Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 Κανένας άνθρωπος δεν θα σε αγαπήσει όπως η μητέρα σου Η μοίρα μιας μητέρας είναι να περιμένει τα παιδιά της. Τους περιμένεις όταν είσαι έγκυος. Τους περιμένεις όταν τελειώσουν το σχολείο. Περιμένεις να γυρίσουν σπίτι μετά από μια νύχτα έξω. Τους περιμένεις όταν ξεκινήσουν τη δική τους ζωή. Τους περιμένεις όταν επιστρέψουν από τη δουλειά για να γυρίσουν σπίτι για ένα ωραίο δείπνο. Τους περιμένεις με αγάπη, με αγωνία και μερικές φορές με θυμό που περνάει αμέσως όταν τους δεις και μπορείς να τους αγκαλιάσεις. Σιγουρέψου ότι η μαμά σου δεν θα χρειαστεί να περιμένει άλλο. Επισκεφθείτε την, αγαπήστε την, αγκάλιασε αυτόν που σας αγάπησε όσο κανείς άλλος δεν θα το κάνει ποτέ. Μην την κάνεις να περιμένει, αυτό το περιμένει από σένα. Γιατί οι μεμβράνες παλιώνουν αλλά η καρδιά της μάνας δεν γερνάει ποτέ. Αγαπήστε την όσο μπορείτε. Κανένας άνθρωπος δεν θα σε αγαπήσει όπως η μητέρα σου.

 Ο δικός μας καστανάς! Κάθε Νοέμβρη στην πλατεια Με τη φουφού του συνοδεία Έπιανε θέση ο καστανάς Και γινόταν χαμός μεμιάς. Όλα τα παιδιά τριγύρω Κάστανα από ένα γύρο Σε λαδόκολλας χωνάκια Μιας δεκάρας καστανάκια. Μα έχει χρόνια να φανεί Τον κυνηγήσαν οι καιροί Τα παιδια πως νοσταλγούν Όταν θα τον θυμηθούν. Στης καρδιάς μας την πλατεία Καστανάς σε μια γωνία Μόλις έρθουνε τα χιόνια Μας προσμενει με συμπόνοια. Τι χαρά σαν τον σκεφτούμε Τις ιστορίες του ακούμε Τι κι αν πέρασαν τα χρόνια Μέσα μας θα ζει αιώνια. Όλη αυτή η νοσταλγία Μας γεμίζει με μαγεία Και καθένας από εμάς Γίνεται νέος καστανάς. Stamatios Remis Frantzis

 Πήρε τον πατέρα του στο μπάνιο και άρχισε να του πλένει τα χέρια. Τότε συνειδητοποίησε κάτι το συγκλονιστικό. Ένας νεαρός άντρας ήθελε να πάρει μία σημαντική θέση σε μία μεγάλη εταιρία εκτυπώσεων. Είχε περάσει την αρχική συνέντευξη και τώρα θα γνώριζε τον διευθυντή για την τελική συνέντευξη. Όταν εκείνος είδε το βιογραφικό του, τον ρώτησε: – Έχεις πάρει υποτροφία; – Όχι – Ο πατέρας σου πλήρωσε τις σπουδές σου; – Ναι. – Που δουλεύει ο πατέρας σου; – Ο πατέρας μου είναι σιδηρουργός. Ο διευθυντής ζήτησε τότε από τον νεαρό άντρα να του δείξει τα χέρια του. Εκείνος του τα έδειξε και ήταν πολύ μαλακά και τέλεια. – Έχεις βοηθήσει ποτέ τον πατέρα σου στην δουλειά; – Όχι, οι γονείς μου πάντα ήθελαν να σπουδάσω και να διαβάζω περισσότερα βιβλία. Εκτός απ’ αυτό, είναι πολύ καλύτερος από μένα στην δουλειά του. Τότε, ο διευθυντής είπε: – Θέλω να κάνεις κάτι. Όταν θα πας σπίτι, θέλω να πλύνεις τα χέρια του πατέρα σου και μετά να έρθεις να με δεις ξανά αύριο το πρωί. Ο νεαρός ένιωσε πως είχε καλ...

 "Πόσους άντρες έχω ακούσει ότι θέλουν  μια «έξυπνη γυναίκα» στη ζωή τους! Θα τους ενθαρρύνω να το σκεφτούν καλά ... Οι έξυπνες γυναίκες παίρνουν αποφάσεις για τον εαυτό τους,  έχουν τις δικές τους επιθυμίες και βάζουν όρια. Ποτέ δεν θα είσαι το κέντρο της ζωής της γιατί περιστρέφεται  γύρω από τον εαυτό της. Μια έξυπνη γυναίκα δεν θα επιτρέψει στον εαυτό της να χειραγωγηθεί  ή να εκβιαστεί, αναλαμβάνει την ευθύνη. Οι έξυπνες γυναίκες αμφισβητούν, αναλύουν, παλεύουν, δεν συμβιβάζονται, προχωρούν. Αυτές οι γυναίκες είχαν μια ζωή πριν από σένα και ξέρουν  ότι θα συνεχίσουν να την έχουν μόλις φύγεις. Προειδοποιεί, δεν ζητά άδεια. Αυτές οι γυναίκες δεν αναζητούν στο ζευγάρι έναν ηγέτη που πρέπει να ακολουθήσουν, έναν πατέρα που δίνει λύσεις για τη ζωή,  ούτε έναν γιο για να σώσουν. Δεν θέλουν να σε ακολουθήσουν ή να σηματοδοτήσουν  το μονοπάτι κανενός. Θέλουν να περπατήσουν δίπλα σου. Γνωρίζουν ότι η ζωή χωρίς βία είναι δικαίωμα, όχι πολυτέλεια ή προν...

Ένας φουκαράς γέρος πήγε να μείνει με τον γιο του, τη νύφη του και τον τετράχρονο εγγονό του . Τα χέρια του γεροντάκου έτρεμαν, τα μάτια του δεν έβλεπαν καλά κι η περπατησιά του ήταν διστακτική . Η οικογένεια έτρωγε όλη μαζί στο τραπέζι, όμως τα πράγματα τα έκαναν δύσκολα τα τρεμουλιάρικα χέρια και η αδύνατη όραση του παππού . Απ’ το κουτάλι του έπεφτε στο πάτωμα φαγητό, όταν έπιανε το ποτήρι με το νερό πιτσίλιζε το τραπεζομάντιλο κι ο γιος κι νύφη ταράζονταν με όλη αυτή την ανακατωσούρα .... " Πρέπει να κάνουμε κάτι με τον παππού " είπε ο γιος . " Φτάνει πια το λερωμένο τραπεζομάντιλο, το μάσημα όλο σαματά και το φαγητό στο πάτωμα ". Κι έτσι το ζευγάρι έβαλε ένα μικρό τραπεζάκι σε μια γωνιά όπου ο παππούς έτρωγε μόνος του την ώρα που η υπόλοιπη οικογένεια απολάμβανε το φαγητό της . Κι όταν πια ο παππούς έσπασε ένα – δύο πιάτα, του σερβίριζαν το φαγητό του σ’ ένα ξύλινο μπολ . Όταν οι υπόλοιποι έριχναν καμιά ματιά προς τη μεριά του παππού έβλεπαν μερικές φορές ένα δ...

 Ο ΣΟΦΟΣ ΛΗΣΤΗΣ ΔΥΣΜΑΣ Όταν το θείο βρέφος διέφυγε το ξίφος του Ηρώδη, η  Παναγία Θεοτοκος με τον Ιωσήφ  πορευόταν προς την Αίγυπτο. Στον δρόμο εμφανίστηκαν  κάποιοι ληστές, με πρόθεση να κατακλέψουν τους οδοιπόρους. Ο δίκαιος Ιωσήφ οδηγούσε το γαϊδουράκι, πάνω στο οποίο ήταν φορτωμένα τα λίγα υπάρχοντά τους και όπου επέβαινε η Υπεραγία Θεοτόκος, κρατώντας στο στήθος της τον Υιό της. Οι ληστές άρπαξαν το γαϊδουράκι με σκοπό να το οδηγήσουν μακριά, και ένας απ’ αυτούς πλησίασε τη Μητέρα του Θεού για να δει τι κρατούσε κατάστηθα.  Μόλις αντίκρισε το Χριστό-νήπιο, εξεπλάγη από την ασυνήθιστη ομορφιά Του και τότε, μέσα στην έκπληξή του, αναφώνησε: -«Και ο Θεός αν έπαιρνε σάρκα ανθρώπινη, δεν θα μπορούσε να είναι πιο όμορφος απ’ αυτό το Παιδί!».  Κατόπιν ο ληστής πρόσταξε τους συνεργούς του να μην αρπάξουν τίποτα απ’ αυτούς τους οδοιπόρους. Γεμάτη ευγνωμοσύνη προς τον γενναιόδωρο αυτό ληστή, η Παναγία Θεοτόκος του είπε: -«Γνώριζε ότι το Παιδί αυτό θα σε ανταμείψ...

 «Δύο είναι τα μεγάλα πάθη των ανθρώπων σήμερα. Η σάρκα και το χρήμα. Τα σαρκικά τους κατεβάζουν πιο χαμηλά από τα ζώα. Τους κάνουν κόπρανα, λάσπη, βρωμιά, μαυρόπηλα με γλίτσα γεμάτη σκουλήκια, πώς να το περιγράψω δεν ξέρω… Το χρήμα όμως, τους κάνει σκληρούς σαν το ατσάλι. Ένας έκφυλος είναι πιο εύκολο να μετανοήσει. Νοιώθει κάποτε την βρώμα, την αηδία των πράξεών του, την παραμόρφωση, τις πληγές που βασανίζουν την ψυχή του και αποφασίζει και καθαρίζει το χοιροστάσιο.  Κάνει απολύμανση στο στάβλο της ζωής του. Πώς; Με τον ποταμό των δακρύων της μετανοίας του… Λίγο καυτό δάκρυ σκοτώνει όλα τα μικρόβια της αμαρτίας, εξομολόγηση μετά και επουλώνει πλήρως η πληγή, λίγος αγώνας έπειτα και σβήνουν και οι κακές εικόνες από το νου! Όλα γίνονται λαμπίκος! Μη με παρεξηγήσετε που θα πω, πως υπήρξαν πόρνες που και τί δεν είχαν κάνει πάνω στο κορμί τους… Όμως, μπροστά στον ανθρώπινο πόνο λύγιζαν…Έδιδαν τα υλικά που κέρδιζαν για να φάνε πεινασμένα παιδιά την κατοχή στην Αθήνα! Ο Θεός τους τ...