Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Μη λυπάσαι και μην πικραίνεσαι ο Χριστός είναι εδώ Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης Να γνωρίζεις ότι πολλές φορές θα αισθανθείς τον εαυτό σου να ενοχλείται και να λείπει από μέσα του αυτή η αγία ειρήνη και γλυκιά μοναξιά και αγαπητή ελευθερία, και μερικές φορές μπορεί να σηκωθεί από τις κινήσεις της καρδιάς σου μία σκόνη, που θα σε ενοχλήσει στην πορεία που πρόκειται να εκτελέσεις. Και αυτό σου το παραχωρεί ο Θεός για μεγαλύτερο καλό σου. Θυμήσου ότι αυτός είναι ο πόλεμος από τον οποίον οι άγιοι έλαβαν τα στεφάνια των μεγάλων μισθών. Σε όλα εκείνα που σε συγχίζουν πρέπει να πεις: «Κύριέ μου, βλέπεις εδώ τον δούλο σου, ας γίνει σε μένα το θέλημά σου. Γνωρίζω και το ομολογώ ότι η αλήθεια των λόγων σου παραμένει πάντοτε σταθερή και οι υποσχέσεις σου είναι αψευδείς και σ’ αυτές ελπίζω. Εγώ παραμένω μόνον για σένα». Ευτυχισμένη, βέβαια, είναι η ψυχή εκείνη που προσφέρεται με τον τρόπο αυτό στον Κύριό της, κάθε φορά που ενοχληθεί ή συγχισθεί. Και αν παραμείνει ο πόλεμος αυτός και δεν μπορέσει...

 Σε παρακαλώ, κάνε μια προσπάθεια να γνωρίσεις το Χριστό. Δε ξέρεις τι χάνεις! Και μου λες δε τα γουστάρω αυτά. Οι παπάδες και το σινάφι τους με απωθούν. Και σου λέω πιάσε το Χριστό. Κάνε μια προσπάθεια να τον συναντήσεις εκείνον τον ίδιο. Στην καρδιά σου να τον νιώσεις, να επικοινωνήσεις. Όχι απλά ν’ανάψεις ένα κεράκι και να ξαναπάς το Πάσχα. Είναι σα να μου λες: είμαι τρελά ερωτευμένος με μια γυναίκα, αλλά δε βαριέσαι, θα βγούμε μια φορά και ξανά θα τη δω του χρόνου!! Όλοι χωράνε μέσα στην εκκλησία, φίλε! Και οι καλοί παπάδες και οι αγιογδύτες. Και οι καλοί απλοί άνθρωποι και τα λαμόγια. Ο Χριστός, φίλε μου, δεν έκανε διακρίσεις. Ποτέ του. Και τον Ιούδα μέσα στους μαθητές του τον είχε. Αλλά και με τον τελώνη έφαγε στο ίδιο σπίτι και με την πόρνη μίλησε. Και είδες πόσο υπέροχες έγιναν οι ψυχές των τελευταίων μετά! Μόνο που εδώ στην εκκλησία παίρνεις ό,τι ζητήσεις! Ουρανό θα ζητήσεις; Ουρανό θα νιώσεις. Σκάνδαλα θα ψάξεις; Σκάνδαλα θα βρεις. Να σου πω και κάτι που έλεγε ο γέρ.Παΐσι...

 «ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΙΛΑΤΟΙ» Κήρυγμα Μεγάλης Παρασκευῆς τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου [...] Πιλᾶτοι ζοῦνε σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ σὲ κάθε κοινωνία. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς σκοπιμότητας καὶ τῆς ἰδιοτέλειας. Εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεράνω πάντων τοποθετοῦν τὸ συμφέρον τους.  Πιλᾶτοι σύγχρονοι εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι χάριν τοῦ συμφέροντός των ὀνομάζουν τὸ φῶς σκότος καὶ τὸ σκότος φῶς, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ μὴν γίνουν στόχοι ἐπιθέσεων. Πιλᾶτοι σύγχρονοι εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι σιωποῦν μπροστὰ στὴν ἀδικία, ἡ ὁποία προσγίνεται στὸν διπλανό, ἀρκεῖ τὸ ὅτι αὐτοὶ δὲν θίγονται ἀπὸ αὐτήν, γι' αὐτὸ καὶ ἀδιαφοροῦν.  Πιλᾶτοι σύγχρονοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ νίπτουν τὰς χεῖρας των μπροστὰ εἰς τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖ στὴν κοινωνίαν, ἀρκεῖ τὸ ὅτι δὲν εὑρέθη κανεὶς νὰ ἀποδόσει εἰς αὐτοὺς τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ τοῦ κακοῦ.  Πιλᾶτοι σύγχρονοι εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀρέσκονται εἰς τὴν προσωπικήν των εὐτυχίαν, ἔστω καὶ ἄν δίπλα των ὁ κόσμος στενάζει καὶ ὑποφέρει. ...

 ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ : Γιατί μὲ εγκατέλειψες, άνθρωπε; Γιατί αποστράφηκες εμέ, τὸν πολύ Αγαπήσαντά σε;  Γιατί πάλι ενώθηκες μὲ τὸν εχθρό μου ; Θυμήσου πώς κατέβηκα γιά σένα ἀπὸ τοὺς οὐρανούς.   Θυμήσου πώς ἔγινα γιά σένα σάρκα. Θυμήσου πώς γεννήθηκα γιά σένα ἀπὸ τὴν Παρθένο. Θυμήσου πώς ἔγινα γιά σένα βρέφος.  Θυμήσου πώς ταπεινώθηκα γιά σένα.  Θυμήσου πώς ἐφτώχυνα γιά σένα. Θυμήσου πώς ἔζησα γιά σένα ἐπὶ τῆς γῆς. Θυμήσου πώς ὑπέμεινα γιά σένα διωγμούς. Θυμήσου πώς ἀποδέχτηκα, γιά σένα, τὶς κακολογίες,τὶς ὕβρεις, τὶς ἀτιμώσεις, τὶς πληγές, τοὺς ἐμπτυσμούς,τοὺς κολαφισμούς, τὶς κοροϊδίες καὶ τὶς καταδίκες. Θυμήσου πώς γιά σένα «μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθην».  Θυμήσου πώς γιά σένα ἔλαβα τὸν ἀτιμωτικὸ θάνατο. Θυμήσου πώς γιά σένα ἐνταφιάστηκα.  Κατέβηκα ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς γιά νά σὲ ἀνεβάσω στούς οὐρανούς. Ταπεινώθηκ...

 Μην χάνεις την εμπιστοσύνη σου στο Θεό. Προσευχήσου!   Ο Θεός δεν επιτρέπει, έλεγε ο Μέγας Αντώνιος, μεγάλους πειρασμούς στους σημερινούς ανθρώπους, γιατί είναι ασθενέστεροι από τους παλαιότερους και δεν κάνουν υπομονή. Όταν ο Μέγας Αντώνιος ήταν ακόμη πολύ νέος στην ηλικία κι αρχάριος στην άσκηση, έπεσε σε ακηδία. Αγωνιζόταν ολομόναχος βαθιά στην έρημο, δεν είχε οδηγό κι οι λογισμοί άρχισαν να του φέρνουν σύγχυση. Δεν έχασε όμως την εμπιστοσύνη του στο Θεό. Γονάτισε και προσευχήθηκε μ’ αυτά τα λόγια: «Κύριε, θέλω να σωθώ, αλλά δε μ’ αφήνουν ούτε στιγμή ήσυχο οι λογισμοί μου. Δεν έχω άλλον από Σε, Κύριέ μου, να με διδάξει τι να κάνω. Μη θελήσεις ποτέ να με αφήσεις». Η προσευχή τον ανακούφισε. Αμέσως πήρε και την απάντηση που ζητούσε. Μόλις σηκώθηκε είδε στην άλλη άκρη του κελιού του έναν άλλο Αντώνιο, καθισμένο σε σκαμνί να πλέκει ψαθί. Στάθηκε σαστισμένος και τον παρακολουθούσε. Σε λίγο τον είδε ν’ αφήνει το εργόχειρο και να προσεύχεται με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό. Ύστερ...

 Άγιοι Θεόδωρος ο πρίγκιπας και Δαβίδ και Κωνσταντίνος οι υιοί του Ημερομηνία Εορτής: 19/09/2023 Ο Όσιος Θεόδωρος ήταν γιος του πρίγκηπα του Σμόλενσκ,Ρόστισλαβ Μστισλαβόβιτς.Ήταν ταπεινός και πράος και από την νεανική του ηλικία διήγε βίο ευλαβή και ευάρεστο στο Θεό.Μέχρι τα βαθιά γεράματα καθοδήγησε τον λαό του με σύνεση. Ήταν δίκαιος με όλους και προστάτευε τα ορφανά,τις χήρες και τους φτωχούς.Νήστευε σκληρά και προσευχόνταν πολύ είτε ιδιωτικά,είτε στους ναούς που ο ίδιος είχε κτίσει ή ανακαινίσει. Όταν αρρώστησε και αισθάνθηκε το τέλος του ,κάλεσε κοντά του την σύζυγό του και τα παιδιά του και τους ζήτησε να ζήσουν εν ειρήνη και με αγάπη.Ζήτησε να τον μεταφέρουν σ'ένα μοναστήρι για να εκπληρώσει μία παλιά επιθυμία του-να καρεί μοναχός.Έλαβε το Μέγα Αγγελικό σχήμα λίγο πριν πεθάνει. Εκοιμήθη στις 19 Σεπτεμβρίου 1299.Το άφθαρτο λείψανό του τελεί μέχρι σήμερα πολλά θαύματα

 Το εικονοστάσι της μάνας, στο πατρικό μας σπίτι… Η μάνα πάντα φρόντιζε το καντηλάκι του να καίει ήταν δεν ήταν γιορτή, θεωρούνταν ευλογία για το σπίτι και προστασία απο όλα τα κακά. Πόσες προσευχές δεν είχε ακούσει το παλιό εικονοστάσι… Όταν δεν είχαμε να φάμε, όταν το μεροκάματο στα χωράφια του πατέρα δεν έφτανε ούτε για ψωμί, όταν τα τρια μοναδικά ζώα της οικογένειας δεν έβγαζαν γάλα, και τι θα πίναμε τα μικρά, όταν έβρεχε καταρακτωδώς και οι τρύπες στην σκέπη έσταζαν, η μάνα έπιανε με λεκάνη τσίγκινες τα νερά και προσευχόταν μην πλημμυρίσει το σπίτι, όταν αρρωσταίναμε και μας έκαιγε ο πυρετός ήθελε η παναγία να κάνει το θάυμα της γιατί που λόγος για γιατρούς και φάρμακα…και όλες οι προσευχές από μέσα της να μην ακούσει κανείς και στεναχωρηθεί… όλα να τα αντέχει… όλα να τα υπομένει… έτσι μεγάλωσε τα παιδιά της… με βοήθεια το παλιό εικονοστάσι και την ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ! Στα χρόνια της τουρκοκρατίας τα εικονοστάσια ήταν πολύ απλά. Ήταν ένα μικρό ράφι από σανίδι και ένα υποστήρ...

 Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς.   Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Πού είσαι Θεέ μου; Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά, δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου. Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια. Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο. Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο. Τι Θεός είσαι; Όχι! Μη σκεφθείς ποτέ έτσι. Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική. Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου. Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί και τα πιέζεις, για να μη μείνει καθόλου κενό αέρος. Ούτε αέρας δεν μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου, και θέλεις να χωρέσει ο Θεός, τον οποίο δεν χωρούν ολόκληροι οι ουρανοί; "Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή, σε βεβαιώ ότι δεν θα καθυστερήσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να σου πραγματώσω τους πόθους σου, τις λαχτάρες σου, τα θεϊκά σου όνειρα. Αμέσως θα το κάνω." Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση...

 Δύο Μάνες....... Η μία του Ιησού και η άλλη του Ιούδα.....Δύο Μάνες που πόνεσαν...... Η μία για τον Θάνατο και η άλλη για την Προδοσία. Τι μπορεί να ειπώθηκε ανάμεσά τους; Η περιγραφή φέρει ρίγη συγκίνησης: Η στιγμή που η Παναγία συναντά την μάνα του Ιούδα είναι συγκλονιστική.  ................... Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο, την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο, τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο. Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος, θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος. Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη, και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει. Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα; Κι ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα. Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει. Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει; Ποιος σαν Αυτ...

 Ξυπνάτε!   Κόσμε, γλέντα, διασκέδαζε, ὀργίαζε, μοίχευε, μάζευε λεπτά. Ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, Ἰοῦδαι τῆς ἀνθρωπότητος, κτίζετε κατοικίες, πολυκατοικίες καὶ διαμερίσματα· ἀγοράζετε αὐτοκίνητα, κόττερα καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε. Μαζεύετε λοιπόν, γλεντᾶτε καὶ διασκεδάζετε· ἀλλὰ πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας κρέμεται ἡ σπάθη τοῦ Δαμοκλέους. Ἀπὸ μία κλωστὴ κρέμεται ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου· καὶ ἐὰν αὐτὴ κοπῇ, οὐαί τῷ κόσμῳ. Ξυπνᾶτε! Ξύπνα, κόσμε. Ξυπνᾶτε, πλούσιοι καὶ φτωχοί. Ξυπνᾶτε, ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς τοῦ Ὑψίστου. Ξύπνα κ᾿ ἐσύ, Αὐγουστῖνε, διότι τὸ τέλος σου ἐγγίζει – ποιός ξέρει ἂν τὸ ἔτος αὐτὸ δὲν εἶνε τὸ τελευταῖο τῆς ζωῆς μου; Ξύπνα κ᾿ ἐσύ, Ἑλλάς, ποὺ κοιμᾶσαι ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ ἑτοιμάζονται... Ἁμαρτήσαμε ὅπως οἱ Νινευῖται, καὶ πρέπει νὰ μετανοήσουμε ὅπως οἱ Νινευῖται. Καὶ ὁ Θεός, ποὺ εἶνε πατέρας, θὰ κάνῃ τὸ ἔλεός του…. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ +

 Σ’ αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι.     "Σε κοίταξα παιδί μου όπως πάντα όταν ξύπνησες το πρωί. Περίμενα να μου πεις δύο-τρεις λέξεις, ευχαριστώντας με για όσα σου συνέβαιναν, ζητώντας την γνώμη μου για ότι πρόκειται να κάνεις σήμερα. Παρατήρησα ότι ήσουν πολύ απασχολημένος προσπαθώντας να βρεις τα κατάλληλα ρούχα για να πας στη δουλειά σου. Ήλπιζα να βρεις κάποιες στιγμές να μου πεις μια καλημέρα! Αλλά ήσουν πολύ απασχολημένος. Για να δεις ότι είμαι κοντά σου, έφτιαξα για σένα τον πολύχρωμο ουρανό και το κελάηδημα των πουλιών. Κρίμα όμως που δεν παρατήρησες ούτε τότε την Παρουσία μου. Σε ατένιζα όταν έφευγες βιαστικός προς τη δουλειά σου και πάλι περίμενα. Υποθέτω ότι εξαιτίας της απασχόλησης σου, δεν είχες χρόνο ούτε τότε να μου πεις δύο λόγια. Όταν γυρνούσες από τη δουλειά είδα τη κούραση, το άγχος σου και σου έστειλα ένα ψιλόβροχο για να σε απαλλάξει από την πίεση της ημέρας. ! Νόμιζα ότι θα με θυμηθείς. Ως αντάλλαγμα όμως αγανακτισμένος , με έβρισες. Επιθυμούσα ...

 Σήκω και προχώρα!   Πολλοί άνθρωποι στέκονται μακριά ακόμη από τον Χριστό αμετανόητοι και ανεξομολόγητοι, γιατί λογαριάζουν τα αμαρτήματά τους. Δεν σε ρωτάει ο Χριστός γιατί αμάρτησες. Ο Χριστός σε ρωτάει: - Έπεσες... Θα ήθελες να σηκωθείς; Αυτό είναι το θέμα. Και πολλοί κακορίζικοι από εμάς δεν θέλουνε να σηκωθούνε. Γιατί; - Ε, θα ξαναπέσω... λένε. - Σοβαρά; Αυτό κάνεις στο δρόμο όταν πέφτεις; Κάθεσαι κάτω, επειδή πρόκειται να πέσεις του χρόνου; Σηκώνεσαι και προχωρείς το δρόμο σου, έστω και αν πέσεις σε 5 μέτρα πάλι. Έτσι είναι και στα Χριστιανικά πράγματα. Δημήτριος Παναγόπουλος

Όταν λέμε «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ο πειρασμός κατακαίεται Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με: – Παππού, βοήθησέ με. – Mωρέ πολύ τρομαγμένος φαίνεσαι. Τι έχεις, παιδί μου; – Ε, να Γέροντα. Ο πειρασμός δεν με αφήνει ήσυχο. Και στον ύπνο, αλλά και φανερά ξύπνιο με πολεμά. Στον ύπνο φωνές, απειλές. Στην αγρυπνία το ίδιο. Μόλις αρχίσω τον κανόνα μου χτυπά την πόρτα, ακούω άγριες φωνές, απειλές. Από τον φόβο μου τρέμω σαν ψάρι. Που να πάω να γλυτώσω! – Μωρέ, εσύ μεγάλος αγωνιστής είσαι. Σε κατάλαβε ο σατανάς και γελά μαζί σου. Όταν λέμε «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», ο πειρασμός κατακαίεται, μόνο που ακούει το όνομα του Χριστού. Πάση θυσία μηχανεύεται να μας καταφέρει να σιωπήσουμε. Βάζει μέριμνες, ιδέες, περισπασμούς, και ο,τι άλλο φανταστείς. Μόνον ευχή να μη λέμε. Εσένα σε βρήκε δειλό. Σου λέει, η σταματάς την ευχήν η μπαίνω να σε σκοτώσω. Εσύ… το΄ χαψες. Βρε μην τον φοβάσαι, είναι ψεύτης. Ούτε τρίχα δεν θα μας πειράζει αν δεν έχει την άδειαν από πάνω. Ο Θεός τον αφήνει για να ...

 "Εις εμέ το λέγεις Κύριε; Εις εμέ;"... Να ζείς σε αυτόν τον άχαρο βίο, ταπεινός, άσημος, διωγμένος, με θυσίες, στερήσεις, συκοφαντίες, με ευαγγελικό ζήλο, αγάπη για τον πλησίον, ανεξικακία, απλότητα, πτωχεία αποστολική, θείες αποκαλύψεις, αλλοιωμένος από έρωτα θεϊκό,με προσευχή αδιάλειπτη, με εξ ύψους διαβεβαιώσεις για την πνευματική σου πορεία, και την ύστατη επιθανάτια ώρα να μην σε έχει εγκαταλείψει ακόμα ο φόβος του θανάτου και της κρίσης, και να θεωρείς τον εαυτό σου, ως τον έσχατο και πλέον περιφρονημένο αμαρτωλό! Πνευματικά μέτρα δυσθεώρητα... Όταν έφτασε η ώρα να παραδώσει το πνεύμα του ο άγιος της υπομονής, κατήλθε να τον παραλάβει ο ίδιος ο Κύριος. Τα τελευταία λόγια του αγίου Νεκταρίου ήταν τα εξής: "Εις εμέ το λέγεις Κύριε; Εις εμέ;"... Προφανώς, έβλεπε εκείνη την στιγμή ανεωγμένους τους ουρανούς και δόξα ανεκλάλητη και λάμβανε εκείνη την στιγμή πρόσκληση από τον Κύριο στην αιώνια βασιλεία Του και μέχρι εκείνη την έσχατη επιθανάτια στιγμή, δεν θεωρούσε ...

 Από την παιδική ηλικία του Αγίου Νεκταρίου στην Πόλη (ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ) Ο μικρός Αναστάσιος, νυν Άγιος Νεκτάριος, όταν ήταν παιδάκι, δούλευε στην Κωνσταντινούπολη. Έναν κρύο χειμώνα, κατά τον οποίο ο Άγιος υπέφερε, επειδή έλιωναν τα ρούχα του, έγραψε γράμμα προς τον Χριστό, όπου ανέφερε τα εξής: «Χριστούλη μου, με ρώτησες γιατί κλαίω. Λιώσανε τα ρούχα μου, λιώσανε τα παπούτσια μου, βγήκαν τα δάχτυλα μου έξω και υποφέρω. Κρυώνω τώρα τον χειμώνα. Πήγα χθες βράδυ στον παραφέντη μου και με έδιωξε. Μου είπε να γράψω στην πατρίδα, να μου στείλουν από κει. Χριστούλη μου, τόσο καιρό εργάζομαι και δεν έστειλα γρόσι στην μητέρα μου. Τι να κάνω τώρα; Πώς να τα καταφέρω δίχως ρούχα; Μπαλώνω, μπαλώνω και σκίζονται. Συγχώρεσε με που σε ενοχλώ. Σε προσκυνώ και σε λατρεύω. Ο δούλος σου Αναστάσιος». Τοποθέτησε το γράμμα στο φάκελο και έγραψε «Δια τον Κύριον ημών Ιησού Χριστόν. Εις τους ουρανούς». Και ξεκίνησε για το ταχυδρομείο. Κατά θεϊκή συγκυρία, ο γείτονας του, ο κυρ Θεμιστοκλής, π...

 Κατά την εσχάτη ημέρα «κάθε γλώσσα θα ομολογήσει» και θα ανυμνήσει, θέλοντας και μη θέλοντας «ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός…» Το περιεχόμενο της προσευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» Αυτή, λοιπόν, η θεία προσευχή, η επίκληση του Σωτήρα μας, το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με» είναι και προσευχή και ευχή και ομολογία πίστεως και μεταδίδει το Άγιο Πνεύμα και χορηγεί τις θείες δωρεές, είναι και κάθαρση της καρδιάς, διώχνει τους δαίμονες και κατοικίζει μέσα της τον Ιησού Χριστό, είναι πηγή πνευματικών σκέψεων και θείων λογισμών, απολύτρωση των αμαρτιών, θεραπεία των ψυχών και των σωμάτων, χορηγός θείου φωτισμού, ανάβρυση του ελέους του Θεού και βραβεύτρια με αποκαλύψεις και θείες μυήσεις του ταπεινού ανθρώπου, και η μόνη σωτηρία, επειδή περιέχει το σωτηριώδες όνομα του Θεού μας, το οποίο είναι το μόνο όνομα που επικαλούμεθα, δηλαδή του Ιησού Χριστού του Υιού του Θεού. Και δεν υπάρχει άλλο όνομα με το οποίο να μπορούμε να σωθούμε , όπως λέει ο Απόστολος. Γι’ αυτό κ...

 Το να τα βάζεις με το Χριστό και την Ορθοδοξία, είναι σαν να κλωτσάς καρφιά»  – Εμείς δεν έχουμε βάλει το Χριστό στο ζωή μας, γι΄αυτό και μας φαίνεται πολύ δύσκολος ο Χριστιανισμός. – Ο Χριστιανισμός είναι ένας ατομικός πειραματισμός. Όσο εγώ να σας λέω, πόσο γλυκό είναι το μέλι, αν εσείς δεν βάλετε το χέρι στο μέλι για να το γευτείτε, δεν θα με καταλάβετε. Πρέπει να υπάρχει θέληση από τον άνθρωπο, για να γευτεί το μέλι και μετά θα μπορέσει να καταλάβει τα λεγόμενα μου. Εμείς όμως δυστυχώς δεν θέλουμε να δοκιμάσουμε…. – Όλες οι θρησκείες του κόσμου »μιλάνε» στο νου του ανθρώπου. Μόνο η Ορθοδοξία »μιλάει» στην καρδιά του. – Mόνο ο Ορθόδοξος παππάς εκβάλλει δαιμόνια από έναν δαιμονισμένο, ενώ στους ετερόδοξους και αλλόδοξους κληρικούς ο δαίμονας αδιαφορεί. Μόνο ο Ορθόδοξος ιερέας διαβάζει Αγιασμό και δεν χαλάει ποτέ, ενώ αν το διαβάσουν το νερό »οι άλλοι», το νερό σε λίγο καιρό θα βρωμίσει. Mόνο στον Ορθόδοξο Πατριάρχη βγαίνει το Άγιο Φως το Πάσχα. Τί άλλο αποδείξεις θέλετε, γι...

 ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ.... Ευλογείτε τον κύριο πάντες οι Άγγελοι Αυτού, Δυνατοί Ισχυροί που κανουν τον Λόγο Αυτού. Ευλογείτε τον Κύριο Αιώνια Πάντες οι Άγγελοι Αυτού, Πνεύματα πυρός έμπροσθεν του θρόνου. Ευλογείτε τον Κύριο Ιησού Χριστό Πάντες οι Δυνάμεις και Εξουσίες Αυτού Οι εκ της Ουράνιας Σιών Ανυψώνοντες ξίφη. Προς Δόξαν Κυρίου πύρινες φλόγες και λειτουργοί παραστα θείτε Μαζί μου αυτή την στιγμή, Εν Ονόματι Κυρίου. (3 φορές όλο) ΤΙΣ ΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΠΙΚΛΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΣΕΣ ΟΙ ΕΝΑΝΤΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕ ΙΣ ΝΑΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΙΝΗ ΛΑΜΑ Τ ΟΥ ΞΙΦΟΥΣ ΤΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΣΑΣ ΔΙΑΛΥΕΙ Κύριε δίκασε αυτούς που με αδικούν, Με την Δικαιοσύνη Σου Κύριε κατέστρεψε τα έργα των ορατ ών και Αοράτων πουέρχονται εναντίον του δούλου σου ....... ........? (το όνομα σας η για όποιον διαβάζεται η ευχή) Στείλε κύριε τους Πύρινους Λειτουργούς σου όπως καταστρ έψουν Κάθε ενάντιαδύναμη στο όνομα του Ιησού Χριστού. Ας Στραφούν πίσω και ας πέσουν στις π...

 Άγιος Παΐσιος - Ο Χριστός έχει αφαιρέσει από τον διάβολο το δικαίωμα να κάνη κακό...... Πολύς δαιμονισμός υπάρχει σήμερα στον κόσμο. Ο διάβολος αλωνίζει, γιατί οι σημερινοί άνθρωποι του έχουν δώσει πολλά δικαιώματα και δέχονται δαιμονικές επιδράσεις φοβερές. Έλεγε ένας πολύ σωστά: “Ο διάβολος παλιά ασχολείτο με τους ανθρώπους, τώρα δεν ασχολείται! Τους έβαλε στον δρόμο και τους λέει: “Ώρα καλή!” και τραβάνε οι άνθρωποι!” Είναι φοβερό! Βλέπετε, τα δαιμόνια στην χώρα των Γαδαρηνών (1), για να πάνε στα γουρούνια, ζήτησαν άδεια από τον Χριστό, γιατί τα γουρούνια δεν είχαν δώσει δικαίωμα στον διάβολο και αυτός δεν είχε δικαίωμα να μπη σ' αυτά. Ο Χριστός επέτρεψε να μπη, για να τιμωρηθούν οι Ισραηλίτες, επειδή απαγορευόταν να τρώνε χοιρινό κρέας. - Γέροντα, είναι μερικοί που λένε ότι δεν υπάρχει διάβολος. - Ναι, κι εμένα μου είπε κάποιος: “Να βγάλης από την γαλλική μετάφραση του βιβλίου “Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης” αυτά που αναφέρονται στους δαιμονισμένους, γιατί οι Ευρωπαίοι δεν θα ...

 Χίλιες φορές Δόξα Σοι ο Θεός!!! Ζούσε κάποτε ένα γεροντάκι, που ήταν εκ γενετής τυφλός. Κάθε μέρα δόξαζε τον Θεό για τα καλά και τα άσχημα της καθημερινότητάς του. Προσευχόταν, έκανε μετάνοιες, κομποσχοίνι και εξομολογούταν συχνά. Ποτέ δεν παραπονέθηκε για το «πρόβλημά» του… Κάποτε τον έπιασε μια βαριά και τρομερή αρρώστια, σφάδαζε από τους πόνους, αλλά και πάλι δόξαζε τον Θεό. Κάθε μέρα που περνούσε ο πόνος μεγάλωνε, αλλά εκείνος δόξαζε τον Θεό. Κάποια στιγμή τον συνάντησαν δυό καλογέρια που τον άκουγαν από μακριά να επικαλείται την Μεγαλόχαρη. – Έλα γέροντα, κάνε υπομονή, πες Δόξα Σοι ο Θεός… Αυτός ξέρει για ποιο λόγο τα επιτρέπει όλα… του είπαν. Ο γέροντας συνοφρυωμένος και με έντονη φωνή τους απήντησε: – Μόνο μια φορά Δόξα Σοι ο Θεός; Χίλιες φορές Δόξα Σοι ο Θεός… Τι νομίζετε δηλαδή;; Για φαντάσου όμως να γίνω καλά, να μου δώσει ο Θεός μάτια και να βλέπω και να μου επιτρέψει σαρκικό πόλεμο, που έχει πετάξει τόσους από τα μοναστήρια…. Θα το άντεχα αυτό τότε;;;; Ξέρει ο Θεός τι ...