Ελληνισμός -Ορθοδοξία -Ιησούς -Χριστός

 ...Σήμερα μαύρος ουρανός...Σήμερα μαύρη μέρα ...Σήμερα όλοι θλίβονται ...και τα βουνά λυπούνται...Και εσκίστηκε η γη...Και άνοιξαν οι ουρανοί...Και τα δάκρυα Της Παναγίας, γίναν ένα με τις στάλες της βροχής...    ~~ -------------- ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ ------------- ~~ ...Καλή ευλογημένη Μεγάλη Παρασκευή ....✝️   Καλή Ανάσταση ...🐣🙏

Θέλω να σου το πω καθαρά. Ο Θεός δεν είναι εκδικητής. Δεν στήνει παγίδες για να «πληρώσουμε». Δεν μετρά λάθη για να στείλει πόνο. Δεν χαίρεται όταν σε βλέπει να λυγίζεις. Αυτός είναι ο φόβος μας. Όχι ο Θεός. Ο Θεός είναι Πατέρας. Και ο Πατέρας δεν τιμωρεί για να ικανοποιηθεί. Πονά όταν πονάς. Μερικά πράγματα που ζεις δεν είναι θέλημά Του. Είναι επιλογές ανθρώπων. Είναι αδικίες. Είναι τραύματα που πέρασαν από γενιά σε γενιά. Είναι η σκληρότητα ενός κόσμου που δεν έγινε ακόμη Βασιλεία. Μην τα χρεώνεις όλα στον Θεό. Αλλά άκου το πιο δύσκολο: Ο Θεός δεν τα προκάλεσε. Όμως δεν θα τα αφήσει να σε καταπιούν. Μπαίνει μέσα στο σκοτάδι. Δεν το κοιτά από μακριά. Το διασχίζει μαζί σου. Η υπομονή δεν είναι να κάθεσαι και να διαλύεσαι. Δεν είναι να βαφτίζεις την κακοποίηση «σταυρό». Δεν είναι να σιωπάς όταν συνθλίβεσαι. Υπομονή είναι να μη χάσεις την πίστη σου την ώρα που ψάχνεις την έξοδο. Είναι να κρατάς το χέρι του Θεού ενώ κάνεις βήματα προς το φως. Δεν είσαι αχάριστη που πονάς. Δεν είσαι αδύναμ...

 Όταν το ρολόι σημαίνει μεσάνυχτα και η σιωπή απλώνεται πάνω από τις στέγες των σπιτιών, μια γλυκιά παρουσία αρχίζει την περιπλάνησή της.Δεν ακούγεται βήμα, μόνο μια ανεπαίσθητη ευωδιά από τριαντάφυλλο και λιβάνι που τρυπώνει από τις χαραμάδες. Είναι η Παναγία, που αφήνει για λίγο τον θρόνο της και κατεβαίνει στις γειτονιές των ανθρώπων.Περνάει έξω από τις πόρτες,εκεί που τα φώτα έχουν σβήσει και οι άνθρωποι αφήνουν στην άκρη ,τις έγνοιες και τους φόβους της ημέρας. Σταματάει στο προσκεφάλι των αρρώστων και ακουμπά το χέρι της στο μέτωπό τους, δροσίζοντας τον πυρετό. Περνάει από τα δωμάτια των παιδιών και κάνει το σημείο του σταυρού πάνω από τα όνειρά τους, διώχνοντας κάθε σκοτεινή σκιά. Στέκεται δίπλα σε εκείνους που κοιμούνται με δάκρυα στα μάτια, ψιθυρίζοντας στην ψυχή τους πως «αύριο είναι μια νέα μέρα». Μάλιστα,αν τύχει και ξυπνήσεις μέσα στη νύχτα και νιώσεις μια ξαφνική ειρήνη να πλημμυρίζει το δωμάτιο,είναι γιατί μόλις πέρασε από εκεί.Δεν ζητάει τίποτα, μόνο να αγαπούμε τον...

 Από την Άλωση της Πόλεως έως τη σύγχρονη δοκιμασία της Κύπρου. Η ευθύνη της ομολογίας και το χρέος της πίστεως «Στήκετε και κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, ἃς ἐδιδάχθητε» (Β΄ Θεσσαλονικείς 2,15). Ο λόγος αυτός του Αποστόλου δεν αποτελεί απλή προτροπή, αλλά εντολή ζωής. Η Εκκλησία του Χριστού δεν οικοδομήθηκε πάνω σε διπλωματικές ισορροπίες ούτε σε πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά πάνω στην αλήθεια της Αποκαλύψεως και στο αίμα των ομολογητών. Όταν η αλήθεια αυτή φυλάσσεται, η Εκκλησία ακτινοβολεί. Όταν όμως επιχειρείται η αλλοίωσή της, τότε η ιστορία μαρτυρεί ότι ακολουθούν δοκιμασίες, όχι ως εγκατάλειψη του Θεού, αλλά ως παιδαγωγία και κρίση. Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως δεν υπήρξε μόνο στρατιωτική κατάρρευση, αλλά φανέρωση μιας βαθύτερης πνευματικής τραγωδίας. Η ψευδής ένωση της Φλωρεντίας δεν γεννήθηκε από την εμπειρία της θεώσεως, αλλά από τον φόβο και την ανθρώπινη ελπίδα σε ξένες δυνάμεις. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο μόνος που δεν υπέγραψε, διεκήρυξε με παρρησία ότι «οὐδὲν οὕτω τὸν ...

 Άγιος Άνθιμος εν Χίω 15 Φεβρουαρίου  Μια μέρα, ενώ ο Άγιος Άνθιμος βρισκόταν στο μοναστήρι της Παναγίας Βοήθειας, τον επισκέφθηκε ένας φτωχός οικογενειάρχης από ένα χωριό της Χίου. Ο άνθρωπος αυτός ήταν σε απόγνωση: δεν είχε ούτε ένα κομμάτι ψωμί να δώσει στα παιδιά του και χρωστούσε παντού. Ντρεπόταν όμως να ζητήσει βοήθεια ανοιχτά. ​Ο Άγιος Άνθιμος, χωρίς να τον αφήσει να πει λέξη για την ένδειά του, τον υποδέχθηκε με ένα πλατύ χαμόγελο. Τον κέρασε ένα γλυκό και άρχισε να του μιλάει για την εμπιστοσύνη στον Θεό. ​Πριν ο άνθρωπος φύγει, ο Άγιος του έδωσε ένα δεμένο δέμα και του είπε: ​"Πάρ’ το αυτό, παιδί μου, για την ευλογία της Παναγίας. Αλλά σε παρακαλώ, μην το ανοίξεις μέχρι να φτάσεις στο σπίτι σου και να κλειστείς μέσα με τη γυναίκα σου." ​Ο άνθρωπος πήρε το δέμα, το οποίο ένιωθε ελαφρύ, και αναρωτιόταν τι μπορεί να περιείχε. Καθώς περπατούσε στον δρόμο, η απελπισία τον κυρίευσε ξανά. Σκεφτόταν: "Τι να το κάνω ένα δέμα με ευλογίες; Ψωμί χρειάζομαι!" ​Μόλις έ...

 

 ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΟΥ ΕΡΧΟΜΟ Ο ΙΗΣΟΥΣ. Δεν θα καβαλάει το πράο και ταπεινό πουλάρι αλλά θα καβαλάει ένα μεγαλοπρεπές λευκό άλογο. Δεν θα είναι αρνί θυσίας αλλά λιοντάρι κατακτητής. Δεν θα έρθει ντυμένος με απλά ρούχα, αλλά ντυμένος με ένα ένδυμα αιματοβαμμένο, και με την Ουράνια Μεγαλειότητα. Δεν θα φοράει αγκάθινο στεφάνι αλλά πολλά διαδήματα και ένα όνομα γραμμένο που κανείς δεν ξέρει παρά μόνο ο ίδιος.  Δεν θα είναι με άδεια χέρια ούτε ακίνδυνος, αλλά με μια σιδερένια ράβδο θα κυβερνήσει τα έθνη. Δεν θα έχει ματιά γεμάτα γλυκύτητα, αλλά μάτια γεμάτα άγια φωτιά και δίκαιη κρίση.

 Ὁ παπᾶ – Τύχων ἔλεγε: «Γλυκό μου Παΐσιο, ἐμεῖς, παιδί μου, θὰ ἔχουμε ἀγάπη εἰς αἰῶνας αἰώνων…» (καὶ ἡ Προσευχὴ ποὺ εἶχε γράψει) Αναγνώσματα της ημέρας - orthodoxia.gr (Ὁ Ἅγιος παπᾶ – Τύχων ὁ Ρῶσσος ἐρημίτης της Καψάλας – Ἐκοιμήθη στὶς 10 Σεπτεμβρίου 1968). Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: Μιὰ μέρα ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς τελευταῖες του, εἶχα βγεῖ ἔξω, γιὰ νὰ τοῦ φέρω λίγο νερό. Ὅταν ἄνοιξα μετὰ καὶ μπῆκα στὸ κελλί του, μὲ κοιτοῦσε παράξενα καὶ μοῦ λέγει: –Ἐσύ, ὁ Ἅγιος Σέργιος εἶσαι; –Ὄχι, Γέροντα, εἶμαι ὁ Παΐσιος. –Τώρα, παιδί μου, ἦταν ἐδῶ ἡ Παναγία, ὁ Ἅγιος Σέργιος καὶ ὁ Ἅγιος Σεραφείμ. Ποὺ πῆγαν; Κατάλαβα ὅτι κάτι γίνεται καὶ τὸν ρώτησα: –Τί σοῦ εἶπε ἡ Παναγία; –Θὰ πέραση ἡ Πανήγυρη καὶ μετὰ θὰ μὲ πάρη. Ἦταν ἀπόγευμα, παραμονὴ τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, 7 Σεπτεμβρίου τοῦ 1968, καὶ μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, στὶς 10 Σεπτεμβρίου, ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίῳ. Τὴν προτελευταία ἡμέρα μου εἶχε πεῖ ὁ Γέροντας: –Αὔριο θὰ πεθάνω καὶ θέλω νὰ μὴ κοιμηθῇς, γιὰ νὰ σὲ εὐλογήσω. Ἐγὼ τὸν λυπόμουνα ἐκεῖνο τὸ βράδυ, πο...

 Όσο βρίσκεστε στη γη, θεωρήστε τον εαυτό σας ως φιλοξενούμενο στο Πανεπιστήμιο του Χριστού. Αν είσαι σε τραπέζι, σε κερνάει Αυτός. Αν αναπνέεις αέρα, τον αέρα Του αναπνέεις. Αν κάνεις μπάνιο, κάνεις μπάνιο στο νερό Του. Αν ταξιδεύεις, ταξιδεύεις στη χώρα Του. Αν συλλέγεις περιουσία, εισπράττεις την δικιά του. Αν ξοδεύεις, ξοδεύεις την δική Του. Αν είσαι ισχυρός, είσαι ισχυρός με την άδειά Του. Αν είσαι παρέα με ανθρώπους, είσαι στην κοινωνία άλλων φιλοξενούμενων Του. Αν είσαι στη φύση, είσαι στον κήπο Του. Αν είσαι μόνος, είναι παρών. Όπου και να πας, σε βλέπει. Ότι και να κάνεις, θυμάται, Είναι ο πιο προσεκτικός Οικοδεσπότης που έχεις επισκεφθεί ποτέ.  Σε έναν καλό οικοδεσπότη και ο επισκέπτης πρέπει να είναι καλός. Όλα αυτά είναι απλά λόγια, αλλά σου λένε την μεγάλη αλήθεια. Όλοι οι άγιοι ήξεραν αυτή την αλήθεια, και προσάρμοσαν τη ζωή τους σύμφωνα με αυτήν.  Γι' αυτό ο αθάνατος Οικοδεσπότης, τους αντάμειψε με αιώνια ζωή στον ουρανό και δόξα στη γη. - Άγιος Ευστάθιος

 Ένας Αντρας πήγε στον πατέρα του και του είπε: " Πατέρα, δεν αντέχω άλλο τη γυναίκα μου, θέλω να τη σκοτώσω, αλλά φοβάμαι ότι θα με καταλάβουν. Μπορείς να με βοηθήσεις; " Ο πατέρας απάντησε: "Ναι, μπορώ, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα... Πρέπει να είσαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα υποψιαστεί ότι ήσουν εσύ αυτός που την σκότωσε. Θα πρέπει να την προσέχεις, να είσαι ευγενικός, ευγνώμων, υπομονετικός, να την αγαπάς, να είσαι λιγότερο εγωιστής, να την ακούς. Βλέπεις αυτό το δηλητήριο εδώ; Κάθε μέρα θα βάζεις λίγο στο φαγητό. Έτσι θα πεθάνει σιγά-σιγά. " O γιος ακολούθησε κατά γράμμα ότι του είπε ο πατέρας του. Της μιλούσε ευγενικά, την φρόντιζε περισσότερο, ήταν λιγότερο εγωιστής και της έδειχνε μεγαλύτερη σημασία. Έδινε κι έπαιρνε πολλαπλάσια Αγάπη, από πριν. Έτσι η σχέση του με την γυναίκα του ήταν όπως όταν την πρωτογνώρισε. Τότε που ως νέοι αγαπήθηκαν κι αποφάσισαν να ενώσουν τις ζωές τους. Μετά από αρκετές μέρες, ο γιος επιστρέφει στον πατέρα του και λέει: " Δεν θέ...

 Η ζωή μας πάνω στη γη είναι πόλεμος,  αδιάκοπος πόλεμος.  Αδυσώπητα μας πολεμούν οι νοητοί εχθροί μας  με τα διάφορα πάθη…  Σχεδόν κάθε καλή μου σκέψη,  κάθε καλό μου αίσθημα,  πρέπει να το υπερασπίζομαι με αγώνα…  Το ληστρικό πλήθος των πονηρών πνευμάτων ενεργεί μέσα μου πρωί και βράδυ, νύχτα και μέρα,  ακόμα και στα όνειρα! Τι άντρο νοητών ληστών είναι η ψυχή μου!  Πόσο μολυσμένη είναι η καρδιά μου!  Πόσο παραμορφωμένη είναι μέσα μου η εικόνα του Θεού!  Τι θύελλες ξεσηκώνουν τα πάθη μου! Κύριε, βοήθησέ με στον αγώνα μου!  Δυνάμωσε, παντοδύναμε Αρχηγέ, τους στρατιώτες Σου!  Χωρίς Εσένα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

 Η θειάκω η Τάτα η καμαροφρύδα, που παράγγελνε να μην κακολογούν και να μην κρίνουν κανένα, που ορμήνευε πως περισσότερο ψωμί τρώγεται με το μέλι παρά με το ξίδι κι όταν έσμιγε με τα κούτσικα έλεγε κι έλεγε και δεν έβαζε γλώσσα μέσα της κι ανέβαινε η χαρά της κείνες τις λίγες στιγμές σαν τa δαχτυλίδια του καπνού στον ουρανό. Η θειάκω, με το ρυτιδιασμένο σαν σταφίδα πρόσωπο και τα παχουλά σαν φρατζολάκια χέρια. Η θειάκω, που τις μικρές ώρες κρατούσε την αναπνοή της για ν’ ακούσει τα μυστικά που έφερνε ο άνεμος όταν είχε ολόγιομο φεγγάρι και τα αινίγματα του κόσμου όταν έπεφτε η βροχή στα φύλλα και στον τσίγκο της καλύβας και παρακάλαγε τη Μοίρα να μην της έχει γραμμένα άλλα βάσανα κι αν της είχε, νά ’κανε μια αβαρία να τά ’ριχνε στο ποτάμι να τα πάρει το ρέμα. Ήταν χορτασμένη από φτώχεια, από ορφάνια, από σκοτωμούς, από πολέμους κι από τα φαρμάκια όχι μόνο της ζωής που έζησε, μα κι εκείνης που δεν έζησε, εκείνης που γλίστρησε σαν την άμμο μέσα απ’ τα χέρια της και πέρασε. Βάσανα, βά...

 Κανένας άνθρωπος δεν θα σε αγαπήσει όπως η μητέρα σου Η μοίρα μιας μητέρας είναι να περιμένει τα παιδιά της. Τους περιμένεις όταν είσαι έγκυος. Τους περιμένεις όταν τελειώσουν το σχολείο. Περιμένεις να γυρίσουν σπίτι μετά από μια νύχτα έξω. Τους περιμένεις όταν ξεκινήσουν τη δική τους ζωή. Τους περιμένεις όταν επιστρέψουν από τη δουλειά για να γυρίσουν σπίτι για ένα ωραίο δείπνο. Τους περιμένεις με αγάπη, με αγωνία και μερικές φορές με θυμό που περνάει αμέσως όταν τους δεις και μπορείς να τους αγκαλιάσεις. Σιγουρέψου ότι η μαμά σου δεν θα χρειαστεί να περιμένει άλλο. Επισκεφθείτε την, αγαπήστε την, αγκάλιασε αυτόν που σας αγάπησε όσο κανείς άλλος δεν θα το κάνει ποτέ. Μην την κάνεις να περιμένει, αυτό το περιμένει από σένα. Γιατί οι μεμβράνες παλιώνουν αλλά η καρδιά της μάνας δεν γερνάει ποτέ. Αγαπήστε την όσο μπορείτε. Κανένας άνθρωπος δεν θα σε αγαπήσει όπως η μητέρα σου.

 Ο δικός μας καστανάς! Κάθε Νοέμβρη στην πλατεια Με τη φουφού του συνοδεία Έπιανε θέση ο καστανάς Και γινόταν χαμός μεμιάς. Όλα τα παιδιά τριγύρω Κάστανα από ένα γύρο Σε λαδόκολλας χωνάκια Μιας δεκάρας καστανάκια. Μα έχει χρόνια να φανεί Τον κυνηγήσαν οι καιροί Τα παιδια πως νοσταλγούν Όταν θα τον θυμηθούν. Στης καρδιάς μας την πλατεία Καστανάς σε μια γωνία Μόλις έρθουνε τα χιόνια Μας προσμενει με συμπόνοια. Τι χαρά σαν τον σκεφτούμε Τις ιστορίες του ακούμε Τι κι αν πέρασαν τα χρόνια Μέσα μας θα ζει αιώνια. Όλη αυτή η νοσταλγία Μας γεμίζει με μαγεία Και καθένας από εμάς Γίνεται νέος καστανάς. Stamatios Remis Frantzis

 Πήρε τον πατέρα του στο μπάνιο και άρχισε να του πλένει τα χέρια. Τότε συνειδητοποίησε κάτι το συγκλονιστικό. Ένας νεαρός άντρας ήθελε να πάρει μία σημαντική θέση σε μία μεγάλη εταιρία εκτυπώσεων. Είχε περάσει την αρχική συνέντευξη και τώρα θα γνώριζε τον διευθυντή για την τελική συνέντευξη. Όταν εκείνος είδε το βιογραφικό του, τον ρώτησε: – Έχεις πάρει υποτροφία; – Όχι – Ο πατέρας σου πλήρωσε τις σπουδές σου; – Ναι. – Που δουλεύει ο πατέρας σου; – Ο πατέρας μου είναι σιδηρουργός. Ο διευθυντής ζήτησε τότε από τον νεαρό άντρα να του δείξει τα χέρια του. Εκείνος του τα έδειξε και ήταν πολύ μαλακά και τέλεια. – Έχεις βοηθήσει ποτέ τον πατέρα σου στην δουλειά; – Όχι, οι γονείς μου πάντα ήθελαν να σπουδάσω και να διαβάζω περισσότερα βιβλία. Εκτός απ’ αυτό, είναι πολύ καλύτερος από μένα στην δουλειά του. Τότε, ο διευθυντής είπε: – Θέλω να κάνεις κάτι. Όταν θα πας σπίτι, θέλω να πλύνεις τα χέρια του πατέρα σου και μετά να έρθεις να με δεις ξανά αύριο το πρωί. Ο νεαρός ένιωσε πως είχε καλ...

 "Πόσους άντρες έχω ακούσει ότι θέλουν  μια «έξυπνη γυναίκα» στη ζωή τους! Θα τους ενθαρρύνω να το σκεφτούν καλά ... Οι έξυπνες γυναίκες παίρνουν αποφάσεις για τον εαυτό τους,  έχουν τις δικές τους επιθυμίες και βάζουν όρια. Ποτέ δεν θα είσαι το κέντρο της ζωής της γιατί περιστρέφεται  γύρω από τον εαυτό της. Μια έξυπνη γυναίκα δεν θα επιτρέψει στον εαυτό της να χειραγωγηθεί  ή να εκβιαστεί, αναλαμβάνει την ευθύνη. Οι έξυπνες γυναίκες αμφισβητούν, αναλύουν, παλεύουν, δεν συμβιβάζονται, προχωρούν. Αυτές οι γυναίκες είχαν μια ζωή πριν από σένα και ξέρουν  ότι θα συνεχίσουν να την έχουν μόλις φύγεις. Προειδοποιεί, δεν ζητά άδεια. Αυτές οι γυναίκες δεν αναζητούν στο ζευγάρι έναν ηγέτη που πρέπει να ακολουθήσουν, έναν πατέρα που δίνει λύσεις για τη ζωή,  ούτε έναν γιο για να σώσουν. Δεν θέλουν να σε ακολουθήσουν ή να σηματοδοτήσουν  το μονοπάτι κανενός. Θέλουν να περπατήσουν δίπλα σου. Γνωρίζουν ότι η ζωή χωρίς βία είναι δικαίωμα, όχι πολυτέλεια ή προν...

Ένας φουκαράς γέρος πήγε να μείνει με τον γιο του, τη νύφη του και τον τετράχρονο εγγονό του . Τα χέρια του γεροντάκου έτρεμαν, τα μάτια του δεν έβλεπαν καλά κι η περπατησιά του ήταν διστακτική . Η οικογένεια έτρωγε όλη μαζί στο τραπέζι, όμως τα πράγματα τα έκαναν δύσκολα τα τρεμουλιάρικα χέρια και η αδύνατη όραση του παππού . Απ’ το κουτάλι του έπεφτε στο πάτωμα φαγητό, όταν έπιανε το ποτήρι με το νερό πιτσίλιζε το τραπεζομάντιλο κι ο γιος κι νύφη ταράζονταν με όλη αυτή την ανακατωσούρα .... " Πρέπει να κάνουμε κάτι με τον παππού " είπε ο γιος . " Φτάνει πια το λερωμένο τραπεζομάντιλο, το μάσημα όλο σαματά και το φαγητό στο πάτωμα ". Κι έτσι το ζευγάρι έβαλε ένα μικρό τραπεζάκι σε μια γωνιά όπου ο παππούς έτρωγε μόνος του την ώρα που η υπόλοιπη οικογένεια απολάμβανε το φαγητό της . Κι όταν πια ο παππούς έσπασε ένα – δύο πιάτα, του σερβίριζαν το φαγητό του σ’ ένα ξύλινο μπολ . Όταν οι υπόλοιποι έριχναν καμιά ματιά προς τη μεριά του παππού έβλεπαν μερικές φορές ένα δ...

 Ο ΣΟΦΟΣ ΛΗΣΤΗΣ ΔΥΣΜΑΣ Όταν το θείο βρέφος διέφυγε το ξίφος του Ηρώδη, η  Παναγία Θεοτοκος με τον Ιωσήφ  πορευόταν προς την Αίγυπτο. Στον δρόμο εμφανίστηκαν  κάποιοι ληστές, με πρόθεση να κατακλέψουν τους οδοιπόρους. Ο δίκαιος Ιωσήφ οδηγούσε το γαϊδουράκι, πάνω στο οποίο ήταν φορτωμένα τα λίγα υπάρχοντά τους και όπου επέβαινε η Υπεραγία Θεοτόκος, κρατώντας στο στήθος της τον Υιό της. Οι ληστές άρπαξαν το γαϊδουράκι με σκοπό να το οδηγήσουν μακριά, και ένας απ’ αυτούς πλησίασε τη Μητέρα του Θεού για να δει τι κρατούσε κατάστηθα.  Μόλις αντίκρισε το Χριστό-νήπιο, εξεπλάγη από την ασυνήθιστη ομορφιά Του και τότε, μέσα στην έκπληξή του, αναφώνησε: -«Και ο Θεός αν έπαιρνε σάρκα ανθρώπινη, δεν θα μπορούσε να είναι πιο όμορφος απ’ αυτό το Παιδί!».  Κατόπιν ο ληστής πρόσταξε τους συνεργούς του να μην αρπάξουν τίποτα απ’ αυτούς τους οδοιπόρους. Γεμάτη ευγνωμοσύνη προς τον γενναιόδωρο αυτό ληστή, η Παναγία Θεοτόκος του είπε: -«Γνώριζε ότι το Παιδί αυτό θα σε ανταμείψ...

 «Δύο είναι τα μεγάλα πάθη των ανθρώπων σήμερα. Η σάρκα και το χρήμα. Τα σαρκικά τους κατεβάζουν πιο χαμηλά από τα ζώα. Τους κάνουν κόπρανα, λάσπη, βρωμιά, μαυρόπηλα με γλίτσα γεμάτη σκουλήκια, πώς να το περιγράψω δεν ξέρω… Το χρήμα όμως, τους κάνει σκληρούς σαν το ατσάλι. Ένας έκφυλος είναι πιο εύκολο να μετανοήσει. Νοιώθει κάποτε την βρώμα, την αηδία των πράξεών του, την παραμόρφωση, τις πληγές που βασανίζουν την ψυχή του και αποφασίζει και καθαρίζει το χοιροστάσιο.  Κάνει απολύμανση στο στάβλο της ζωής του. Πώς; Με τον ποταμό των δακρύων της μετανοίας του… Λίγο καυτό δάκρυ σκοτώνει όλα τα μικρόβια της αμαρτίας, εξομολόγηση μετά και επουλώνει πλήρως η πληγή, λίγος αγώνας έπειτα και σβήνουν και οι κακές εικόνες από το νου! Όλα γίνονται λαμπίκος! Μη με παρεξηγήσετε που θα πω, πως υπήρξαν πόρνες που και τί δεν είχαν κάνει πάνω στο κορμί τους… Όμως, μπροστά στον ανθρώπινο πόνο λύγιζαν…Έδιδαν τα υλικά που κέρδιζαν για να φάνε πεινασμένα παιδιά την κατοχή στην Αθήνα! Ο Θεός τους τ...

 Ἐρώτηση Ἀν γίνει διωγμός, τί νὰ κάνω; νὰ μείνω ἢ νὰ φύγω;” Ἀπόκριση Ἐρώτησε τοὺς πνευματικοὺς πατέρες, καὶ κᾶνε ὅ,τι σου ποῦν• μὴ ἀκολουθήσεις ὅμως τὴν κρίση σου, γιὰ νὰ μὴ κινδυνέψεις ἀπὸ ἀγνωσία. Ἐρώτηση Καὶ ἂν δὲν βρίσκω πατέρες κατὰ τὴν ὥρα τῆς ἀνάγκης, στοὺς ὁποίους ἔχω ἐμπιστοσύνη, γιὰ νὰ τοὺς ἐρωτήσω γι’ αὐτό, τί νὰ κάνω; Νὰ μείνω γιὰ νὰ μὴ φανῶ ὅτι προδίδω τὴν πίστη, ἢ νὰ φύγω φοβούμενος τὴν ἥττα; Ἀπόκριση Στάσου σὲ προσευχὴ καὶ παρακάλεσε μὲ ὅλη τὴν καρδιά σου τὸν φιλάνθρωπο Θεό, λέγοντας• “Δέσποτα, ἐλέησε μὲ ἐξαιτίας τῆς ἀγαθότητάς σου, καὶ μὴ ἀφήσεις νὰ πλανηθῶ ἀπὸ τὸ θέλημά σου, οὔτε νὰ μὲ παραδώσεις στὸν προκείμενο πειρασμὸ πρὸς ἀπώλεια. Αὐτὸ κᾶνε τὸ μέχρι τρεῖς φορές, σύμφωνα μὲ τὸν Σωτήρα κατὰ τὴν ὥρα τῆς παραδόσεως. Καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτά, ἂν δεῖς ὅτι ἔχεις ἀδίστακτη προθυμία νὰ μείνεις καὶ νὰ ὑποφέρεις μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ὅλα τὰ ἐπερχόμενα δεινὰ μέχρι καὶ αὐτοῦ του θανάτου, τότε μεῖνε. Ἂν ὅμως διαπιστώσεις δειλία στὴν καρδιά σου, φύγε. Καὶ μὴ νομίσεις ὅτι μ’ αὐτὸ προδί...