Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 «Εγώ ειμί ο Ων». Το βλέπετε γραμμένο στην εικόνα του Χριστού; Τι θα πει «Εγώ ειμί ο Ων»; «Εγώ είμαι Αυτός που είναι». Αυτό προσδιορίζει τον Θεό: Είναι!  Τι θα πει υπάρχω; «Άρχω κάτω από κάποιον άλλον». Ε λοιπόν, ο Θεός δεν υπάρχει, ο Θεός είναι! Δεν είναι σχήμα λόγου, είναι μια τρομακτική αλήθεια αυτή. Επειδή ο Θεός είναι, γιʼαυτό εγώ μπορώ να υπάρχω.   Αν ο Θεός «δεν είναι» τότε κι εγώ είμαι ένα «μη ον» ή αν θέλετε- έστω και αν σοκάρει- ένα σκουπίδι. Γιατί εγώ δεν μπορώ να «είμαι»; Γιατί υπάρχει ο θάνατος. Ποιό είναι το μέλλον του ανθρώπου χωρίς τον Θεό;  Θα μεταβληθεί σε ένα ψόφιο κουφάρι· κι αυτοί που τον αγαπάμε ακόμα, θα τρέξουμε να τον θάψουμε γρήγορα γιατί θα βρωμάει. Άρα το μέλλον χωρίς τον Θεό είναι η σκουπιδοποίηση μας. Αυτή είναι η αξία μας. Κι εκείνοι που αρνούνται τον Χριστό, δεν κατάλαβαν ότι αρνούνται τον ίδιο τον εαυτό τους» († Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος)

 Μιά μέρα ένας ιερομόναχος διαβάζοντας πολλά ονόματα κουράστηκε καί αναρωτήθηκε: Άραγε σώζονται αυτοί τούς οποίους μνημονεύω;  Νοιώθουν τίποτε; Άραγε ό ουρανὀς αντιλαμβάνεται ότι τώρα εγώ προσεύχομαι γι’ αυτούς πού έφυγαν από τήν παρούσα γή; Βοηθούνται άραγε οί νεκροί; Καί τήν ώρα εκείνη, όπως ήταν κουρασμένος, στηρίχθηκε στό στασίδι του, έκλεισε λίγο τά μάτια του, καί ανάμεσα σέ ύπνο καί ξύπνιο, σέ μιά εγρήγορση τού νού του αλλά καί κόπωση τής σάρκας, σηκώνει τά μάτια επάνω καί βλέπει, βλέπει. Πώ!, πώ! Τί γίνεται εκεί; Πνεύματα κεκοιμημένων αναρίθμητα καί μαζί με αυτά καί οί άγιοι, μαζί καί άγγελοι. Καί μπροστά, μπροστά Στόν θρόνο Τού Χριστού ή Υπεραγία Θεοτόκος μέ τό ωραιότατο ένδυμά της, μέ τό πρόσωπό της φωτεινό έδειχνε τά πνεύματα, κοιτούσε Τόν Χριστό, καί Τού έλεγε: Υιέ μου καί Θεέ μου, γιά όλους αυτούς εγώ μεσιτεύω.  Δέξου τίς φωνές τής αγίας Εκκλησίας σου. Καί τότε όλοι οί νεκροί άρχισαν νά ψάλλουν: Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία….ότι Σωτήρα έτεκες τών ...

 Μη λυπάσαι και μην πικραίνεσαι ο Χριστός είναι εδώ Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης Να γνωρίζεις ότι πολλές φορές θα αισθανθείς τον εαυτό σου να ενοχλείται και να λείπει από μέσα του αυτή η αγία ειρήνη και γλυκιά μοναξιά και αγαπητή ελευθερία, και μερικές φορές μπορεί να σηκωθεί από τις κινήσεις της καρδιάς σου μία σκόνη, που θα σε ενοχλήσει στην πορεία που πρόκειται να εκτελέσεις. Και αυτό σου το παραχωρεί ο Θεός για μεγαλύτερο καλό σου. Θυμήσου ότι αυτός είναι ο πόλεμος από τον οποίον οι άγιοι έλαβαν τα στεφάνια των μεγάλων μισθών. Σε όλα εκείνα που σε συγχίζουν πρέπει να πεις: «Κύριέ μου, βλέπεις εδώ τον δούλο σου, ας γίνει σε μένα το θέλημά σου. Γνωρίζω και το ομολογώ ότι η αλήθεια των λόγων σου παραμένει πάντοτε σταθερή και οι υποσχέσεις σου είναι αψευδείς και σ’ αυτές ελπίζω. Εγώ παραμένω μόνον για σένα». Ευτυχισμένη, βέβαια, είναι η ψυχή εκείνη που προσφέρεται με τον τρόπο αυτό στον Κύριό της, κάθε φορά που ενοχληθεί ή συγχισθεί. Και αν παραμείνει ο πόλεμος αυτός και δεν μπορέσει...

 Ο πόλεμος των λογισμών...το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις Όταν, κάποια φορά ρωτήσαμε για τον πόλεμο των λογισμών τον Γέροντα Πορφύριο, μας είπε:  " Εσείς προχωράτε στο δρόμο σας. Ο διάβολος έρχεται με τους λογισμούς και σας τραβά από το μανίκι, για να σας αποπροσανατολίσει. Εσείς να μη γυρίζετε να πιάνετε κουβέντα μαζί του ή ν' αντιδικείτε μαζί του. Εσείς να προχωράτε στο δρόμο σας. Αυτός θα σας τραβά από το μανίκι, αλλά εσείς να προχωράτε στο δρόμο σας και κάπου θα βαρεθεί και θα σας αφήσει ". " Για οποιαδήποτε άδικη κατηγορία εις βάρος σου να μην αγανακτείς, ούτε από μέσα σου. Είναι κακό!  Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω μόνο με τη σκέψη, χαλάς την πνευματική ατμόσφαιρα.  Εμποδίζεις το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισμό ". Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

 Στά ὅπλα! Στά ὅπλα! Ἰδού! Κηρύσσομεν πόλεμον ἐναντίον τοῦ ἑωσφόρου! Τά μικρόβια, πού ἀπαρατήρητα ἠμποροῦν νά εἰσχωρήσουν εἰς τόν ψυχικόν ὀργανισμόν ἑνός ἔθνους καί νά κάμουν θραῦσιν καί διαλύσουν καί τό ἰσχυρότερον κράτος τοῦ κόσμου, εἶναι αἱ κακίαι, τά πάθη, τά διάφορα πάθη τοῦ ἀνθρώπου. Ταῦτα ἐάν ἀναλύσωμεν εἰς τό χημεῖον πού λέγεται Εὐαγγέλιον, θά εὕρωμεν ὅτι λέγονται: φιλαρχία, φιλαργυρία, φιληδονία, πλεονεξία, ἀσέλγεια, μῖσος, φθόνος, ὀργή... Αὐτἀ τά πάθη εἶναι τά ψυχικά μικρόβια πού καλλιεργεῖ μέ τέχνην καί ἐπιστήμην ὁ ἐφευρέτης τῶν ψυχικῶν μικροβίων, ὁ ἑωσφόρος, καί τά διασκορπίζει παντοῦ καί μολύνει ὅλη τήν ἠθικήν ἀτμόσφαιραν τοῦ πλανήτου μας.  Αὐτά τά πάθη, φιλοσοφήσατε ὀλίγον καί θά πεισθῆτε, εἶναι ἐκεῖνα πού γεννοῦν τάς ἀδικίας, τάς διχονοίας, τάς συρράξεις, τάς μάχας, τούς αἱματηρούς πολέμους.  Καί ὅλα αὐτά τά μικρόβια τῶν παθῶν ζοῦν καί τρέφονται μέσα εἰς τήν καρδίαν τῶν ἀνθρώπων.  Ὦ Κύριε! Ἐάν δέν ἐξοντωθοῦν τά μικρόβια, ἐάν δέν ἀποθάνουν τά πάθη, ὁ κό...

 Όταν μέσα σου ξεσηκώνεται πόλεμος με πολύ άσχημους λογισμούς...  «Όταν μέσα σου ξεσηκώνεται πόλεμος με πολύ άσχημους λογισμοὺς καί μετά σέ πιάνει στεναχώρια ἤρεμα να μεταφέρεσαι νοερά κάτω ἀπὸ τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Νὰ γονατίζεις καὶ νὰ ἀγκαλιάζεις τὰ πόδια του λέγοντας τὴν εὐχή. Ἐὰν αἰσθανθεῖς νὰ σὲ πλησιάζει τὸ κακὸ πνεῦμα, προσπάθησε νὰ μὴν πιάσεις κουβέντα μαζί του. Πρὶν σὲ πιάσει, γύρισε τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά σου στον Χριστό.  Όπως τὸ παιδάκι, ποὺ θὰ δεῖ ξαφνικά μπροστά του τὰ δόντια ἀπὸ ἕνα ἄγριο σκυλὶ καὶ ἀμέσως θὰ γυρίσει στὸν μπαμπά του καὶ θὰ πέσει στὴν ἀγκαλιά του γιὰ νὰ γλιτώσει. Καὶ ὅταν εἶσαι ἄρρωστος, κι ὅταν πονάει τὸ σῶμα σου, κι ὅταν ἔχεις στεναχώρια… τὸ ἴδιο νὰ κάνεις.   Ὅσο μποροῦμε περισσότερο να προσευχόμαστε μὲ ἀγάπη. Νὰ λέμε μία-μία τις λέξεις: «Κύριε, Ἰησοῦ, Χριστέ, ἐλέησόν με…!», καὶ νὰ τὶς προσέχουμε. Όχι μηχανικὰ καὶ βιαστικά. Ἐὰν συγκεντρώνουμε τὸ νοῦ μας καὶ τὶς λέμε μὲ λατρεία, τότε προσευχόμαστε μὲ τὴν καρδιά μας». ΠΗΓΗ: “Ο πάνσ...

 Όποιος αγαπάει τον Κύριο, σκέφτεται πάντα Εκείνον. Η θύμηση του Θεού γεννάει την προσευχή. Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο Τότε και δεν θα προσεύχεσαι και χωρίς την προσευχή Δεν θα παραμείνει η ψυχή στην αγάπη του Θεού Γιατί η χάρη του Αγίου Πνεύματος έρχεται με την προσευχή. Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία Γιατί ο νους, όταν προσεύχεσαι, είναι απασχολημένος με το Θεό Και στέκεται με ταπεινό πνεύμα ενώπιον του Κυρίου Τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχομένου. Ο αρχάριος όμως χρειάζεται χειραγωγό Επειδή η ψυχή, πριν έρθει η χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει μεγάλο πόλεμο εναντίον των εχθρών Και δεν μπορεί να διακρίνει η ίδια, αν η γλυκύτητα που δοκιμάζει, προέρχεται από τον εχθρό. Αυτό μπορεί να το διακρίνει μόνο εκείνος που γεύθηκε ο ίδιος το Άγιο Πνεύμα. Αυτός αναγνωρίζει τη χάρη κατά τη γεύση. Όποιος θέλει να ασκεί την προσευχή χωρίς χειραγωγό και μέσα στην υπερηφάνεια του Φαντάζεται ότι μπορεί να τη διδαχθεί από τα βιβλία, αυτός βρίσκεται κιόλας στην πλάνη. Τον ταπει...