Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Αδικία… Μία διδακτική ιστορία ~ Μια φορά κι έναν καιρό ένας άρχοντας καλός και αγαθός, ελεήμων και εύσπλαχνος, θέλησε να κάνει έναν μοναχικό περίπατο στο γειτονικό δάσος. Στον δρόμο που πήγαινε, συνάντησε έναν ζητιάνο με αξιολύπητη εμφάνιση, ο οποίος του ζήτησε ελεημοσύνη. Τον ευσπλαχνίστηκε και, γενναιόδωρος καθώς ήταν, άδειασε τις τσέπες του στα χέρια του. Είχε πάνω του 168 λίρες. Του έδωσε τις 166 και κράτησε μόνο τις δύο! Ο ζητιάνος έκθαμβος μπροστά σ’ αυτή τη γενναιοδωρία, τον χιλιοευχαρίστησε, πρόσεξε όμως και τις δύο λίρες που κράτησε ο άρχοντας. Μετά από αυτό, ο ελεήμων άνθρωπος συνέχισε τον δρόμο του προς το δάσος. Ο ζητιάνος, γεμάτος απληστία, χώθηκε στο δάσος και από άλλον δρόμο του βγήκε μπροστά κι εκεί στην ερημιά όρμησε στον ευεργέτη του και του πήρε τις δύο λίρες που είχε κρατήσει! Αγανακτεί κανείς μπροστά σ’ αυτή την αχαριστία και απληστία. Κι όμως, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπαίνουμε στην θέση αυτού του αχάριστου και άπληστου! Ο Πανάγαθος Θεός μας χαρίζει 168 ώρ...

 Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: «Ο άνθρωπος να μην απελπίζεται, να μην έρχεται σε απόγνωση για την όποια αποτυχία του..». Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης  Ο άνθρωπος να μην απελπίζεται, να μην έρχεται σε απόγνωση για την όποια αποτυχία του. Διότι δεν γνωρίζεις ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Όταν το γνωρίσεις το θέλημα του Θεού, κάνεις υπομονή, αλλά το θέλημα του Θεού δεν είναι πάντοτε γλυκό, είναι και πικρό, είναι και πικρό!  «Το ποτήριον, ου μη πίω αυτό;» λέει. «Δεν θα το πιω το ποτήρι, Πέτρο;» λέει. «Θα το πιω το ποτήρι», και τον ονόμασε και σατανά, «ύπαγε οπίσω μου, σατανά, το ποτήριον ο δέδωκε ο Πατήρ, ου μη πίω αυτό;» (Ιω. 18,11). Έτσι είναι. Ναι, αλλά διά μέσου του Σταυρού ήρθε η Ανάστασις. «Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω»· διά μέσου του Σταυρού.

 Κανεις δεν τον υπερασπίστηκε στο τέρμα της ζωής του ενώ εκείνος μας υπερασπίστηκε όλους!! Ακόμα ένα μελανό σημείο της ιστορίας μας. Έτος 1843... Ο Νικηταράς ζητιανεύει στον Πειραιά. Του είχαν δώσει το «δικαίωμα» να ζητιανεύει μια φορά την εβδομάδα έξω απο τον Ι.Ν της Ευαγγελιστρίας, ετσι πλήρωνει η Ελληνική Πολιτεία τους αγωνιστές της! (Και στην Μαντώ Μαυρογένους δεν έδωσαν ούτε σύνταξη αγωνιστή.) Ο Νικηταράς,ο ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ... ένας "αμόρφωτος" στην άκρη του δρόμου με κατεβασμένο το κεφάλι απο ντροπή κι απλωμένο το χέρι στο διαβάτη. Τον έβγαλαν στην επαιτεία οι προύχοντες και οι "μορφωμένοι" Δανδήδες. Η κόρη του δεν αντεξε να βλέπει σε άθλια κατάσταση τον πατέρα της και έχασε τα λογικά της,την έκλεισαν στο τρελάδικο. Ο Νικηταράς, ο ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ, αυτουνού που με δυσκολία πήραν το σπαθί απο το χέρι του μετα την καταστροφή του Δράμαλη. Αυτουνού του ήρωα χρειάστηκαν 201 χρόνια για να γίνει (με ιδιωτική πρωτοβουλία) ενα κενοτάφιο δίπλα στον Κολοκοτρώνη. Και ο τάφος του χαμ...

 Δεν θέλουν να επιμείνουν στην προσευχή, να ταπεινωθούν, να υπομείνουν. Ένα βράδυ δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από μία γυναίκα. - Πάτερ Μωυσή, τώρα που εκοιμήθη ο Γέροντας Παΐσιος ποιος είναι στη θέση του; - Ο πνευματικός σας. - Τον γνωρίζετε; - Όχι. - Πώς το λέτε; - Ακούστε, κυρία μου, η αγιότητα δεν είναι μεταδοτική, αλλά κατορθωτή. Δεν μεταδίδεται η αγιότητα, αν ο ίδιος ο άνθρωπος δεν αγωνισθεί υπομονετικά… - Ευχαριστώ… Μάλλον δεν της άρεσε η απάντησή μου. Οι άνθρωποι σήμερα ψάχνουν συνεχώς για εύκολες και γρήγορες λύσεις. Το fast food της κοσμικής ζωής έχει περάσει και στην πνευματική. Ακόμη και οι πιστοί δεν θέλουν καθόλου να κουράζονται και να καθυστερούν. Θέλουν άμεσες λύσεις των προβλημάτων τους. Γι’ αυτό ψάχνουν να βρουν χαρισματούχους Γέροντες, να τους λύσουν τα προβλήματα αμέσως. Δεν θέλουν να επιμείνουν στην προσευχή, να ταπεινωθούν, να υπομείνουν. Μοναχος Μωυσης Αγιορείτης

 Κάποια αγράμματη αλλά ευσεβής γιαγιά, πήγε μια μέρα στην Εκκλησία και άκουσε τον παπά να λέει  Αυτός που δεν διαβάζει την Αγία Γραφή, δεν θα σωθεί ! Η γιαγιά μόλις άκουσε το λόγο αυτό χλώμιασε,  απογοητεύτηκε και γυρίζοντας σπίτι, λέει στην κόρη της :  --- Παιδί μου θα κολαστώ, διότι δεν διαβάζω την Αγία Γραφή !  Η κόρη της προσπάθησε να την καθησυχάσει, αλλά ματαίως...... Μια μέρα, αποφάσισε η γιαγιά να πάει σε έναν πολύ φωτισμένο γέροντα, για να την βοηθήσει .  --- Πάτερ μου, δεν θα σωθώ, διότι δεν διαβάζω την Αγία Γραφή, επειδή είμαι αγράμματη !  Τότε ο γέροντας την καθησύχασε και της είπε :  Πώς σώθηκαν τόσοι αγράμματοι άνθρωποι γιαγιά ;  Μάλιστα έχουμε και Αγίους, που ήταν τελείως αγράμματοι !  Αυτοί πως σώθηκαν ;  Τα γράμματα δεν σώζουν, ούτε η αμορφωσιά κολάζει .  Λοιπόν γιαγιά, θα κάνεις το εξής :  Θα παίρνεις το Ευαγγέλιο, θα το ανοίγεις στην πρώτη σελίδα, θα βάζεις την παλάμη σου πάνω στο Ευαγγέλιο και μετά θα π...

 Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» Η εμφάνιση της σατανικής υπερηφάνειας στους ανθρώπους Η υπερηφάνεια συνηθέστατα κάνει την εμφάνισή της στον άνθρωπο με τον εξής τρόπο: Ο άνθρωπος που δέχτηκε τη μόλυνσή της, εξισώνει με τον εαυτό του τους πάντες ή τουλάχιστον πολλούς ανωτέρους ή μεγαλύτερούς του στην ηλικία, την εξουσία ή τις ικανότητες, και δεν ανέχεται να βρίσκεται χαμηλότερά τους.  Αν ο υπερήφανος άνθρωπος είναι υφιστάμενος, δεν σέβεται – όπως και πρέπει – τον προϊστάμενό του, δεν θέλει να του υποκλίνεται με σεβασμό, δεν σέβεται τις εντολές του και τις εκτελεί απρόθυμα, από φόβο: εξισώνει τον εαυτό του με όλους τους μορφωμένους ανθρώπους και δεν παραχωρεί την υπεροχή πάνω από τον εαυτό του σε κανένα ή, αν το κάνει αυτό, το κάνει για πολύ λίγους ανθρώπους.  Αν είναι είτε μορφωμένος είτε αμόρφωτος, είτε γιός είτε κόρη, δεν αποδίδει τον προσήκοντα σεβασμό στους γονείς και τους ευεργέτες του, ιδιαίτερα τους απλοϊκού...

 Γονατιστός στην Παναγιά να πας.. Όχι γιατί είσαι ευλαβής αλλά για να πάρεις μάθημα ταπεινότητας..... Όχι της δικής σου αλλά της Θεοτόκου....Θα δεις ότι θα τρέξει να σε σηκώσει....   Από κάθε δυσκολία, από κάθε βάρος, από κάθε κίνδυνο εκείνη θα σε σηκώσει και θα σε σώσει.... Αυτή τρέχει και ταπεινά βοηθά τον κάθε ένα που επικαλείται την χάρη της..... Πώς το καταφέρνει; Βάζει εκείνη μετάνοια στον Χριστό, εκείνη πάει γονατιστή στον Υιό της, βάζει την ταπεινότητα της στην προσευχή της, παρακαλεί και ικετεύει για τα δικά σου λάθη και αστοχίες.

 Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…»     Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…». Και όταν οι άλλοι θα σου λένε «Μπράβο!», εσύ να νοιώθεις ότι κλέβεις τον Θεό, διότι ο Θεός είναι Εκείνος που σου έδωσε ό,τι σου έδωσε, ώστε να σε χειροκροτούν και να σου λένε οι άλλοι «Μπράβο!». Μην αφήσεις τον νου σου ποτέ και πεις, ότι είσαι άξιος για κάτι. Πάντα να νιώθεις ότι είσαι ανάξιος. Έστω κι αν είσαι άξιος. Διότι κι αν είσαι άξιος, δεν είσαι άξιος από δικά σου φόντα. Είσαι άξιος με δανεικά. Είναι τα χαρίσματα που σου έδωσε ο Θεός. Κατά συνέπεια, πρέπει να ταπεινοφρονείς. Γι’ αυτό ο άνθρωπος πάντα πρέπει να είναι δακρυσμένος, δοξολογώντας τον Θεό για όσα του έχει δώσει. Αλίμονο στον άνθρωπο, που δεν υπολογίζει τον Θεό, νομίζοντας ότι, ό,τι έχει είναι δικά του και ότι τα απέκτησε με δικές του δυνάμεις...