και πραγματικά είχε αγγελική εμφάνιση. Τα μαλλάκια του, τα μάτια του, το χαμόγελο του το παρουσίαζα...

 Μια σπάνια εικόνα, η Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα και ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αγκαλιά με το Χριστό σε παιδική ηλικία..

 Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…»     Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…». Και όταν οι άλλοι θα σου λένε «Μπράβο!», εσύ να νοιώθεις ότι κλέβεις τον Θεό, διότι ο Θεός είναι Εκείνος που σου έδωσε ό,τι σου έδωσε, ώστε να σε χειροκροτούν και να σου λένε οι άλλοι «Μπράβο!». Μην αφήσεις τον νου σου ποτέ και πεις, ότι είσαι άξιος για κάτι. Πάντα να νιώθεις ότι είσαι ανάξιος. Έστω κι αν είσαι άξιος. Διότι κι αν είσαι άξιος, δεν είσαι άξιος από δικά σου φόντα. Είσαι άξιος με δανεικά. Είναι τα χαρίσματα που σου έδωσε ο Θεός. Κατά συνέπεια, πρέπει να ταπεινοφρονείς. Γι’ αυτό ο άνθρωπος πάντα πρέπει να είναι δακρυσμένος, δοξολογώντας τον Θεό για όσα του έχει δώσει. Αλίμονο στον άνθρωπο, που δεν υπολογίζει τον Θεό, νομίζοντας ότι, ό,τι έχει είναι δικά του και ότι τα απέκτησε με δικές του δυνάμεις...

 Από μικρά να συνηθίζουν τον καλό δρόμο.   Να κάνεις μια εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, του Προδρόμου, να έχεις και τον Άγιο του παιδιού σου. Και όταν το παιδί σηκώνεται από τον ύπνο και σου γυρεύει ψωμί, να το βάλεις μπροστά στην εικόνα του Χριστού και να του πεις: - Εγώ, παιδί μου, δεν έχω ψωμί, ο Χριστός έχει. Σήκω να κάνεις τον σταυρό σου, να παρακαλέσουμε τον Άγιο σου να παρακαλέσει τον Χριστό να σου το δώσει. Και έτσι το παιδί παρακινείται για την αγάπη του ψωμιού, μόλις ξυπνά, να βλέπει τον Άγιόν του. Βλέποντας τότε ο διάβολος το παιδί, πως έχει την ελπίδα του στον Χριστό και στον Άγιόν του, κατακαίγεται και φεύγει.  Έτσι να συνηθίζετε τα παιδιά σας, να τα παιδεύετε από μικρά, για να συνηθίζουν στον καλό δρόμο. Αγίου Κοσμά του Αιτωλού