Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Δίνει παιδί μου πόνο ο Θεός για τρεις λόγους: 1) Για να κάνει το καλό άριστο. Το αμπέλι όταν κλαδεύεται, πονεί και δακρύζει στο σημείο που το κουτσουρίζουν. Στάζει νερό από το μέρος που το πληγώσανε. Ύστερα μεγαλώνει,μεγαλώνει , γίνεται ένα καμάρι και γεμίζει σταφύλια! Το ίδιο κι εμείς. Μασε κλαδεύει ο Θεός. Αποβάλλομε με τον πόνο τις κακές συνήθειες,αλλάζομε ψυχικά, μεγαλώνουμε πνευματικά και γεμίζουμε με ωραίους καρπούς. 2) Δίνει πόνο ακόμη ο Θεός όταν θέλει να απαλλάξει μια ψυχή από μικρά πράγματα και να την τελειώσει (τελειοποιήσει). Όταν εξομολογούμαστε γιατρεύονται οι πληγές μας. Μένουν όμως κάποια μικρά που δεν τα σπουδαιολογήσαμε. Έρχεται ένας δυνατός πόνος και ολοκληρώνει το έργο… 3) Ένας πόνος γιατρεύει μεγάλες αμαρτίες. Όπως τη σκουριά την γεννά το σίδερο και μετά η σκουριά τρώει το σίδερο. Όπως το σαράκι το γεννά το ξύλο και ύστερα τρώει ο σκούληκας το ξύλο. Έτσι και οι οδύνες… έρχονται από ηδονές και μετά οι οδύνες σβήνουν τις ηδονές… Αρκεί να υπάρχει πίστη, μετάνοια,...

 ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΙΔΙΟΧΕΙΡΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΗΣ: «Φοβούμαστε, τρέμουμε την αιώνια ζωή γιατί δεν γνωρίζουμε πώς είναι. ...Όσοι την γνώρισαν, έχουν ακατανίκητη ορμή στην ψυχή να πάνε εκεί... Πλένε οι δίκαιοι μέσα στο άπλετον φως της Αγίας Τριάδας! Δεν αλλάζουν σε τίποτα, διατηρούν απόλυτα το χαρακτήρα τους, θυμούνται τα πάντα από εδώ και ενδιαφέρονται για εμάς... Εκεί έχουν άλλες γνώσεις. Ξέρουν άπειρα πράγματα αλλά πάνσοφος είναι μόνο ο θεός... Για να πάμε εκεί πρέπει να σταυρωθούμε εδώ... Για να νεκρώσουμε την αμαρτία... Οι ηδονές φέρνουν οδύνες. Είναι αναπόφευκτο αυτό. Οι οδύνες πάλι της μετάνοιας και της άσκησης φέρνουν πνευματικές ηδονές. Παράδεισο στην ψυχή απ' αυτή τη ζωή.. Αυτό εξελίσσεται εκεί χωρίς σταματημό... Τους βλέπεις... χαίρονται, καλαμπουρίζουν, κουβεντιάζουν, αλλάζουν απόψεις ... Το ίδιο όπως εδώ, μόνο που δεν υπάρχει εκεί πονηριά, κακία, εγωισμός. Βασιλεύει η αγάπη... Όταν προσευχόμαστε για αυτούς, όταν δίνουμε κρυφές ελεημοσύνες και σωστά ...