Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Μία από τις ωραιότερες ιστορίες για την Παναγία μας!! Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Παναγία κοιμήθηκε και πριν μεταβεί στον παράδεισο, την ρώτησε ο Χριστός: «Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;» Ξέρετε τι ζήτησε η Παναγία; Να επισκεφθεί τους τόπους της κολάσεως! Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες!  Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι! Το μόνο που ζήτησε να δει, πριν μεταβεί στον παράδεισο, ήταν τον τόπο που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή. Δεν της χάλασε το χατίρι ο Χριστός, μόνο που θα την συνόδευαν οι Αγγελοι και οι Άγιοι στην διαδρομή αυτή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες. Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη.  Και Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κολάσεως.  Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν; Ήταν να δει το...

 ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΗΣ Δεν θα υπάρξει ποτέ μέρα που να μην σου λείπει. Ποτέ μια μέρα, όπου δεν εύχεσαι να μπορούσες να ακούσεις τη φωνή της ή να ζητήσεις τη συμβουλή της για άλλη μια φορά. Δεν θα υπάρξει ποτέ στιγμή που δεν θα μετανιώσεις για όλες τις φορές που έλεγξες την κλήση της ή έχασες μια επίσκεψη, απλά επειδή η ζωή σου ήταν πολύ απασχολημένη. Και τώρα συνειδητοποιείς ότι η δουλειά είναι ψεύτικη, δεν είναι αληθινή. Εκείνη ήταν αληθινή και έφυγε.... Και είσαι μόνη. Και το αίσθημα της εγκατάλειψης και της μοναξιάς είναι τεράστιο. Συγκλονιστικό, ανεξάρτητα από το πόσο αγαπητή ή περιτριγυρισμένος από οικογένεια μπορεί να είσαι. Τίποτα από αυτά δεν είναι αυτή. Όταν η γυναίκα που σε έφερε στον κόσμο δεν είναι πια εδώ, είναι ένα μοναχικό μέρος. Και τώρα είσαι εκείνη. Τώρα είσαι αυτή που αναμένεται να καθοδηγήσει, να πειθαρχήσει, να αγαπήσει, να χειριστεί τα πάντα, για όλους. Και αυτό είναι ένα σοκ. Αλλά έχεις αυτό. Επειδή σε δίδαξε καλά. Σε έκανε σωστή και σε έκανε δυ...

 "....Έμαθα ότι στη ζωή σου λείπουν πραγματικά πολλά, χάνεις φίλους που νόμιζες ότι ήταν πραγματικά για πάντα,  χάνεις εκείνα τα μικροσκοπικά αντικείμενα που νόμιζες ότι θα  σου έφερναν τύχη, και χάνεις δάκρυα για τους ανθρώπους,  που άλλοι τους αξίζουν και άλλοι όχι! Συχνά χάνουμε και την επιθυμία να χαμογελάμε, την επιθυμία να  συνεχίσουμε, να προσπαθούμε ξανά, αναγκασμένοι να αφήσουμε πίσω αγαπημένα μέρη και έργα που ήταν πάθος και λόγος για  να είμαστε περήφανοι! Χάνουμε σημαντικά όνειρα που κουβαλάμε μαζί μας από παιδιά,  μένουν κλειδωμένα στην ντουλάπα των ελπίδων και συχνά τα χάνουμε κι αυτά! Χάνουμε κομμάτια καρδιάς και κομμάτια του εαυτού μας στις ζωές εκείνων που μετά ξεχνούν ότι ήμασταν εκεί μαζί τους,  ότι αναπνεύσαμε και μοιραστήκαμε την ίδια σκέψη, ζωή και μερικές φορές ακόμα και τον θάνατο, ωστόσο, υπάρχει ένα σημαντικό  πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε και αυτό είναι ότι χάνοντας μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους, δεν έχουμε χά...

 ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ !! (με αφορμή μία μαμά που έχει το τέλειο παιδί και ντύνεται μόνο στα lapin- το παιδί εννοείται) ✓ Όχι δεν θα πάρω καινούργια τσάντα στο παιδί μου. Μια χαρά είναι η περσινή. Λίγο τριμμένη από το σούρσιμο αλλά μια χαρά.. Ναι, και η κασετίνα του περσινή θα είναι... ✓ Και όχι καλή μου, δεν θα το ντύσω στην πένα. Φόρμα και σπορτέξ θα φοράει για να παίζει, να τρέχει, να σέρνει την τσάντα του και να ματώνει γόνατα. ✓ Όχι δεν θα πιάνω το δάσκαλο κάθε μέρα να μου πει αν είναι άριστος. Μόνο να μου πει αν είναι ευτυχισμένος. Ισως είμαι από τους λίγους που δεν έκανα σπατουλαριστό τον τοίχο στο σαλόνι για τα αριστεία που θα φέρει. Άλλωστε τα δικά μου είναι σε μία κούτα και σαπίζουν στην αποθήκη... Και ναι, ήμουν δυστυχισμένος μαθητής γιατί όλο έτρεχα να προλάβω κάποια πρωτιά και κάποιο Πρέπει. Ευτυχισμένο να ναι το παιδί. Δώδεκα χρόνια ευτυχίας θέλω να χει. Έχει ζωή μπροστά για να φάει τα ακροδάχτυλα του από το άγχος. ✓ Όχι δεν θα το ντύσω μέσα στη μάρκα. Γιατί ε...

 Η γιαγιά μου έλεγε... Μην αφήνετε τα τηγάνια σας να λάμπουν περισσότερο από εσάς! Μην παίρνετε τόσο σοβαρά την καθαριότητα του σπιτιού! Όταν παντρεύτηκα, περνούσα 24 ώρες της ημέρας προσπαθώντας να κρατήσω τα πάντα καθαρά και τακτοποιημένα σε περίπτωση που «ερχόταν κάποιος να με επισκεφτεί», αλλά μετά διαπίστωσα ότι είναι όλοι πολύ απασχολημένοι, περπατούν, διασκεδάζουν, εργάζονται και απολαμβάνουν τη ζωή .... - Κι αν εμφανιστεί κάποιος ξαφνικά; Δεν χρειάζεται να εξηγήσω την κατάσταση στο σπίτι μου σε κανέναν. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για αυτό που κάνετε όλη μέρα, οι άνθρωποι περπατούν, διασκεδάζουν και απολαμβάνουν τη ζωή. Η ζωή είναι μικρή, απολαύστε! Ξεσκονίστε… αν χρειάζεται. Αλλά αφιερώστε χρόνο για να ζωγραφίσετε μια εικόνα ή να γράψετε ένα ποίημα, να κάνετε μια βόλτα ή να επισκεφτείτε έναν φίλο, να μαγειρέψετε ό,τι θέλετε, να ποτίσετε τα φυτά σας ... δώστε στον εαυτό σας ελεύθερο χρόνο για να πιείτε μια μπύρα, να κολυμπήσετε στην παραλία (ή στην πισίνα) . ), σκαρφαλώστ...

 Με ρώτησες πόσο χρονών είμαι... Κι απαντώ: Χμμ... Εξαρτάται... Είμαι 5 όταν μου λένε καλά νέα και χοροπηδάω από τη χαρά μου. Είμαι 10 όταν πακετάρω ανέμελη τη βαλίτσα μου για αναχώρηση. Είμαι 15 όταν πιάνω το κινητό μου με την ελπίδα πως κάποιος με ψάχνει. Είμαι 20 όταν νιώθω πως ήδη τα έχω δει και τα έχω δοκιμάσει όλα σε αυτή τη ζωή. Είμαι 30 όταν νομίζω ότι μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Είμαι 40 όταν νομίζω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα μόνη μου. Είμαι 50 όταν δεν παραπονιέμαι και δέχομαι παθητικά τα πάντα. Είμαι 60 όταν αρχίζω να μετανιώνω για κάτι. Είμαι 70 όταν νιώθω μόνη και θέλω τους πάντες γύρω μου. Είμαι 80 όταν μου λένε κάτι και συνειδητοποιώ ότι δεν το θυμάμαι. Είμαι 90 όταν λέω ξανά το ίδιο πράγμα. Είμαι 100 όταν φτάνω σε ένα ορόσημο που θεωρούσα αδύνατο. Μα είμαι ήδη νεκρή κάθε φορά που κάποιος φεύγει από τη ζωή μου. (Ένα εξαιρετικό κείμενο από το διαδίκτυο)

 ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ... Αφήστε τους να γεράσουν με την ίδια αγάπη που μεγάλωσαν και εσάς... αφήστε τους να μιλάνε και να λένε ιστορίες ξανά και ξανά με την ίδια υπομονή και ενδιαφέρον με το οποίο άκουγαν τη δική σας σαν παιδί... αφήστε τους να κερδίσουν, οπως σας έχουν αφήσει να κερδίσετε πολλές φορές.... αφήστε τους να απολαύσουν τους φίλους τους, συνομιλώντας με τα εγγόνια τους.. αφήστε τους να χαρούν να ζουν ανάμεσα στα αντικείμενα που τον συντροφεύουν για πολύ καιρό, γιατί υποφέρουν νιώθοντας ότι σκίζει κομμάτια της ζωής τους... ας κάνουν λάθος, όπως έκανες κι εσύ λάθος τόσες φορές... ΑΦΗΣΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ και προσπάθησε να τους κάνεις ευτυχισμένους την τελευταία έκταση του μονοπατιού που τους λείπει να περπατήσουν, με τον ίδιο τρόπο που σου έδωσαν το χέρι τους όταν ξεκίνησες το δικό σου...