Βοήθειά μας η μεγάλη και αδικημένη, κατασυκοφαντημένη και κατασπιλωμένη Αγία Μαρία η Μαγδαληνή!

-


 Βοήθειά μας η μεγάλη και αδικημένη, κατασυκοφαντημένη και κατασπιλωμένη Αγία,

η Μυροφόρος, 

η Ισαπόστολος, 

η Παρθένος, 

η μαθήτρια του Χριστού, 

Μαρία η Μαγδαληνή!

Εορτάζεται στις 22 Ιουλίου.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΑΜΕΡ: "Είμαι εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου. Υπάρχουν και άλλοι"

-
 ΤΑΜΕΡ: "Είμαι εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου. Υπάρχουν και άλλοι"  Ως εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου αυτοπροσδιορίζεται ο Tamer Cillingir (Ταμέρ Τσιλινγκίρ), Τούρκος συγγραφέας, ο οποίος πλέον ζει στην Ελβετία. Ο κ. Τσιλινγκίρ έπειτα από μακρά έρευνα έγραψε στα τουρκικά το βιβλίο («Η αλήθεια του Πόντου»), όπου σε αυτό αναφέρεται στη γενοκτονία που υπέστη ο ελληνικός πληθυσμός από τους νεότουρκους. Πρόκειται για μια πληγή που δεν έχει επουλωθεί. Περιγράφει πως εκτουρκίστηκαν μετά τις σφαγές, τον εκτοπισμό και τις ανταλλαγές πληθυσμών, οι εναπομείναντες Έλληνες του Πόντου.   «Με τη συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών, 1.250.00 Έλληνες εγκατέλειψαν την περιοχή όσοι έμειναν εξισλαμίστηκαν και φυσικά τα ονόματά τους εκτουρκίστηκαν. Χάθηκαν τα ίχνη της ταυτότητάς τους. Τουρκοποιήθηκαν βίαια. Τα ονόματα των πόλεων και των χωριών άλλαξαν σε τούρκικα. Το ίδιο έγινε και με τη μουσική, κράτησαν την μελωδία, όμως άλλαξαν τους στίχους. Τα ίδια με τα ανέκδοτα, τις ιστορίες... Όλε...
Διαβάστε περισσότερα

...Σήμερα μαύρος ουρανός...Σήμερα μαύρη μέρα

-
Εικόνα
 ...Σήμερα μαύρος ουρανός...Σήμερα μαύρη μέρα ...Σήμερα όλοι θλίβονται ...και τα βουνά λυπούνται...Και εσκίστηκε η γη...Και άνοιξαν οι ουρανοί...Και τα δάκρυα Της Παναγίας, γίναν ένα με τις στάλες της βροχής...    ~~ -------------- ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ ------------- ~~ ...Καλή ευλογημένη Μεγάλη Παρασκευή ....✝️   Καλή Ανάσταση ...🐣🙏
Διαβάστε περισσότερα

Αύριο εν ονόματι της Αγάπης

-
Εικόνα
 Η θειάκω η Τάτα η καμαροφρύδα, που παράγγελνε να μην κακολογούν και να μην κρίνουν κανένα, που ορμήνευε πως περισσότερο ψωμί τρώγεται με το μέλι παρά με το ξίδι κι όταν έσμιγε με τα κούτσικα έλεγε κι έλεγε και δεν έβαζε γλώσσα μέσα της κι ανέβαινε η χαρά της κείνες τις λίγες στιγμές σαν τa δαχτυλίδια του καπνού στον ουρανό. Η θειάκω, με το ρυτιδιασμένο σαν σταφίδα πρόσωπο και τα παχουλά σαν φρατζολάκια χέρια. Η θειάκω, που τις μικρές ώρες κρατούσε την αναπνοή της για ν’ ακούσει τα μυστικά που έφερνε ο άνεμος όταν είχε ολόγιομο φεγγάρι και τα αινίγματα του κόσμου όταν έπεφτε η βροχή στα φύλλα και στον τσίγκο της καλύβας και παρακάλαγε τη Μοίρα να μην της έχει γραμμένα άλλα βάσανα κι αν της είχε, νά ’κανε μια αβαρία να τά ’ριχνε στο ποτάμι να τα πάρει το ρέμα. Ήταν χορτασμένη από φτώχεια, από ορφάνια, από σκοτωμούς, από πολέμους κι από τα φαρμάκια όχι μόνο της ζωής που έζησε, μα κι εκείνης που δεν έζησε, εκείνης που γλίστρησε σαν την άμμο μέσα απ’ τα χέρια της και πέρασε. Βάσανα, βά...
Διαβάστε περισσότερα