Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Αγάπησε την, όχι επειδή είναι γυναίκα σου, αλλά επειδή την διάλεξες εσύ. Αγάπα την, αν και συχνά την θέλεις διαφορετική. Αγάπα την, όταν έχει πονοκέφαλο. Αγάπα την όταν ουρλιάζει. Αγάπα την όταν εινει σιωπηλή και κλαίει κρυφά. Αγάπα την όταν είναι κουρασμένη. Αγάπα την όταν είναι χαρούμενη και τραγουδά τραγούδια που δεν σου αρέσουν. Αγάπα την όταν σε σαγηνεύει. Αγάπα την όταν φοράει σέξι φούστα και παπούτσια με τακούνια. Αγάπα την όταν είναι στον καναπέ με φούτερ και κάλτσες. Αγάπα την όταν θέλει να δραπετεύσει. Αγάπα την και μην την αποκαλείς "μαμά". Είναι η μαμά των παιδιών σου, όχι η δική σου. Αγάπα την όταν είναι ευτυχισμένη. Αγάπα την όταν είναι απελπισμένη, και κοιτάζει τις ρυτίδες και τα ακατάστατα μαλλιά. Αγάπα την όταν παλεύει. Αγάπα την όταν κοιμάται και την κοιτάς χωρίς να την αγγίζεις. Πάντα να την αγαπάς. Αγάπα την όταν χτυπάς την πόρτα και φεύγεις, σε έναρξη ενός ακόμα καθημερινού αγώνα. Αγάπα την κάθε μέρα. Αγάπα την ανεπιφύλακτα, χωρίς όρια, χωρίς φόβο. Αγάπα...

 Μη λυπάσαι και μην πικραίνεσαι ο Χριστός είναι εδώ Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης Να γνωρίζεις ότι πολλές φορές θα αισθανθείς τον εαυτό σου να ενοχλείται και να λείπει από μέσα του αυτή η αγία ειρήνη και γλυκιά μοναξιά και αγαπητή ελευθερία, και μερικές φορές μπορεί να σηκωθεί από τις κινήσεις της καρδιάς σου μία σκόνη, που θα σε ενοχλήσει στην πορεία που πρόκειται να εκτελέσεις. Και αυτό σου το παραχωρεί ο Θεός για μεγαλύτερο καλό σου. Θυμήσου ότι αυτός είναι ο πόλεμος από τον οποίον οι άγιοι έλαβαν τα στεφάνια των μεγάλων μισθών. Σε όλα εκείνα που σε συγχίζουν πρέπει να πεις: «Κύριέ μου, βλέπεις εδώ τον δούλο σου, ας γίνει σε μένα το θέλημά σου. Γνωρίζω και το ομολογώ ότι η αλήθεια των λόγων σου παραμένει πάντοτε σταθερή και οι υποσχέσεις σου είναι αψευδείς και σ’ αυτές ελπίζω. Εγώ παραμένω μόνον για σένα». Ευτυχισμένη, βέβαια, είναι η ψυχή εκείνη που προσφέρεται με τον τρόπο αυτό στον Κύριό της, κάθε φορά που ενοχληθεί ή συγχισθεί. Και αν παραμείνει ο πόλεμος αυτός και δεν μπορέσει...

 Στά ὅπλα! Στά ὅπλα! Ἰδού! Κηρύσσομεν πόλεμον ἐναντίον τοῦ ἑωσφόρου! Τά μικρόβια, πού ἀπαρατήρητα ἠμποροῦν νά εἰσχωρήσουν εἰς τόν ψυχικόν ὀργανισμόν ἑνός ἔθνους καί νά κάμουν θραῦσιν καί διαλύσουν καί τό ἰσχυρότερον κράτος τοῦ κόσμου, εἶναι αἱ κακίαι, τά πάθη, τά διάφορα πάθη τοῦ ἀνθρώπου. Ταῦτα ἐάν ἀναλύσωμεν εἰς τό χημεῖον πού λέγεται Εὐαγγέλιον, θά εὕρωμεν ὅτι λέγονται: φιλαρχία, φιλαργυρία, φιληδονία, πλεονεξία, ἀσέλγεια, μῖσος, φθόνος, ὀργή... Αὐτἀ τά πάθη εἶναι τά ψυχικά μικρόβια πού καλλιεργεῖ μέ τέχνην καί ἐπιστήμην ὁ ἐφευρέτης τῶν ψυχικῶν μικροβίων, ὁ ἑωσφόρος, καί τά διασκορπίζει παντοῦ καί μολύνει ὅλη τήν ἠθικήν ἀτμόσφαιραν τοῦ πλανήτου μας.  Αὐτά τά πάθη, φιλοσοφήσατε ὀλίγον καί θά πεισθῆτε, εἶναι ἐκεῖνα πού γεννοῦν τάς ἀδικίας, τάς διχονοίας, τάς συρράξεις, τάς μάχας, τούς αἱματηρούς πολέμους.  Καί ὅλα αὐτά τά μικρόβια τῶν παθῶν ζοῦν καί τρέφονται μέσα εἰς τήν καρδίαν τῶν ἀνθρώπων.  Ὦ Κύριε! Ἐάν δέν ἐξοντωθοῦν τά μικρόβια, ἐάν δέν ἀποθάνουν τά πάθη, ὁ κό...

 Οί Άγγελοι είναι πάντα έτοιμοι νά μάς βοηθήσουν. Τό έχω δεί μέ τά μάτια μου... Όταν αγαπούμε οί άγγελοι γίνονται οί καλύτεροι συνεργάτες μας.  Αυτοί έρχονται όταν εμείς κάποτε διερωτώμεθα: «Άραγε πού νά πάω; Άραγε άν πάω εκεί τί θα βρω;» Έκανα πολλές μετακινήσεις στή ζωή μου καί τύχαινε νά πηγαίνω από τόπο σέ τόπο, χωρίς νά έχω καμιά ασφάλεια υλική καί πάντα νά έχω τήν προστασία τών αγγέλων. Έλεγα καί λέω: «Πάω από τό καλό στό καλύτερο». Καί άς είναι καί στό χειρότερο καί στό πιό δύσκολο σωματικά, αλλά πάντοτε μέ χαρά. Γιατί ήξερα ότι είναι στό πρόγραμμα Τού Θεού. Αυτό, παιδί μου, νά τό κάνεις όλον τόν καιρό. Όπου κι άν βρίσκεσαι. Όποιος καί άν σέ περιτριγυρίζει. Όποιος καί άν σέ προσβάλει ή σέ στενοχωρεί. Όποιος κι άν σ΄αγαπά. ΟΛΑ όσα γίνονται είναι στό πρόγραμμα Τού Θεού καί γι΄αυτό θά τ’ αγαπάς… Ποτέ νά μήν λές «γιατί περνώ αυτό»; Αλλά νά παρακαλείς τόν Θεό νά σού χαρίσει τό όραμα τής άλλης όχθης…Τότε θά βλέπεις όπως οί Άγγελοι τά γινόμενα εδώ όπως πραγματικά είναι: ΟΛΑ στ...

 Μην χάνεις την εμπιστοσύνη σου στο Θεό. Προσευχήσου!   Ο Θεός δεν επιτρέπει, έλεγε ο Μέγας Αντώνιος, μεγάλους πειρασμούς στους σημερινούς ανθρώπους, γιατί είναι ασθενέστεροι από τους παλαιότερους και δεν κάνουν υπομονή. Όταν ο Μέγας Αντώνιος ήταν ακόμη πολύ νέος στην ηλικία κι αρχάριος στην άσκηση, έπεσε σε ακηδία. Αγωνιζόταν ολομόναχος βαθιά στην έρημο, δεν είχε οδηγό κι οι λογισμοί άρχισαν να του φέρνουν σύγχυση. Δεν έχασε όμως την εμπιστοσύνη του στο Θεό. Γονάτισε και προσευχήθηκε μ’ αυτά τα λόγια: «Κύριε, θέλω να σωθώ, αλλά δε μ’ αφήνουν ούτε στιγμή ήσυχο οι λογισμοί μου. Δεν έχω άλλον από Σε, Κύριέ μου, να με διδάξει τι να κάνω. Μη θελήσεις ποτέ να με αφήσεις». Η προσευχή τον ανακούφισε. Αμέσως πήρε και την απάντηση που ζητούσε. Μόλις σηκώθηκε είδε στην άλλη άκρη του κελιού του έναν άλλο Αντώνιο, καθισμένο σε σκαμνί να πλέκει ψαθί. Στάθηκε σαστισμένος και τον παρακολουθούσε. Σε λίγο τον είδε ν’ αφήνει το εργόχειρο και να προσεύχεται με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό. Ύστερ...

 Ας μιλάμε στον Χριστό!   «Νὰ εὐγνωμονοῦμε τὸν Κύριο. Τὸν Τριαδικό μας Θεό. Ποὺ μᾶς ἔδωσε τὴν Παναγία μας καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. Εἶναι οἱ πραγματικοὶ καὶ ἀληθινοὶ καὶ παντοτινοὶ φίλοι καὶ συγγενεῖς μας. Αἰσθανόμεθα, πολλὲς φορές, μόνοι. Ἀποξενωμένοι. Περιφρονημένοι. Ἂν θέλετε, στὰ ἀζήτητα καὶ στὸ περιθώριο. Καὶ νομίζομε πὼς δὲν ἔχομε καμμία ἀξία. Καὶ πιστεύομε πὼς κανένας δὲν μᾶς θέλει. Κανένας δὲν μᾶς ἀγαπᾶ. Καὶ κανένας δὲν νοιάζεται καὶ δὲν φροντίζει γιὰ μᾶς. Τότε, ἀδελφοί μου, ἂς ἀνοιγόμαστε στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Παναγία καὶ στοὺς ἁγίους καὶ στοὺς ἀγγέλους. Κι ἂς τοὺς μιλᾶμε. Σταματήσαμε νὰ μιλᾶμε. Χαζέψαμε, πολλὲς φορές, καὶ μὲ τὴν τηλεόραση καὶ μὲ τόσα ἄλλα, καὶ σταματήσαμε νὰ μιλᾶμε καὶ νὰ ἐκφραζόμεθα, ἀδελφοί μου. Σκεπτόμεθα μόνο καὶ παίρνει ἀνάποδες ὁ νοῦς καὶ διαστρέφονται καὶ τὰ αἰσθήματα καὶ συναισθήματά μας. Ἂν μιλᾶμε στὸν Χριστὸ καὶ στοὺς ἁγίους μας, κάνομε πολύ-πολὺ μεγάλο καλὸ στὴν ψυχὴ καὶ στὴ ζωή μας. Καὶ τί νὰ τοὺς ποῦμε; Ὅ,τι ἔχομε, ἀδελφοί μου, ν...