Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Όταν το ρολόι σημαίνει μεσάνυχτα και η σιωπή απλώνεται πάνω από τις στέγες των σπιτιών, μια γλυκιά παρουσία αρχίζει την περιπλάνησή της.Δεν ακούγεται βήμα, μόνο μια ανεπαίσθητη ευωδιά από τριαντάφυλλο και λιβάνι που τρυπώνει από τις χαραμάδες. Είναι η Παναγία, που αφήνει για λίγο τον θρόνο της και κατεβαίνει στις γειτονιές των ανθρώπων.Περνάει έξω από τις πόρτες,εκεί που τα φώτα έχουν σβήσει και οι άνθρωποι αφήνουν στην άκρη ,τις έγνοιες και τους φόβους της ημέρας. Σταματάει στο προσκεφάλι των αρρώστων και ακουμπά το χέρι της στο μέτωπό τους, δροσίζοντας τον πυρετό. Περνάει από τα δωμάτια των παιδιών και κάνει το σημείο του σταυρού πάνω από τα όνειρά τους, διώχνοντας κάθε σκοτεινή σκιά. Στέκεται δίπλα σε εκείνους που κοιμούνται με δάκρυα στα μάτια, ψιθυρίζοντας στην ψυχή τους πως «αύριο είναι μια νέα μέρα». Μάλιστα,αν τύχει και ξυπνήσεις μέσα στη νύχτα και νιώσεις μια ξαφνική ειρήνη να πλημμυρίζει το δωμάτιο,είναι γιατί μόλις πέρασε από εκεί.Δεν ζητάει τίποτα, μόνο να αγαπούμε τον...

 Μία από τις ωραιότερες ιστορίες για την Παναγία μας!! Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Παναγία κοιμήθηκε και πριν μεταβεί στον παράδεισο, την ρώτησε ο Χριστός: «Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;» Ξέρετε τι ζήτησε η Παναγία; Να επισκεφθεί τους τόπους της κολάσεως! Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες!  Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι! Το μόνο που ζήτησε να δει, πριν μεταβεί στον παράδεισο, ήταν τον τόπο που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή. Δεν της χάλασε το χατίρι ο Χριστός, μόνο που θα την συνόδευαν οι Αγγελοι και οι Άγιοι στην διαδρομή αυτή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες. Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη.  Και Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κολάσεως.  Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν; Ήταν να δει το...

 "Όταν περνούσε η Παναγία σιωπηλή κάτου απ' τα δέντρα κανένας δεν την άκουσε Τα σκυλιά δε γαυγίσαν στις αυλόπορτες. Μονάχα τα τριζόνια τη χαιρέτισαν, κι ένα μεγάλο αστέρι χτύπησε σε μια χορδή κάποιο άγνωστο τραγούδι που τ' ακούσαν μόνο τα παιδιά στον ύπνο τους και γύρισαν απ' τα' άλλο τους πλευρό χαμογελώντας." Γιάννης Ρίτσος “Η ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ” Δεν έχει σταματήσει η Μεγαλόχαρη να δακρύζει, βλέποντας ότι δεν λέμε να μετανοήσουμε και να ζητήσουμε το Έλεος Του Υιού Της. Ό,τι λέει και ζητάει η Παναγία από το Χριστό, γίνεται!  Ποτέ δεν αστόχησε η Παναγία, να ζήτησε δηλ. κάτι και να μην έγινε.  Πάντα γίνεται!  Και αυτό γιατί η Παναγία πριν ζητήσει κάτι, το δουλεύει καλά το θέμα, θα το σκεφτεί πολύ καλά πριν το ζητήσει από τον Υιό και Θεό Της, αρκεί εμείς να Την αναπαύουμε, σε αυτό που θέλει να δει μέσα μας, στο νου και στη καρδιά μας. Η Παναγία είναι το τελευταίο δημιούργημα, που θα αποφασίσει κάτι για εμάς.  Καθώς αποφασίζει ο Χριστός κάτι για εμάς, θα πρέπει κα...

 🍂Η Αγία Εσθήτα της Υπεραγίας Θεοτόκου ημών , δηλαδή το Άγιο επανωφόριο που φορούσε στο Πανάγιο σώμα της η Παναγία μας!!!  Η εσθής της Θεοτόκου εν αργυρά επίχρυσω σορώ και εν ιδιαιτέρω παρεκκλήσιω, το όποιον εκαλείτο δια τούτο και «Αγία Σορός», κείμενον προς βορρά του Αγίου Βήματος, και κιτισθέν υπό Λέοντος του Μεγάλου, η εσθής αύτη ήτις ονομάζεται και «Μαφόριο» εκ του εβραϊκού μαφορά, δηλούντος σκέπασμα της κεφαλής, δεν ήτο κυρίως φόρεμα. Αλλά σκέπασμα – πέπλος, κεφαλής επικάλυμμα. Μαζί δε με άλλα κειμήλια μετακομίσθη εκ Κωνσταντινουπόλεως εις Ευρώπη, όπου εσώζετο εν τη “μονή των Τριβήρων” εν Γαλλία, ην δε εξ ερίων εύφθαρτων εξειργασμένον και η κρόκη και ο στημων ομοειδή και ομόχροα. και αδιάλυτο επί τοσαύτους αιώνας. Και διαμένει πάντως και μέχρι του νύν όπου και αν σώζεται. Εφερον δε αυτό οι αυτοκράτορες μεθ’ εαυτών στρατεύοντες και “το εκράτουν εν είδει σημαίας»  Ἦχος πλ. δ’. Θεοτόκε ἀειπάρθενε, τῶν ἀνθρώπων ἡ σκέπη, Ἐσθῆτα καὶ Ζώνην τοῦ ἀχράντου σου σώματος, κραταιὰ...

 Ας μιλάμε στον Χριστό!   «Νὰ εὐγνωμονοῦμε τὸν Κύριο. Τὸν Τριαδικό μας Θεό. Ποὺ μᾶς ἔδωσε τὴν Παναγία μας καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. Εἶναι οἱ πραγματικοὶ καὶ ἀληθινοὶ καὶ παντοτινοὶ φίλοι καὶ συγγενεῖς μας. Αἰσθανόμεθα, πολλὲς φορές, μόνοι. Ἀποξενωμένοι. Περιφρονημένοι. Ἂν θέλετε, στὰ ἀζήτητα καὶ στὸ περιθώριο. Καὶ νομίζομε πὼς δὲν ἔχομε καμμία ἀξία. Καὶ πιστεύομε πὼς κανένας δὲν μᾶς θέλει. Κανένας δὲν μᾶς ἀγαπᾶ. Καὶ κανένας δὲν νοιάζεται καὶ δὲν φροντίζει γιὰ μᾶς. Τότε, ἀδελφοί μου, ἂς ἀνοιγόμαστε στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Παναγία καὶ στοὺς ἁγίους καὶ στοὺς ἀγγέλους. Κι ἂς τοὺς μιλᾶμε. Σταματήσαμε νὰ μιλᾶμε. Χαζέψαμε, πολλὲς φορές, καὶ μὲ τὴν τηλεόραση καὶ μὲ τόσα ἄλλα, καὶ σταματήσαμε νὰ μιλᾶμε καὶ νὰ ἐκφραζόμεθα, ἀδελφοί μου. Σκεπτόμεθα μόνο καὶ παίρνει ἀνάποδες ὁ νοῦς καὶ διαστρέφονται καὶ τὰ αἰσθήματα καὶ συναισθήματά μας. Ἂν μιλᾶμε στὸν Χριστὸ καὶ στοὺς ἁγίους μας, κάνομε πολύ-πολὺ μεγάλο καλὸ στὴν ψυχὴ καὶ στὴ ζωή μας. Καὶ τί νὰ τοὺς ποῦμε; Ὅ,τι ἔχομε, ἀδελφοί μου, ν...

 Τώρα που πλάκωσαν «βαρείς λύκοι» στην πατρίδα μας το ίδιο να κάνετε και εσείς!!! (να λετε τους ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ) Ο Παπά Φώτης ήταν πολύ καλός γνώστης της Ελληνικής Ιστορίας και μάλιστα της Εκκλησιαστικής, όμως η αγάπη του για τους Δογματικούς Πατέρες της Εκκλησίας ήταν μοναδική, σε σημείο μάλιστα πάνω σε αποκόμματα χαρτονένια που τα έβρισκε από εδώ και εκεί να γράφει σε αυτά τους Λόγους των Θεοφόρων Πατέρων και να τα μοιράζει στον κόσμο αντί ευλογίας. Πάντα μέσα στο ταγάρι του είχε ένα μικρό ψαλιδάκι με το οποίο αποσπούσε από αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών Εικόνες Αγίων γιατί θεωρούσε μεγάλη ασέβεια να ρίχνονται στα σκουπίδια. Στις δογματικές εκτροπές ήταν λάβρος κατά πάντων και δεν έκανε εκπτώσεις. Προγνώριζε την επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα και τι ¨ευλογίες¨ έφερνε αυτή η επίσκεψη…στην πατρίδα μας. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 τον ρώτησα “Παπά Φώτη τι θα γίνει με τους Τούρκους απέναντι;” “Τώρα θα κάνουμε τον ψόφιο κοριό!! Λίγη υπομονή και θα γίνει το ΑΓΙΟ...

 Κοίμηση της Αγίας Άννας Μητέρας της Υπεραγίας Θεοτόκου Μήτηρ τελευτᾷ Μητροπαρθένου Κόρης, Ἡ τῶν κυουσῶν μητέρων σωτηρία. Πέμπτῃ ἐξεβίωσε μογοστόκος εἰκάδι Ἄννα. Η Αγία Άννα, η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία. Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Bηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Bηθλεέμ, την Ελισάβετ.Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία. Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς. Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη...

  23 Ιουλίου: γιορτάζει, ανάμεσα σε άλλους αγίους , η αγία Πελαγία της Τήνου (οσία Πελαγία η Τηνία – οσία = αγία μοναχή). Είναι εκείνη που, με αποκάλυψη της Παναγίας, βρήκε την ιστορική και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Μεγαλόχαρης της Τήνου, λίγους μήνες μετά την έναρξη της επανάστασης του 1821. Αγαπώ αυτή την αγία, σχετικά άγνωστη στους πολλούς, από τότε που πήγα με τους γονείς μου, παιδί ακόμη, στην Τήνο και έμαθα την ύπαρξή της. Σας προτείνω να πάτε κι εσείς και να χαιρετίσετε το μοναστήρι, όπου ασκήτεψε και άγιασε, και το ναό της. Η Πελαγία ήταν κόρη του παπά Νικηφόρου Νεγρεπόντη. Η μητέρα της ήταν από τον Τριπόταμο της Τήνου και άνηκε στην οικογένεια Φραγκούλη. Γεννήθηκε το 1752 στο χωριό Κάμπο της Τήνου και το κοσμικό της όνομα ήταν Λούκια. Από διάφορα έγγραφα φαίνεται ότι είχε ακόμα τρεις αδελφές. Η οικογένειά της διακρινόταν για την αγνή πίστη και την προσήλωση στα θρησκευτικά ιδεώδη.Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της Λουκίας ο πατέρας της πέθανε. Ήταν τότε 12 χρονών κα...

 Παναγία Γοργοεπήκοος: H Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας που ακούει και ελεεί γρήγορα όσους την επικαλούνται Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά», φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει, γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσους την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη. Όπως ...

 

 Δύο Μάνες....... Η μία του Ιησού και η άλλη του Ιούδα.....Δύο Μάνες που πόνεσαν...... Η μία για τον Θάνατο και η άλλη για την Προδοσία. Τι μπορεί να ειπώθηκε ανάμεσά τους; Η περιγραφή φέρει ρίγη συγκίνησης: Η στιγμή που η Παναγία συναντά την μάνα του Ιούδα είναι συγκλονιστική.  ................... Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο, την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο, τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο. Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος, θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος. Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη, και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει. Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα; Κι ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα. Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει. Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει; Ποιος σαν Αυτ...

 Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με” Η Θεοτόκος είναι το σπουδαιότερο και αγιώτερο πρόσωπο, που παρουσίασε η γη. Ποία άλλη ξεπέρασε στην αγιότητα όλους τους Αγίους, τους Προφήτες, τους Πατέρες, τους Ασκητές, τους Μάρτυρες, τους Αποστόλους; Πρώτη μετά τον Ένα είναι η Παναγία, η Αειπάρθενος Θεοτόκος, αυτή είναι, κατά τον θεολόγο Άγιο Γρηγόριο, η «μετά Θεόν, Θεός». Γι’ αυτό και δεν ονομάζεται απλώς Αγία, αλλά Παναγία. Η Αειπάρθενος είναι η γυνή, «εξ ης πηγάζει τα κρείττω». Διότι είναι η ευεργέτις όλου του ανθρωπίνου Γένους. Χάρις στην ιδική Της αρετή, επισκέφθηκε την γη ο Ύψιστος Θεός και σώθηκε ο κόσμος. Κανένας άλλος απόγονος της Εύας δεν ευεργέτησε τόσο την ανθρωπότητα όσο η στοργική Αυτή Μητέρα του Θεού. Υπέφερε Αυτή και ταλαιπωρήθηκε για την σωτηρία ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Αυτή είναι και ευεργέτις του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού προσωπικά. Ποιός πιστός Ορθόδοξος δεν ωφελήθηκε από την Θεοτόκο; Ποιός Χριστιανός στα βάσανά του δεν έτρεξε σε Αυτήν και δεν βοηθήθηκε θαυματουργικά; Σ’ Αυτή δ...

 Στο γενέθλιο της Θεοτόκου. Το Εκκλησιαστικό έτος, ξεκινά με τον μήνα Σεπτέμβριο, τον πιο γλυκό και ήμερο μήνα του χρόνου κατά τον Φώτη Κόντογλου.  Όχι τυχαία, λοιπόν, ο χρόνος ξεκινά με την Θεομητορική γιορτή της γέννησης της Παναγίας μας για την οποία μας έχει ήδη προειδοποιήσει το απολυτίκιο με το οποίο ολοκληρώνεται το εκκλησιαστικό έτος τον μήνα Αύγουστο στην γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: «Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας· εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»... Ο Σεπτέμβριος, λοιπόν, ξεκινά με μια γέννηση που φέρνει χαρά σε όλον τον κόσμο αφού από την Παναγία «ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον».  Ένας ολάκερος, λοιπόν χρόνος, περιστρέφεται γύρω από την ζωή Εκείνης που χάρισε την αληθινή ζωή στην ανθρωπότητα μιας και γίνεται ο τρόπος ενσάρκωσης της απόλυτης φιλανθρωπίας του Θεού. Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε στα τέλη του 5ου α...

 Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: TO ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! Εορτη 08 Σεπτεμβρίου 2022 Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι εκείνη η οποία συνήργησε όσο κανένας άλλος άνθρωπος στην σάρκωσι του Υιού και Λόγου του Θεού, ως γεννήσασα τον Χριστό εν παρθενία και δοθείσα ολοκληρωτικά στον Χριστό. Έγινε και η πρώτη πολίτης της Βασιλείας των Ουρανών και η πρώτη μετά τον Χριστόν θεωθείσα, ο πρώτος θεωμένος άνθρωπος, θεός μετά τον Θεόν, κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, έχουσα τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος, και προΐσταται των σωζομένων, κατά την εύστοχο φράσι Ορθοδό­ξου θεολόγου. Προΐσταται λοιπόν της Εκκλησίας η Κυρία Θεοτό­κος και όλων των συνάξεων και πανηγύρεων και εορτών της Εκκλησίας και των ευχών και προσευ­χών· έχει την πρώτη θέσι μετά τον Σωτήρα Χριστό, τον Μονογενή της Υιό. Πληρούται στο πρόσωπο της Αειπάρθενου και η δική της προφητεία, την οποία εν Πνεύματι Αγίω είπε· «ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί», αλλά και εκείνης της απλής γυναικός· «μακαρία η κοιλία η βαστάσασά σε και ...

 Η μάνα – Μια συγκλονιστική ιστορία.   Σηκωνόταν κάθε πρωί και πριν κάνει οτιδήποτε άλλο κατευθυνόταν προς το προσκυνητάρι. Έκανε τον σταυρό της, αργά, ευλαβικά. Έπιανε με το δεξί της χέρι το μικρό ποτηράκι που χρησιμοποιούσε για καντήλι το έφερνε στο αριστερό της χέρι και ξανάκανε το σταυρό της. Το άφηνε απαλά πάνω στο τραπέζι που βρισκόταν εκεί δίπλα, άνοιγε μια μικρή μπιζουτιέρα που μέσα αντί για χρυσαφικά είχε θυμίαμα, καρβουνάκια, φυτιλάκια. Πρόσθετε λίγο λάδι, άλλαζε το φυτιλάκι, το άναβε ψέλνοντας το «Άξιον εστίν», το τοπετούσε και πάλι στο κέντρο του προσκυνηταριού. Το παλιό φυτιλάκι με την χαρτοπετσέτα δεν τα πετούσε στα σκουπίδια, είχε μια ειδική σακούλα, όταν γέμιζε την έπαιρνε και την έκαιγε σε μια άκρη της αυλής του σπιτιού της. Κάθε μέρα ο γιος της την πετύχαινε σε κάποιο σημείο αλλαγής του φυτιλιού. Αυτός πήγαινε πάντα βιαστικά στο μπάνιο, να πλυθεί, να ντυθεί να πάει στην δουλειά. Ο πατέρας του τους είχε αφήσει εδώ και χρόνια, μάλλον καλύτερα που έφυγε μιας και...

 Κατανυκτικές διηγήσεις για ανάλωτες καρδιές...   Ήταν μία γυναίκα παντρεμένη, ενάρετη και θεοσεβής. Δεν έλειπε από την εκκλησία, έκανε πολλές ελεημοσύνες, νήστευε και κατόρθωνε πολλές άλλες αρετές. Μόνο ένα σοβαρό αμάρτημα έπραξε και δεν εξομολογήθηκε από ντροπή. Πολλές φορές πήγαινε στον πνευματικό και έλεγε τα άλλα αμαρτήματα, αλλά αυτό ντρεπόταν να το πει.  Ευλαβούταν πολύ την Παναγία και προσευχόταν πολλές φορές μπροστά στην εικόνα της και παρακαλούσε να της συγχωρήσει αυτό το ανόμημα. Τέλος, πέθανε χωρίς να εξομολογηθεί αυτή την αμαρτία. Καθώς όμως την έψαλαν στην Εκκλησία αναστήθηκε, ανακάθισε στο φέρετρο και είπε : «Μεγάλη η δύναμή Σου Αειμακάριστε Δέσποινα» και ζήτησε να της φέρουν τον Πνευματικό και εξομολογήθηκε το κρυφό αμάρτημά της. Στη συνέχεια, είπε: «Εγώ, η ταλαίπωρη από ντροπή δεν εξομολογήθηκα μία αμαρτία που έκανα, για την οποία έκανα κάθε μέρα δέηση στην Κυρία Θεοτόκο να μου κάμει έλεος και να μην με κολάσει για την αμαρτία αυτή. Όταν όμως πέθανα και χ...

 Από την γεροντική σοφία.   Κάθε βράδυ η μάνα και ο πατέρας του, γονατίζανε και προσευχόντουσαν στην Παναγία. Το παιδί έτσι μάθαινε από την Ίδια την Παναγία και την συνεργασία των γονιών του, τα Μυστήρια του Θεού και της Σωτηρίας των ανθρώπων. Δεν χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσουν οι γονείς στο παιδί, τι είναι ο Θεός και τι κάνει η προσευχή… Λες και αν ρωτούσε κάποιος τι είναι Θεός… θα ήξερε να σου πει… Μία φορά ρώτησε το παιδί, «γιατί μαμά γονατίζετε σε Αυτήν την Κυρία, κάθε βράδυ;» Και η μητέρα του απάντησε: «Παιδί μου το σπίτι και ότι έχουμε δικά Της είναι, και μας φιλοξενεί ο Γιος Της εδώ και μας χαρίζει τόσα πράγματα. Και εμείς κάθε βράδυ την ευχαριστούμε και την παρακαλούμε λίγο ακόμη να μας βοηθάει και να μας προσέχει, να είμαστε καλοί μαζί Της.» Από εκείνο το βράδυ, πάντα το παιδί τους γονάτιζε και προσπαθούσε ποτέ να μην λυπήσει Αυτή, την Υπέροχη Κυρία του σπιτιού τους, γιατί όπως έλεγε και ο πατέρας του, θέλει φρόνιμα παιδιά στο Σπίτι . Μέγα Γεροντικόν

 ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ Σ' ΑΓΑΠΩ!!!     Όσα λόγια κι αν σου γράψω, όσα λόγια κι αν σου πω, όλα βρίσκονται στις λέξεις «Παναγιά μου». Σ’ΑΓΑΠΩ. Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι η Μάνα του Δεσπότη του Χριστού. Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι η Μάνα Αυτού που σταύρωσα εγώ. Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι εσύ η φθορά της αμαρτίας. Σ’ αγαπώ, ως εκλεκτή της Τριάδας της Αγίας. Σ’ αγαπώ, γιατί βαστάς Ιησού Εσταυρωμένο. Σ’ αγαπώ, γιατί βαστάς και εμέ τον πονεμένο. Σ’ αγαπώ, γιατί γλυκαίνεις τις πληγές της αμαρτίας. Σ’ αγαπώ, γιατί η ματιά σου μου γλυκαίνει την καρδία. Σ’ αγαπώ, που εσύ εσταυρώθης και εσύ πριν από τον Ιησού, όταν σού πε ο Συμεών για το Πάθος του Υιού. Σ’ αγαπώ, γιατί όταν πέσω ξέρω πως θα είσαι εκεί και πως θα με περιμένεις με αγκάλη ανοιχτή. Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι Αγάπη. Είσαι Φως του ουρανού, σ’ αγαπώ είσαι χάδι και του πιο αμαρτωλού. Σ’ αγαπώ, όταν θωρώ τη ματιά σου δακρυσμένη. Σ’ αγαπώ, γιατί η καρδιά σου είναι πάντα ματωμένη. Σ’ αγαπώ, γιατί για μένα πάντα δίπλα ξαγρυπνάς, σ’ αγαπώ, γιατί είσαι ο ήλιος ...

 Ο ΠΙΣΤΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ἀκριτικό χωριό τῆς Ἠπείρου, στο Σταυροσκιάδι ,στα χρόνια  Τουρκοκρατίας,  ἕνας Ὀρθόδοξος Χριστιανός εἶχε τήν εὐλαβική καί σωτήρια συνήθεια νά διαβάζει κάθε ἡμέρα τούς Χαιρετισμούς. Κάποτε, λόγω «μεριμνῶν τῆς Μάρθας» (κοσμικές ἐνασχολήσεις), δέν διάβασε ὅλους τους Χαιρετισμούς παρά μονάχα τούς μισούς. Κατά θεία σύμπτωση συνέβη ἐκείνη τήν ἡμέρα νά τόν κυνηγήσουν οἱ Τοῦρκοι γιά νά τόν συλλάβουν. Ἐκεῖνος μπαϊλτισμένος ἀπό τήν καταδίωξη  ἔπεσε σ’ἕνα σοκάκι λιποθυμισμένος  ὅπου σέ λίγο πέρασαν ἀπό ἐκεῖ οἱ Τοῦρκοι Τζανταρμάδες οἱ ὁποῖοι τόν ἀκούμπαγαν μέ τά πόδια τούς μέν, ἀλλά δέν τόνε βλέπανε. Ἦταν ἀόρατος. Τρομοκρατημένοι λακήσανε ὅλοι τότε καί φύγανε ἀπό τοῦτο τό ὑπερφυσικό γεγονός πού ἀποδείχνει πώς αὐτός ὁ Χριστιανός ἐκείνη τήν ἡμέρα ἔλαβε μονάχα τήν μισή προστασία τῆς Θεοτόκου ἀφοῦ εἶχε διαβάσει μονάχα τούς μισούς χαιρετισμούς. Γιαυτό ἄς μήν λησμονοῦμε νά διαβάζουμε καθημερινά μία καί περισσότερες...

 57χρονος οικοδόμος, που στις αρχές Απριλίου καρφώθηκε σε μπετόβεργα, μετά την πτώση του από το δεύτερο όροφο οικοδομής, στην περιοχή της Ηλιούπολης Ηρακλείου, σώθηκε χάρη στην Παναγία της Τήνου. Η μπετόβεργα διαπέρασε πλήθος ζωτικών οργάνων, όπως τραχεία, καρωτίδα, οισοφάγο και αιμοφόρα αγγεία, και βγήκε από την πλάτη του, χωρίς, ευτυχώς, να επέλθει το μοιραίο. Δύο μέτρα πριν καρφωθεί σε μπετόβεργα, πέφτοντας, το κοίταξε και προσευχήθηκε, στιγμή που θα του μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό και την ψυχή του. Ακόμη και στα κρίσιμα δευτερόλεπτα της πτώσης του, ο 57χρονος οικοδόμος, αντικρίζοντας την εφιαλτική εικόνα με τις πέντε σιδερόβεργες που βρίσκονταν στο ισόγειο της οικοδομής, δεν έχασε την ψυχραιμία του. Με ταχύτατες κινήσεις στον αέρα, χτύπησε αρχικά το πόδι του στο μπαλκόνι τού πρώτου ορόφου, κάτι που, όπως αποδείχτηκε δευτερόλεπτα αργότερα, ήταν καθοριστικό για τη ζωή του, καθώς κατάφερε να γλιτώσει από άλλες πέντε μπετόβεργες. Οι στιγμές που ακολούθησαν στο ΠΑΓΝΗ ήταν σ...